عضو شورای شعر صداوسیما: انقلاب، شعر کودک را به مکتب تبدیل کرد

مصطفی محدثی در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما درباره وضعیت شعرهای کودک و نوجوان افزود: پیش از انقلاب به جز چند اسم مثل کیانور، دولت آبادی و عباس یمینی شریف که در کتاب های درسی و کتاب های منتشره دیگر دیده بودیم، سبک مشخص و تعریف شده ای برای شعر کودک نداشتیم، اما پس از انقلاب وضعیت تغییر کرد.

وی یادآور شد: در اکثر جشنواره هایی که برگزار می شود، نمی توان شعر کودک را نادیده گرفت و به جز شعرهای کهن فارسی و نیمایی بخشی به نام شعر کودک تعریف شده است و این بخش جایگاه خود را پیدا کرده است.

شعر کودک در کتاب های درسی

این شاعر پیشکسوت با بیان اینکه برای رونق بیشتر شعر کودک و نوجوان باید از مدارس شروع کرد گفت: شعر کودک و نوجوان باید به شکل جدی تری به کتاب های درسی راه پیدا کند تا بتوانیم ذهن و ذائقه بچه ها را با این فضا آماده و برخی آموزش های تربیتی، اخلاقی و عاطفی را از راه شعر به آن ها منتقل کنیم.

محدثی به مشکلات شعر حوزه کودک و نوجوان هم اشاره کرد و گفت: آسیب این بخش فضای بی حساب و کتاب موجود آن است و هر کسی که سر سوزن ذوقی در این زمینه دارد، جرات پیدا می کند که خود را به عنوان شاعر کودکان مطرح کرده و مجوز چاپ برای کتاب هایش بگیرد در حالی که استاندارهای چاپ شعر کودک باید سروسامان بگیرد.

وی افزود: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همچنان به شکل سامان دهی و تعریف شده ای کار می کند و در دوره ای هم انتشارات مدرسه کارهای پراکنده ای در این خصوص داشت، اما ناشری که به صورت جدی و تخصصی روی شعر کودک متمرکز باشد، وجود ندارد. منتظریم همانطور که برای شعر بزرگسال و عمومی ناشران تخصصی تعریف شده است، در حوزه کودک هم ناشر اختصاصی داشته باشیم.

استعدادیابی از مدارس

عضو شورای عالی شعر صدا و سیما در خصوص رسیدگی به وضعیت شاعران نوقلم گفت: باید با تقویت انجمن‌های ادبی به فکر پرورش استعداد‌های جوان باشیم. در برخی از فرهنگسراها، انجمن‌های تخصصی ادبی وجود دارد، اما این انجمن‌های ادبی باید به لحاظ صلاحیت‌های علمی و وجوه دیگر تضمین شوند تا بتوان استعدادیابی کرد.

محدثی به تشکیل کانون‌ها شاعران و نویسندگان بین سال‌های ۶۸ تا ۷۵ در وزارت آموزش و پرورش اشاره کرد و افزود: آن زمان دوران طلایی شعر جوان کشور بود، چون وزارتخانه نگاهی جدی به این موضوع داشت و استعداد‌ها از مدارس شناسایی شدند.

وی خاطرنشان کرد: حدود ۱۵ سال مسئول کانون ادبی آموزش و پرورش استان خراسان وقت بودم و سالانه حدود هشت هزار اثر از همه مدارس استان برایمان ارسال می‌شد. چندین کارشناس داشتیم که با بررسی همه آثار حداقل ۳۰۰ استعداد را شناسایی می‌کردند و روی آن‌ها سرمایه گذاری می‌شد. اگر از دورترین روستا‌ها هم بودند با آن‌ها به صورت نقد مکاتبه ای، ارسال کتاب و جشنواره‌های حضوری ارتباط داشتیم.

این شاعر کشورمان گفت: تعداد زیادی از شاعران کنونی که بدنه شعری کشور را می‌سازند، استعداد‌های دانش آموزی همان دوران هستند؛ بنابراین یکی از راه‌های استعدادیابی تقویت کانون‌های شاعران و نویسندگان در وزارت آموزش و پرورش است.

انتشار در فضای مجازی

محدثی در خصوص چالش های انتشار شعر در فضای مجازی تصریح کرد: این امکان آسیب هایی به وجود می آورد؛ مثلا ممکن است که یک نوقلم با نوشتن جمله ای آن را در صفحه شخصی خود منتشر می کند و از نشان دادن اثرش به استاد یا کارشناسی بی نیاز داند، چون مطمئن است که استانداردهای لازم را به لحاظ علمی و ادبی دارد. از طرفی انتشار آسان آثار هم مزیتی دارد، اما به هر حال ما را نسبت به حضور در انجمن های ادبی و آموزش در کنار استادان بی نیاز نمی کند.