پخش زنده
امروز: -
تولیت آستان قدس رضوی:
آیت الله صانعی عمر خود را صرف خدمت به نظام اسلامی کرد
تولیت آستان قدس رضوی با صدور پیامی درگذشت آیت الله حسن صانعی را تسلیت گفت.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما، مرکز خراسان رضوی، تولیت آستان قدس رضوی گفت: آیت الله حسن صانعی عمر شریف خود را در راه خدمت به نظام اسلامی و ملت شریف 
ایران به پایان رساند.
حجتالاسلام والمسلمین احمد مروی امروز در پیامی به مناسبت درگذشت آیت الله صانعی عنوان کرد: خبر درگذشت یار دیرین امام خمینی (ره)، مرحوم آیت الله حاج شیخ حسن صانعی رضوان الله تعالی علیه موجب تأثّر گردید.
وی در ادامه این پیام نوشت: این مجاهد عظیم الشأن و عالِم بزرگوار و یار دیرین و وفادار امام خمینی(ره)، در روزهای سخت انقلاب با پیوستن به نهضت امام راحل (ره)، راه مبارزه با رژیم طاغوت را در پیش گرفت و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، همواره در کنار مراد محبوب خویش قرار داشت.
تولیت آستان قدس رضوی در بخش دیگری از پیام خود آورده است: این عالم بزرگوار پس از ارتحال ملکوتی امام راحل، همان راه نورانیِ اعتقاد و وفاداری نسبت به خلف صالح آن امام بزرگوار، رهبر عظیم الشأن انقلاب اسلامی را طی نمود و عمر شریف خود را در راه خدمت به نظام اسلامی و ملت شریف ایران به پایان رساند.
وی ادامه داد: اینجانب در جوار مضجع شریف و نورانی حضرت ثامن الحجج علیه آلاف التحیّة والثناء، از درگاه ایزد منّان اعتلای مقام و رضوان الهی برای آن عالم زاهد و انقلابی و شکیبایی و پاداش الهی برای بازماندگان محترم را مسألت می نمایم.
آیت الله شیخ حسن صانعی روحانی باسابقه و از ملازمان امام خمینی(ره) در دوره مبارزه با طاغوت به شمار می رود که در سال ۱۳۱۳ خورشیدی در شهرستان شهرضا به دنیا آمد؛ وی برای تحصیل حوزوی به حوزهی علمیه اصفهان رفت و پس از یادگیری دروس مقدماتی و سطح عازم قم شد؛ وی تحصیلات علوم دینی خود را با حضور در محضر درس خارج آیت الله العظمی بروجردی تداوم داد و سپس به محضر حضرت امام رسید و دروس خارج فقه و اصول را از محضر ایشان فراگرفت. او از همان دوران طلبگی جزو ملازمان حضرت امام بود و مدیریت بخشی از پذیرایی ها و برنامه های دید و بازدید امام را در بیت معظم له بر عهده داشت.
وی با شروع نهضت اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی (ره) پای در راه مبارزه با رژیم پهلوی نهاد. ایشان در جریان دستگیری حضرت امام (ره) در آبان ۱۳۴۳ ش فعال بود و مراجع را به صدور اعلامیه یا اعلام مواضع در این زمینه ترغیب کرد.
بعد از تبعید حضرت امام به خارج از کشور به مبارزات خود ادامه داد. در سال ۱۳۴۵ از طرف ساواک متهم به برقراری ارتباط با عناصر مشکوک خارجی شد و در ۱۳۴۶ خورشیدی به جرم ترغیب طلاب به تظاهرات، توسط ساواک قم احضار و به وی تذکر داده شد. در همان سال، اعلامیه ها و بیانیه های حضرت امام را در قم توزیع کرد و به مقابله با افرادی که در صدد از بین بردن اعلامیه های الصاق شده به دیوار مدرسه فیضیه برآمده بودند، پرداخت که منجر به درگیری طلاب مبارز شد. در ۱۳۵۲ به علت تداوم مبارزات سیاسی علیه رژیم پهلوی توسط ساواک قم احضار شد.
یکی از علل دستگیری وی، اعدام انقلابی پاسبان محمدرضا مدنی از مأموران شهربانی قم بود که ساواک وی را همراه با دیگر روحانیون مبارز چون آیات محمد یزدی و ربانی املشی در ۱۳۵۲ دستگیر کرد و سپس کمیسیون امنیت اجتماعی شهرستان قم، وی را به سه سال اقامت اجباری (تبعید) در مشکینشهر محکوم کرد. وی در مشکینشهر به مبارزات خود علیه رژیم پهلوی در دوران تبعید تداوم داد؛ بهطوری که در آن شهر از طرف کمیسیون امنیت اجتماعی قم خطرناک تشخیص داده شد؛ لذا در ۱۳۵۳ ش محل تبعید وی از مشکینشهر به شهرستان مرند تغییر یافت. مدت محکومیت (تبعید) وی در ۱۳۵۵ ش تمام شد و وی به قم مراجعت کرده، مجدداً فعالیتهای سیاسی خود را تداوم داد.
در جریان قیام ۱۹ دی ۱۳۵۶ که در پی اهانت روزنامه اطلاعات به ساحت مقدس مرجعیت و حضرت امام صورت گرفت، وی یکی از سازمان دهندگان اصلی قیام بود. ایشان به قول ساواک یکی از اصلی ترین محرکین مردم برای برگزاری تظاهرات بود و در این زمینه نقش مؤثری ایفا کرد که سرانجام با حکم کمیسیون امنیت اجتماعی قم به سه سال اقامت اجباری (تبعید) در شهرستان میناب محکوم شد اما قبل از اینکه مأموران رژیم موفق به دستگیری وی شوند، متواری شد و مأموران در دستگیری او ناکام ماندند.
محل اقامت اجباری (تبعید) وی بعداً به میاندوآب تغییر کرد؛ درحالی که همچنان وی در اختفا به سرمی برد. سپس کمیسیون امنیت اجتماعی قم او را به تبعید در ایذه محکوم کرد؛ در حالی که همچنان مأموران از دستگیری وی ناتوان بودند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و بازگشت حضرت امام به کشور، در مدرسه رفاه و علوی در خدمت امام بود و از تنظیم کنندگان ملاقات های امام خمینی با شخصیت های دیدارکننده و مردم بود.
وی بعد از استقرار نظام مقدس اسلامی بارها از طرف حضرت امام خمینی مأمور امورات شرعی شد و همراه با سید هاشم رسولی محلاتی از طرف امام (ره) در ۲۲ تیر ۱۳۶۲ به عنوان سرپرست بنیاد پانزده خرداد منصوب شد.
وی در کنار عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام از امر تدریس نیز غافل نبود و به تدریس دروس عالی دینی اشتغال داشت.
نظر شما