کشف بقایای نخستین سکونت در جوار حرم مطهر شاهچراغ

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما این کاوش‌های باستان‌شناسی پیش از آغاز عملیات حفاری برای احداث خطوط یک و چهار قطار شهری در دستور کار قرار گرفته انجام شد. نخستین مرحله این کاوش در پارکینگ زائرین حرم مطهر حضرت احمد بن موسی شاهچراغ (ع) که قرار است محل ایستگاه قطار حرم باشد انجام شد و قرار است در ۲ مرحله دیگر نیز ادامه یابد.

میثم نیکزاد سرپرست این تیم کاوش گفت در ۲ نقطه از این محوطه، در عمق هشت‌متری سطح زمین به خاک بکر، یعنی بستر اصلی دشت رسیدیم؛ بر اساس شواهد به‌دست‌آمده، قدیمی‌ترین بقایای زندگی در این منطقه به میانه‌های سده‌های چهارم تا پنجم هجری قمری بازمی‌گردد.

سرپرست تیم کاوش افزود: قدیمی‌ترین آثار معماری کشف‌ شده در این منطقه مربوط به دوره ایلخانی و سده‌های هفتم تا هشتم هجری است .

آثار معماری به‌دست‌آمده در این کاوش، نشان‌دهنده وجود خانه‌های مسکونی از سده هفتم هجری تا حدود ۲۰ سال پیش در محل کنونی پارکینگ زائرین که امروزه تسطیح شده، است؛ این کاوش نشان می‌دهد که در طول تاریخ ۸۰۰ ساله، ساخت‌وساز به صورت پیوسته در این ناحیه انجام می‌شده است.

سرپرست تیم کاوش بافت تاریخی شیراز گفت: یکی دیگر از دستاورد‌های این کاوش، اثبات وجود کارگاه‌های تولید لعاب فیروزه‌ای در این نقطه از بافت تاریخی شیراز در دوره صفویه است.

وی افزود: از آنجا که لعاب فیروزه‌ای از اکسید کردن سنگ کبالت به‌دست می‌آید، کشف کارگاه‌های حرارت‌دهی به این سنگ که سبب تغییر رنگ و اکسید شدن آن می‌شود، وجود این فعالیت صنعتی پیشرفته را در بافت تاریخی شیراز تایید می‌کند.

نیکزاد خاطرنشان کرد: مطالعات تاریخی دیگر نیز نشان داده بود که شیراز در این دوره، تولیدکننده لعاب فیروزه‌ای بوده و این کشف، سند باستان‌شناختی محکمی برای آن فراهم کرده است.

از دیگر یافته‌های این کاوش می‌توان به سکه‌هایی از دوره صفویه (سکه لاری) تا دوره پهلوی دوم و همچنین تکه‌های ظروف سفالی و شیشه اشاره کرد که همگی گواه آخرین دوره‌های سکونت در این منطقه تا اواخر دوره پهلوی دوم و پس از آن هستند.