خواص گیاه دارویی آویشن

کوه‌های ایران از البرز تا زاگرس از کوه‌های مرکزی و شرقی تا مکران همه مخازن ارزشمند انواع گیاهان معجزه‌گر دارویی هستند. گیاهانی که از اعصار قدیم تاکنون توسط ساکنان سرزمین ایران پایه و اساس درمان به شیوه سنتی و معیشت بوده‌اند. کشورمان از نظر تنوع اقلیمی کشوری ممتاز و با رتبه بالا محسوب می‌شود و به لحاظ غنای گیاهی و تنوع زیستی دارای ۱۱ اقلیم از ۱۳ اقلیم شناخته شده جهانی است.

 

این تنوع در اقلیم موجب دگرگونی و تنوع در پوشش گیاهی ازجمله گیاهان دارویی شده است. در این مطلب به یکی دیگر از معجزه‌های طبیعت یعنی گیاه دارویی آویشن می‌پردازیم. گیاهی که در اکثر ارتفاعات مناطق ایران و در گونه‌های مختلف در فصل بهار قابل برداشت است.

گیاه دارویی آویشن با نام انگلیسی و علمی Thymus از خانواده Lamiaceae یا نعناعیان و بومی مناطق معتدل اروپا، شمال آفریقا و آسیاست. نام علمی این گیاه از ریشه کلمه یونانی Thyme به معنای بوی خوش و ملایم است. آویشن یکی از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین گیاهان دارویی در ایران است که به دلیل داشتن دو ترکیب تیمول و کارو اکرول دارای خواص دارویی ضد میکروبی، ضد باکتریایی و ضد نفخ است.

 

از این بین بیشترین پراکندگی را در شمال و غرب کشور داریم که ۱۰ گونه در استان‌های شمالی، ۱۱ گونه مربوط به استان‌های غربی، ۷ گونه در استان‌های مرکزی، یک گونه در فارس و دو نوع در کرمان وجود دارد. این گیاه در مناطق مختلف دارای اسامی متفاوت از جمله: آویشم، اوشن، آذربه، آذر روبه، سیسنبر، صعتر، اشمه کوهی و... است.