کلید تشخیص زودهنگام سرطان پروستات در چکاپ سالانه

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ سیدمحمدابراهیم پورحسینی، فوق تخصص خون و آنکولوژی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان اظهار کرد: سرطان پروستات یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها در میان مردان، به‌ویژه در سنین بالاتر است و در صورت تشخیص زودهنگام، به‌طور کامل قابل کنترل و در بسیاری از موارد قابل درمان است.

وی با اشاره به اینکه هدف از طرح این موضوع افزایش آگاهی عمومی و ترغیب مردان به انجام بررسی‌های پزشکی به‌موقع است، افزود: پروستات غده‌ای کوچک در دستگاه تناسلی مردان و در زیر مثانه قرار دارد که با افزایش سن ممکن است دچار بزرگ‌شدگی خوش‌خیم یا در برخی موارد مبتلا به سرطان شود.

این عضو هیات علمی دانشگاه درباره عوامل افزایش‌دهنده خطر ابتلا به سرطان پروستات گفت: افزایش سن، به‌ویژه پس از پنجاه سالگی، مهم‌ترین عامل غیرقابل کنترل است. همچنین سابقه خانوادگی نقش مهمی دارد و اگر پدر یا برادر فردی به این سرطان مبتلا بوده باشد، خطر ابتلا افزایش می‌یابد. رژیم غذایی پرچرب، کم‌تحرکی و چاقی نیز از عوامل قابل اصلاح هستند که می‌توانند احتمال بروز بیماری را افزایش دهند.

وی تأکید کرد: کنترل وزن، اصلاح رژیم غذایی و توجه به سابقه خانوادگی می‌تواند در مدیریت بهتر این خطر نقش داشته باشد.

پورحسینی خاطرنشان کرد: این سرطان در مراحل اولیه معمولاً علامت مشخصی ندارد، اما در مراحل پیشرفته ممکن است با مشکلات دفع ادرار، تکرر ادرار، مشاهده خون در ادرار، درد‌های استخوانی، کم‌خونی و کاهش وزن بروز کند. البته بسیاری از این علائم می‌توانند در بیماری‌های خوش‌خیم پروستات نیز دیده شوند، بنابراین برای تشخیص قطعی باید به پزشک مراجعه و آزمایش‌های لازم انجام شود.

وی درباره غربالگری سرطان پروستات توصیه کرد: همه مردان از پنجاه سالگی به بعد سالانه توسط پزشک بررسی شوند و در افرادی که سابقه خانوادگی دارند، این بررسی از چهل و پنج سالگی آغاز شود. این ارزیابی‌ها معمولاً شامل آزمایش PSA خون و در صورت نیاز معاینه پروستات یا بررسی‌های تکمیلی است.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در ادامه گفت: هیچ روش قطعی برای پیشگیری کامل از این بیماری وجود ندارد، اما مصرف میوه و سبزیجات، کاهش چربی‌های حیوانی، فعالیت بدنی منظم، ترک سیگار و کنترل وزن می‌تواند خطر ابتلا را کاهش دهد.

وی در پایان تأکید کرد: در صورت تشخیص سرطان پروستات، بسته به مرحله بیماری، روش‌های درمانی مختلفی از جمله پایش فعال در موارد کم‌خطر، جراحی، پرتودرمانی و درمان‌های دارویی و هورمونی در دسترس است و امروزه بسیاری از بیماران با تشخیص زودهنگام می‌توانند زندگی طولانی و باکیفیتی داشته باشند.