اقتصاد جهانی در مسیر بی‌اعتمادی و بی‌ثباتی

حمید درعلی در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، اظهار داشت: از سال ۲۰۲۲ تاکنون، بانک‌های مرکزی جهان با بی‌سابقه‌ترین خرید طلا در ۵۰ سال گذشته، عملاً از دلار عقب‌نشینی کرده‌اند و سرمایه‌های خود را به سمت دارایی‌های امن برده‌اند.

کارشناس بازار‌های مالی با اشاره به این روند هشدار داد که خرید بیش از ۱۰۰۰ تن طلا تنها در یک سال، آن‌هم توسط کشور‌هایی مانند چین، لهستان و ازبکستان، نشانه‌ای نگران‌کننده از بی‌اعتمادی به ساختار ارزی فعلی و دلار آمریکا است. چین به‌تنهایی بیش از ۲۰۰ تن طلا به ذخایر خود اضافه کرده و در مقابل، خرید اوراق قرضه آمریکایی را به پایین‌ترین سطح ۱۵ سال گذشته رسانده است.

وی افزود: از سوی دیگر، دلار آمریکا که در سال ۲۰۲۲ به اوج تاریخی شاخص ۱۱۴ رسید، اکنون با افتی سنگین در محدوده ۱۰۰ تا ۱۰۵ نوسان می‌کند. افت ۱۲ تا ۱۵ درصدی ارزش دلار در کمتر از دو سال، زنگ خطر بزرگی برای اقتصاد جهانی است.

درعلی تأکید کرد: حتی اقتصاد آمریکا نیز برخلاف تبلیغات رسمی، در وضعیت شکننده‌ای قرار دارد. اگرچه از سال ۲۰۲۰ به بعد رکود عمیق اعلام نشده، اما رشد اقتصادی کند، تورم بالا، بدهی سنگین و افزایش نرخ بهره عملاً آمریکا را در وضعیت تعلیق اقتصادی نگه داشته‌اند.

به گفته او، رکود هنوز "به‌طور رسمی" نیامده، اما سایه‌اش سنگین‌تر از همیشه بر سر اقتصاد جهانی افتاده است.

کارشناس بازار مالی گفت: از سوی دیگر، آمریکا با نگهداری بیش از ۸۱۳۳ تن طلا از دهه‌ها پیش، نشان داده که خود نیز به آینده بازار‌های مالی اعتماد ندارد. این کشور از دهه ۱۹۷۰ تاکنون هیچ‌گاه به‌طور جدی اقدام به فروش طلای ذخیره‌ای نکرده و ترجیح می‌دهد با انتشار اوراق بدهی، هزینه‌های خود را تأمین کند؛ اما این راه‌حل نیز با کاهش خریداران سنتی مثل چین، در آستانه ناکارآمدی قرار گرفته است.

در علی در ادامه گفت: در ایران نیز تبعات این بحران جهانی به‌شدت احساس می‌شود و قیمت طلا در ایران طی همین بازه زمانی بیش از ۸ برابر شده است.

در پایان، کارشناس بازار‌های مالی هشدار می‌دهد: این هجمه جهانی به سمت طلا، در بلندمدت خطرناک است. چرا که منابع مالی که باید صرف تولید، زیرساخت، انرژی پاک و فناوری شود، اکنون در انبار‌ها به‌صورت شمش طلا خاک می‌خورند. به زبان ساده، جهان در حال انبار کردن امنیت است، نه خلق رشد؛ و این روند، اگر ادامه یابد، می‌تواند به تعمیق رکود جهانی، تشدید بی‌اعتمادی به دلار و انفجار بحران اقتصادی در مقیاس جهانی منتهی شود.