بیماری نوموفوبیا چیست و چگونه از بین می‌رود؟

 

 

رشد تکنولوژی و آمدن تلفن‌های هوشمند در زندگی و همراه شدن هوشمندی به دیگر موارد زندگی بشری انسان را تبدیل به موجودی وابسته به فناوری‌های پیشرفته کرده است. حتی کودکان هم امروزه با تکنولوژی رشد می‌کنند و جدا کردن آن‌ها از ابزار‌های تکنولوژیک سخت است. وابستگی به ابزار‌های هوشمند، چون تلفن به حدی رسیده است که تفکر زندگی بدون آن برای بیشتر ناممکن است. 
در سده ۲۱ میلادی هنگامی که تلفن‌های همراه و شبکه‌های اجتماعی میان مردم همه‌گیر شد و استفاده از آن افزایش یافت، نخستین بار در سال ۲۰۱۱ از بیماری به نام «ترس از بی‌موبایلی» سخن به میان آمد. مؤسسه تحقیقاتی YouGov این بیماری را نوموفوبیا (Nomophobia = no-mobile-phone phobia) تعریف کرد. نوموفوبیا نوعی از فوبیا یا ترس است که بر اثر اعتیاد بیش از حد افراد به استفاده از تلفن همراه و وحشت و اضطراب ناشی از دور بودن از موبایل در افراد به وجود می‌آید. این بیماری در آن حد در افراد به وجود می‌آید که آن‌ها زندگی بدون موبایل را غیرممکن دانسته و از این که روزی بدون موبایل باشند ترس دارند.
برخی با دارا بودن علائم این بیماری هرگز راضی به پذیرفتن آن نیستند. نوموفوبیا بیماری نیست که یک روزه در فردی بروز کند بلکه با مرور زمان در زندگی افراد رسوخ خواهد کرد. به طوری که اگر تلفن را از فرد گرفته یا اینترنت در دسترسش نباشد دچار اضطراب و سردرکمی می‌شود. البته ریشه نوموفوبیا در افراد متفاوت است، اما می‌توان برای آن راهکار‌هایی ارائه کرد. بهترین راهکار این است که فرد نیاز خود به تلفن همراه را کاهش دهد و در موارد غیرضروری خود را از موبایل دور کند.

راهکار‌های پیشنهادی در سخن و ظاهر امر آسان به نظر می‌آید، اما برای فرار از نوموفوبیا مانند هر کار سخت دیگری و دوری از وابستگی روانی به موبایل باید تلاش شود.

 

 

در روش آرامش ذهنی به بیماران نوموفوبیا که دچار علائم جسمی تپش قلب، گرفتگی عضلات و... شده‌اند کاهش اضطراب پیشنهاد می‌شود. به آن‌ها آموزش می‌دهند تمرینهایی، چون آرام‌سازی بدن و دورکردن تنش عضلانی انجام دهند. 

 

 

 

به بیماران نوموفوبیا می‌آموزند که موبایل وسیله‌ای است که باید در خدمت افراد باشد نه آن‌ها را به خدمت بگیرد. به آن‌ها گفته می‌شود اخبار را به وسیله تلفن همراه پیگیری نکنند بلکه تنها برای برقراری تماس‌های تلفنی از آن استفاده کنند.

 

 

 

به بیشتر مبتلایان به نوموفوبیا توصیه می‌شود همیشه همراه خود یک کارت تلفن داشته باشند تا زمانی که نتوانستند از تلفن همراه تماس بگیرند، از آن استفاده کنند. گفته می‌شود حتما دفترچه تلفن داشته باشند تا اگر موبایل خود را گم کرده یا جا گذاشتند ارتباط خود را با دوستان و همکاران از دست ندهند.

 

 

 

باید سعی کرد تا استفاده از این وسیله را محدود کرد و فرد تنها وقتی از آن استفاده کند که نیاز به زنگ‌زدن داشته باشد. برای این کار می‌تواند بازی‌های گوشی را پاک کند یا از برنامه‌های اینترنتی آن کمتر استفاده کند. لزومی ندارد که شب‌ها اخبار را از اینترنت بگیرد، باید تنها به گوشی خود به عنوان یک وسیله ارتباطی ساده نگاه کند یا این‌که به جای عضویت در چندین شبکه اجتماعی در یک شبکه فعالیت داشته باشد.

 

 

 

بهترین راه‌حل برای شخصی که به نوموفوبیا دچار شده این است که تلفن همراه خود را هر چند روز یک بار در خانه جا بگذارد و زندگی بدون آن را تمرین کند. چنین اقدامی در زندگی امروزی سخت به نظر می‌رسد، اما هر کسی باید این توانایی را داشته باشد تا بدون تلفن همراه از پس امور روزمره خود برآید. زیرا مبتلایان نوموفوبیا می‌گویند بدون موبایلشان احساس سردرگمی کرده و حتی نمی‌توانند روز خود را آغاز کنند.

 

 

بدیهی است که ترک اعتیاد به تلفن همراه با دارو امکان‌پذیر نیست بلکه تنها با تکیه به اراده افراد صورت می‌گیرد. اگر کسی نوموفوبیا را ترک نکند روز به روز به این اختلالش دامن زده و ممکن است زمانی برسد که درمان آن بسیار مشکلتر از سنین جوانی باشد.

اگر کسب و کار شما به گونه‌ای است که باید همیشه آنلاین باشید بهتر است برای دوری از نوموفوبیا کار‌های خود را در زمان مشخص و با استفاده از کامپیوتر شخصی انجام دهید. فکر نکنید این کار سخت است، زیرا موبایل‌ها جایگزین‌های کوچک و دردسترس کامپیوتر‌های شخصی هستند. در عصر تکنولوژی همه کسب و کار‌های آنلاین به گونه‌ای طراحی و ساخته می‌شوند که برای بهره‌گیری از آن‌ها موبایل و کامپیوتر هر کدام بتوانند جایگزین یکدیگر شوند.