تسلیت استاندار آذربایجان شرقی برای درگذشت استاد حیدر عباسی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز آذربایجان شرقی، در پیام بهرام سرمست آمده است: درگذشت استاد فرهیخته، شاعر نامدار و عارف اندیشمند آذربایجان، مرحوم حیدر عباسی «باریشماز»، موجب اندوه و تأسف عمیق اینجانب شد.

استاد باریشماز از چهره‌های برجسته فرهنگ و ادب این دیار و از سرمایه‌های کم‌نظیر علمی و عرفانی کشور بود که عمر پربار خود را در مسیر اعتلای زبان و ادبیات ترکی آذربایجانی، ترویج معارف اسلامی و گسترش اندیشه‌های ناب عرفانی صرف کرد.

اندیشه‌های نوآورانه و آثار بدیع ایشان که ترکیبی اعجاب‌انگیز از عرفان، عقلانیت و شهود را در قالب‌های متنوع ادبی و عرفانی به تصویر می‌کشد، سهمی ماندگار در بیدارسازی ذهن و ضمیر علاقه‌مندان فرهنگ و معرفت دارد؛ آثاری که بی‌گمان، نسل‌ها و بلکه سده‌ها باید بگذرد تا شخصیت دیگری با این جامعیت، ژرف‌نگری و توان تأثیرگذاری در سپهر فرهنگی و فکری آذربایجان ظهور کند.

باریشماز اندیشمند الهیات زندگی بود و شارح معنای زیستن. در نگاه او، انسان بی‌درد، انسان بی‌زندگی است. در جهان زیستۀ باریشماز، انسان در برابر جهان مسئول است و ایمان الهی عین مسئولیت است. در منظومه فکری باریشماز، انسان تنها در مسیر تولد‌های پیاپی، رشد می‌یابد و متحول می‌شود. در الهیاتِ شدن و تحول که پایه اندیشه او است، انسان بدون مسئولیت و بدون حرکت، انسان تحول‌یافته نیست.

مجموعه ارزشمند آثار ایشان همچون «نغمه‌داغی»، «چاغیریلمامیش قوناقلار»، «اودوملو دیره‌ک»، «دارتیلما‌میش دنلر»، «شرح انور» (ترجمه و تفسیر مثنوی معنوی به ترکی)، «نهج‌البلاغه‌نین تورکجه ترجمه‌سی»، «گولنده هرزمان»، «سس»، «دووارلار»، «دؤردلوکلر»، «والعصر»، «تبّت یدا»، «نمی از یم»، «ایشارانتی‌لار»، «کعبه و قانلی‌اذان»، «هفتاد بند استغفار»، «حبل ممدود»، «شب‌های حرا» و «ره‌آورد سفر» هر یک منبعی ارزشمند برای پژوهش‌های ادبی، دینی، عرفانی، معرفت‌شناسی و مطالعات زبان‌شناختی به‌شمار می‌روند.

در آخرین گفتگوی تلفنی که در ایام جنگ تحمیلی سوم و نوروز ۱۴۰۵ با آن اندیشمند فرزانه داشتم، او را امیدوار به آینده یافتم. او خود، تجسم عینی اندیشه‌های متعالی و مکتب تحول‌آفرینی بود که هفت‌دهه برای صورت‌بندی و غنای آن جهاد علمی و عرفانی کرده بود.

آری، هفتاد سال تلاش پیوسته، اندیشه‌ورزی عمیق و خلق آثار ماندگار، نام استاد باریشماز را همچون نگینی درخشان بر تارک تاریخ فرهنگ و ادب آذربایجان و ایران ثبت کرده است.

اینجانب ضایعه سنگین درگذشت این شخصیت برجسته آذربایجان را به جامعه فرهنگی و ادبی استان، شاگردان و دوستداران ایشان، و به‌ویژه خانواده معزز آن استاد فقید تسلیت عرض کرده و از درگاه خداوند متعال برای روح بلند او رحمت واسعه الهی و برای بازماندگان محترم اجر و صبر مسئلت می‌کنم.