انجمن اولیا و مربیان و اهمیت آن

به گزارش سرویس وبگردی خبرگزاری صدا و سیما،  با توجه به اینکه رشد و پیشرفت دانش‌آموزان باید در هر دو نهاد آموزشی خانه و مدرسه انجام و کنترل شود، هماهنگی و هم‌سویی فعالیت‌های  اولیا و مربیان اهمیت دو چندانی پیدا می‌کند. به همین دلیل تشکیل انجمن اولیا و مربیان در تمامی مدارس به شدت احساس می‌گردد و از آن نمی‌توان چشم‌پوشی کرد.

اعضای انجمن اولیا و مربیان هر مدرسه عبارت است از مدیر، معاون و معلم پرورشی و… که جزء کادر مدرسه به حسب می‌آیند؛ همچنین تعدادی از والدین مدرسه نیز به عنوان نماینده تمامی والدین در این انجمن عضو می‌شوند.

۲۴ مهرماه؛ پیدایش انجمن اولیا و مربیان در ایران
انجمن اولیا و مربیان، هیأت منتخبی از پدران و مادران دانش آموزان، به همراه مربیان مدرسه است که با هدف تلاش و همکاری در راه پیشبرد امور آموزش و پرورش دانش آموزان تشکیل می شود.

روز پیوند اولیا و مربیان
بیست و چهارم مهر، روز پیوند اولیا و مربیان است. در هفته پیوند كه از این روز آغاز می شود به دعوت مدیر مدرسه، اولیای دانش آموزان، در جلسه ای گرد هم می آیند و مدیر گزارشی از فعالیت های سال گذشته خود و همكارانش ارائه می دهد و مشكلات مدرسه را با آنها در میان می گذارد و در پایان تعدادی از اولیا برای عضویت در انجمن داوطلب می شوند.
پس از رای گیری نمایندگان اولیا در انجمن تعیین می شوند. انجمن اولیا و مربیان یكی از قدیمی ترین نهادهای مدنی است.

پیشینه تشکیل انجمن اولیا و مربیان

آغاز همكاری خانه و مدرسه در قالب انجمن به سال ۱۳۲۶ شمسی برمی گردد. در آن سال شورای عالی فرهنگ، تشكیل این انجمن ها را در همه آموزشگاه ها و شرح وظایف آنها را تصویب كرد. 
در سال ۱۳۴۶ شمسی، انجمن اولیا و مربیان ایران تاسیس شد و به ثبت رسید.
در مرامنامه انجمن آمده است: انجمن ملی اولیا و مربیان ایران سازمانی است غیرانتفاعی و غیردولتی، این موسسه با همكاری و پشتیبانی كسانی كه به تربیت عمومی نونهالان و نوجوانان علاقه دارند تشكیل می شوند و هدف های معین و مشخصی را بر محور سیاست های كلی آموزش و پرورش كشور و با معیارهای فدراسیون بین المللی اولیا و مربیان برای نیل به هدف های خود تعقیب می كند. 
انجمن ملی اولیا و مربیان ایران سازمانی است كه در آن تعصب مذهبی، طبقاتی، نژادی و یا سیاسی راه ندارد و صرفاً به جنبه تربیتی همگانی متوجه است.

جایگاه انجمن اولیا و مربیان در نظام تعلیم و تربیت
آموزش و پرورش درست کودکان و نوجوانان، در گرو هماهنگی و کوشش دو سویه خانه و مدرسه است. چنانچه پدر و مادری مسئولیت آموزش و پرورش تربیت فرزند خود را یک سره به مدرسه واگذار کنند و از نیازهای تربیتی فرزند خویش که برآوردن آن، تنها به دست خانواده است، بی خبر بمانند، نمی توانند امیدوار باشند که فرزندشان هیچ گونه کمبود یا مشکلی نخواهد داشت.
 در مقابل، با توجه به افزایش جمعیت دانش آموزان، اگر معلمان نیز فکر کنند می توانند بدون یاری و هماهنگی با خانواده ها، در آموزش وتربیت دانش آموزان و شکوفاسازی درست استعدادهای آنها موفق شوند، سخت در اشتباه خواهند بود.

رشد شخصیتی و تحصیلی دانش آموزان، پیش از هر چیز، مستلزم برخورداری آنان از فضایی متعادل و هماهنگ در خانه و مدرسه است. 
امروزه انجمن های اولیا و مربیان، رایج ترین وسیله ارتباط میان خانه و مدرسه شمرده می شود. از آنجا که کودک، بخش بزرگی از زندگی خود را در خانه گذرانده است، باید معلم و مسئولان مدرسه از محیط زندگی، فرهنگ و ارزش های حاکم بر آن محیط آگاهی یابند تا بتوانند آموزش و پرورشِ مدرسه را با استفاده از جنبه های زندگی دانش آموز و با همکاری اولیای وی بارور سازند.

اهداف انجمن اولیا و مربیان
به طور کلی می توان اهداف عمده انجمن اولیا و مربیان را در موارد زیر خلاصه کرد:
آگاه کردن اولیا به مسائل دینی، تربیتی، اخلاقی و مشاوره با آنان در هماهنگ کردن روش های تربیتی و آموزشی در محیط خانه و مدرسه؛ ایجاد و تحکیم پیوندهای عاطفی، اخلاقی و انسانی بین اولیای دانش آموزان و مربیان مدرسه؛ بهره مندی هرچه بیش تر از امکانات اولیا برای تهیه، تدارک و تکمیل امکانات آموزشی، پرورشی و بهداشتی مدرسه؛ و پیشرفت دانش آموزان در مسائل تربیتی و تحصیلی و برطرف کردن نقص های موجود در این زمینه.

 وظایف انجمن اولیا و مربیان
مهم ترین وظایف انجمن اولیا و مربیان مدرسه، عبارت است از:
مشاوره و برنامه ریزی به منظور تحقق یافتن اهداف انجمن؛ تهیه برنامه بهداشتی ـ پزشکی و نظارت بر اجرای آن در مدرسه؛ همکاری و هم فکری با مدیر مدرسه، به منظور برگزاری جلسات ماهیانه اولیا و مربیان برای آموزش مسائل تربیتی، دینی و سوادآموزی؛ همکاری و هم فکری با مدیر و مربیان مدرسه در مورد برنامه های اوقات فراغت دانش آموزان و انجام گردش های علمی ـ تفریحی؛ و دعوت از اولیای علاقه مند به منظور بهره مندی از خدمات و یاری های آنان برای تهیه و تدارک و تکمیل امکانات آموزشی و پرورشی مدرسه.

فقر فرهنگی و معیشتی، دو مانع تعامل اولیا با مربیان
فقر فرهنگی و مشکلات معیشتی مردم، می تواند از موانع تقویت و گسترش انجمن های اولیا و مربیان به شمار آید؛ زیرا فقر فرهنگی اولیای دانش آموز سبب می شود درک ضعیفی از مشارکت داشته باشند و به علت مشکلات معیشتی نیز نتوانند زمان کافی را برای همکاری با مدرسه فرزندانشان اختصاص دهند. 

بیشتر بخوانید: روزی به نام بزرگترین داروساز تاریخ اسلام زکریای رازی

البته نمی توان منکر این واقعیت شد که همه پدران و مادران اعم از بی نیاز و نیازمند، به سرنوشت تربیتی و تحصیلی فرزندان خود علاقه مندند و این کار، خود، انگیزه ای قوی در امر مشارکت به شمار می آید. 
از این رو، بر مسئولان جامعه است که با برنامه ریزی درست، بستر مشارکت اولیا در مدرسه را فراهم سازند.

منابع: بخش فرهنگ و هنر بیتوته،rayad