انزوای تنها وزنه‌بردار المپیکی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما؛ بعد از روی کار آمدن کادر جدید تیم ملی وزنه برداری به سرمربیگری سجاد انوشیروانی، نخستین اردوی تیم ملی در سال جدید تشکیل شد و سکاندار جوان با وجود برخی حواشی، کارش را با ملی پوشان آغاز کرد.

مهمترین برنامه پیش رو در گام نخست مسابقات آسیایی ازبکستان (8 اردیبهشت) است که برای وزنه برداران حکم انتخابی المپیک دارد، از آنجاییکه ملی پوشان برای دریافت مجوز حضور در بازی های ریو باید در 2 رویداد گزینشی المپیک شرکت کنند، حساسیت مسابقات تاشکند بسیار بالاست زیرا برای برخی وزنه برداران، نخستین انتخابی المپیک و برای برخی دیگر دومین انتخابی محسوب می شود، در این میان تنها وزنه برداری که نیازی به حضور در رقابت های انتخابی ندارد کیانوش رستمی است زیرا با حضور در مسابقات قهرمانی جهان در سال های 2014 و 2015 مسافر ریودوژانیرو شده است و بدون نیاز به حضور در رقابت های آسیایی و جام فجر می تواند راهی المپیک 2016 شود.

بعد از تصمیم فدراسیون برای تعویض حسین توکلی در چهارشنبه آخر سال 94 حال شاهد انتشار اخباری هستیم که به صراحت از تمرین کیانوش رستمی بصورت انفرادی و خارج از برنامه کادر فنی تیم ملی با مجوز رئیس فدراسیون خبر می دهند. وزنه بردار دسته 85 کیلو در مصاحبه با رسانه های خبری در چند روز اخیر این موضوع را مطرح و با قاطعیت اعلام می کند با کادر فنی تیم ملی ارتباط ندارد و فقط با رئیس فدراسیون در تماس است و با اجازه شخص اول فدراسیون تمریناتش را بصورت شخصی دنبال می کند و چند سالیست که این شیوه را درپیش گرفته است! 

در تماس با مدیر اجرایی برنامه های کیانوش رستمی، او تاکید کرد کیانوش تمریناتش را بصورت شخصی دنبال می کند و اخبار منتشره در این‌باره صحت دارد. 

این اتفاق را هم باید به اتفاقات قابل تاملی که چند سالیست در فدراسیون وزنه برداری رخ می دهد اضافه کرد! جای بسی شگفتی و سوال است چرا عضو تیم ملی بدون هماهنگی با کادر فنی پیش می رود و با استناد به تجربیات و دانسته های شخصی آماده حضور در المپیک می شود؟ 

در ابتدا این ذهنیت برای مخاطب ایجاد می شود که شاید وزنه بردار تیم ملی که به گفته کارشناسان، شانس نخست کسب مدال در المپیک ریو است با این اقدام مخالفت خود را به شیوه ای متفاوت با تصمیم گیری های اخیر فدراسیون اعلام می کند یا اعتقادی به برنامه های کادر فنی جدید تیم ملی ندارد، اما از آنجاییکه مدعی است چند سالیست با این شیوه پیش می رود، تنها می توان به این نتیجه رسید که مربیان تیم ملی و مسئولان فدراسیون وزنه برداری از سال های گذشته تا به امروز توانایی مدیریت ورزشکار مستعدی با این روحیات ویژه را نداشته اند و همین موضوع باعث شده است تا این وزنه بردار در انزوا و با اتکا به توانایی های فردی موفق به کسب نتایج مورد نظرش در پنج سال گذشته شود!

از آنجاییکه تا آغاز بازی های المپیک زمان زیادی باقی نمانده است و کسب موفقیت در ریو از اهم برنامه های کلان ورزش کشور و فدراسیون وزنه برداری است باز هم با اما و اگرهایی مبهم مواجه می شویم که نمی توان به سادگی از آن ها گذشت. اگر کیانوش رستمی با استناد به برنامه های شخصی موفق به کسب مدال می شود، سهم فدراسیون وزنه برداری در سال های گذشته تا به امروز از برنامه هایی که منجر به این موفقیت شده چقدر بوده است و اگر نتواند به نتیجه مورد نظر برسد آیا فدراسیون کنونی باید مسئولیت آن را برعهده بگیرد؟ آیا این اقدام بدعت محسوب نمی شود و نظارت و بررسی لازم نیست؟

شاید رئیس فدراسیون برای اتخاذ چنین تصمیمی تدابیر لازم را اندیشیده و مطمئن است که در این‌باره مشکلی پیش نخواهد آمد، شاید هم با توجه به روحیات این ورزشکار که شانس زیادی برای کسب مدال در المپیک دارد چاره ای جز قبول کردن این شرایط تحمیلی نداشته است و هرکسی بجای او بود با این شرایط کنار می آمد اما نکته ای باریک تر از مو که نباید از آن غافل شد به الگوبرداری از این بدعت مربوط می شود، اگر چنین مواردی در تیم های ملی رشته های مختلف تکرار شود باید شاهد شیوه نوین تمرینی در آینده ای نزدیک بود.

منهای در نظر گرفتن مباحث فنی و بدنسازی، وجود نظم و دیسیپلین در تیم ملی و هماهنگ بودن با برنامه های سرمربی لازمه رسیدن به موفقیت است و هرگز نمی توان بصورت خودمختار و با جزایر مُنفک به نتیجه رسید، به اعتقاد صاحبنظران چنین شیوه هایی سال هاست با تئوری هایی که منجر به موفقیت در ورزش می شود، همخوانی ندارد و منسوخ شده است.

چیزی تا المپیک باقی نمانده است و کیانوش رستمی دارنده برنز المپیک با جدیت در تلاش برای رسیدن به مدال خوش رنگ دیگریست، برایش آرزوی موفقیت داریم اما باید کسی مسئولیت جلوگیری و تکرار چنین اتفاقات را بگیرد زیرا الگوبرداری از آن تبعات زیادی در طولانی مدت درپی خواهد داشت و می تواند اسباب بدعتی نو را در ورزش پایه گذاری کند.