عصبانیت خود را بر سر کودکان خالی نکنید

یکی از محصولات جانبی که کرونا با خود به زندگی ما آورده، پدر و مادر‌های عصبانی است. پدر و مادر‌هایی که تنش‌ها و مشکلات روزانه خود را تاب می‌آورند و همه را یک‌جا با داد زدن بر سر کودک خود تخلیه می‌کنند. در این بین کودکان هر روز با ترس و تحقیر‌های والدین خود، روز‌گار کودکی خود را پشت سر می‌گذارند.

 

 

 

 

 

کدام موارد موجب داد زدن بر سر کودکان می‌شوند و چه عوارضی در بزرگسالی آن‌ها دارند؟ چه روش‌هایی جهت مقابله با این رفتار ناهنجار وجود دارند؟

 

 

ممکن است مشکلات اقتصادی که ناخواسته با ورود کرونا در جامعه به وجود آمدند، علت اصلی عصبانیت ما باشد. این مشکل می‌تواند بر روابط خانوادگی و زناشویی اثر بگذارد و ما را بی حوصله و مضطرب کند. این خلق تنگ به کنش‌ها به سرعت و با خشم پاسخ می‌دهد. اگر این کنشگر رئیس باشد، مجبوریم خود را ملایم‌تر نشان دهیم، اما این اجبار را در مقابل کودکان خود نمی‌بینیم.

 

عصبانیت پنهان می‌تواند شامل مشکلات اقتصادی، اختلاف طبقات اجتماعی، تبعیض جنسیت، مشکلات خانوادگی، مشکلات زناشویی و گره‌های روانی باشد. علت عصبانیت پیدا ممکن است دعوای لفظی، کثیف شدن لباس‌هایمان، گم کردن کلید‌های خانه و از این قبیل موارد باشد.

 

بررسی‌ها نشان می‌دهد که عصبانیت‌های پنهان، بیشتر پایدارتر هستند، اما عصبانیت‌های پیدا تکانه‌ای و شدیدتر عمل می‌کنند.

 

 

 

 

 

الف) کودکان درک کاملی از موضوعات و مشغله‌های روزانه ما ندارند و مجبور هم نیستند که این موضوعات را به این زودی در زندگی خود حس کنند؛ بنابر این آنها متوجه نیستند وقتی عصبانی هستید، از سر و کول شما بالا نروند و برای درخواست یک بستنی جلوی خودشان را بگیرند. شیرینی ایام کودکی به همین روز‌های بی خبری خلاصه می‌شود. روز‌هایی که ما هیچ چیزی را بلد نیستیم.

 

اشتباهات در زندگی کودکان معنایی ندارد و اگر کاری را اشتباه انجام می‌دهند، بدانید که تصوری از بد یا غلط بودن آن ندارند. پس باید به آن‌ها درست و غلط بودن را یاد داد. نحوه یاد دادن این رفتار‌ها همان تربیتی است که برخی والدین آن را به خوبی و برخی به بدترین شکل ممکن به جای می‌آورند.

 

ب) کودکان خشم و عصبانیت شما را برای خود این گونه معنا می‌کنند که ناخواستنی هستند، لایق محبت نیستند و گاهی دچار تنفر‌های لحظه‌ای از خود و شما می‌شوند. مشکلات همین جا تمام نمی‌شود و در برخی از کودکان به صورت شب ادراری، لکنت زبان، خجالت بیش از حد و دیگر موارد مشابه، خود را نشان می‌دهد.

 

اثرات عصبانیت‌های والدین در بزرگسالی این کودکان منجر به خودسانسوری، ترس از حضور در اجتماع، نداشتن موفقیت‌های اجتماعی، سرکوب شدن خلاقیت‌ها و عصبانیت پنهان می‌شود.

 

 

برای این که بر سر کودکان معصوم، عصبانیت خود را خالی نکنیم؛ نیاز است که آموزش ببینیم و تمرین کنید. رفتار‌ شما عواقب دارد، در همین لحظه تمام نمی‌شود و در زندگی کودک‌ شما بارز می‌شود. فکر کنید این دوران خانه‌نشینی و آموزش‌های مجازی، فرصت طلایی جهت دیدن لحظه به لحظه رشد فرزندتان است. از این فرصت به بهترین شکل ممکن استفاده کنید.

 

ورزش‌های هوازی و یوگا، نوشیدن دمنوش‌های آرام‌بخش و کمی تعلل در واکنش‌ها می‌توانند در کنترل رفتارها ما را یاری کنند.