«سینمای امید» ؛ غایب جشنواره فیلم فجر

۱۶ دی ۱۳۹۴

حجت الله ایوبی رییس سازمان سینمایی

سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر نماد حرکت به سمت سینمای امید است. فیلم هایی که در این دوره از جشنواره فیلم فجر به نمایش در می آیند، بسیار امیدوارکننده هستند و این مسئله را در گزارش های منتشر شده هم می بینید.

http://www.iribnews.ir/fa/news/984233

۰۶ بهمن ۱۳۹۴

محمد حیدری

دبیر جشنواره فیلم فجر

در این دوره فیلمی که در آن سیاه نمایی باشد نداریم

وی همچنین در ادامه در پاسخ به پرسش خبرنگار «سوره سینما» در ارتباط با سیاست جشنواره فجر برای حمایت از سینمای امید که مورد تاکید رئیس جمهور نیز بوده است، اظهار کرد: ما همه به امید زنده هستیم! البته ما در جشنواره این امکان را نداریم که بخواهیم به طور ویژه جایزه‌ای را برای سینمای امید قرار دهیم. البته باید بگویم که فیلمهایی که در جشنواره امسال می‌بینیم پر از امید هستند. امسال جایزه ای خارج از جوایز هیئت داوران به فیلم ها نمی دهیم و من کسی نیستم که بخواهم جایزه بدهم.

http://www.iribnews.ir/fa/news/1007813

http://www.fardanews.com/fa/news/486238

17 دی 1394

فریدون جیرانی کارگردان و از اعضای هیات انتخاب جشنواره بود در ارتباط با تعدد حضور آثار تلخ و ناامیدکننده در جشنواره امسال گفت: « ۶۰ تا ۸۰ درصد فیلم‌ها امسال موضوعاتی تلخ دارند و باید ریشه این موضوع مورد تحلیل قرار بگیرد! البته تلخی فیلم‌های امسال از نگاه اجتماعی فیلم‌سازان می‌آید، نه نگاه سیاسی.»

* برنامه "سینمای ایران" شبکه چهار سیما – ساعت 11

07 بهمن 1394

محسن یزدی دبیر مجمع نویسندگان و منتقدان سینمای انقلاب:سینمای امید مطالبه جدی ما به عنوان فعالان رسانه ای است

به عبارتی بهتر ما می گوییم که سینمای امید مطالبه ریاست جمهوری است. در این رابطه سازمان سینمایی باید تمهیداتی را بیندیشد زیرا عمده پول سینمای ایران از سوی دولت و نهاد حاکمیتی پرداخته می شود. بر این اساس ما در مجمع نویسندگان و منتقدان سینمای انقلاب این موارد را در جوایز خود درنظر خواهیم گرفت و اهداء خواهیم کرد.

رویکرد سازمان سینمایی در دفترچه سیاستهای سازمان سینمایی

"رسیدن به اهداف کلان و اجرای تکالیف قانونی و حاکمیتی سازمان سینمایی"، "رونق و توسعه فعالیت‌های سینمایی و سمعی و بصری"، "اهتمام به متنوع‌سازی مضامین و گونه‌های سینمایی"، "افزایش سهم آثار سینمایی در سبد خرید خانوار"، "افزایش نشاط و امید به آینده"، "تقویت نگاه امیدآفرین به امروز و آینده فرهنگ و جامعه ایران"، "خلق و توسعه امید فرهنگی و دسترسی متوازن و عادلانه همگان در سراسر کشور به فرصت تولید و مصرف محصولات سینمایی".

http://cinema-org.ir/Files/userfiles/files/180083_orig.pdf

فیلم های امسال چگونه اند؟

به غیر از "بادیگارد" که مایه های سیاسی دارد و البته نماهای اکشن هم در آن گنجانده شده، "آخرین بار کی سحرو دیدی؟" که درام جنایی است، "زاپاس" که در گونه کمدی است و "رسوایی2" که مقداری مایه های فانتزی دارد بقیه فیلمهای سودای سیمرغ آثاری اجتماعی هستند که در آنها بیشتر این تعارضات روابط آدمیان است که به خلق گره منجر می شود و نه عوامل تعلیق برانگیزی که نظیرش را در گونه هایی چون ماجرایی، ترسناک و حتی سینمای علمی-تخیلی می بینیم.

در بخش نگاه نو که اوضاع از سودای سیمرغ هم بدتر است؛ به جز "ایستاده در غبار" و "جشن تولد" که در گونه بیوگرافیک و جنگی طبقه بندی می شوند بقیه آثار همچنان آثار اجتماعی هستند که بیشتر کنش و واکنش آدمیان به رفتارهای یکدیگر را به تصور درآورده اند.

آثار امیدآفرین به تعداد انگشتان یک دست هم نمی رسد

از منظر افزایش نشاط و امید به آینده هم که بخواهید بنگرید تقریبا اغلب آثار جشنواره امسال آثاری تلخ و با درونمایه خاکستری هستند. در تلخی آثار جشنواره همین بس که حتی تهیه کننده ای مانند حسین فرحبخش که کارکشته تولید آثار مفرح است هم با یک درام کاملا جدی با رگه های تلخ به نام "آب نبات چوبی" به جشنواره آمده است!!

شاید تنها "زاپاس" برزو نیک نژاد باشد که فضایی مفرح و سرگرم کننده دارد وگرنه در بقیه آثار این وجه منفی تعارضات رفتاری ایرانیان است که رخ می نمایاند. خیانتهای زناشویی، قتل، فساد اقتصادی، تردیدهای درونی، اختلالات روحی، عوارض اعتیاد و مشکلات برآمده از فقر است که هسته اصلی آثار جشنواره سی و چهارم را تشکیل می دهد.

رییس جمهور در پیامی به مناسبت آغاز سی و دومین جشنواره فیلم فجر:

جشنواره فجر می‌تواند آغازگر جشنی باشد که در طول سال در سالن‌های سینمای کشور برپا می‌شود و مخاطب را به تماشای فیلم ایرانی دعوت می‌کند؛ تماشاگری که باور کرده سینماگر هم‌‌وطن‌، هم‌‌درد و همدلش، توانایی نمایش خلاقانه دغدغه‌های او را بر پرده سینما دارد. بازگرداندن تماشاگر قهرکرده از سینما، ضروری‌ترین مسئولیت امروز مدیران و سینماگران ما است. سینما بدون تماشاگر معنا ندارد و جشن و جشنواره آن روز معنا می‌یابد که بدانیم مردم از سینمای بومی خود راضی‌اند و به آن دل بسته‌اند.

http://president.ir/fa/74456/printable