هشتادونهمین سالگرد رحلت آیت الله سید محمد تقی موسوی اصفهانی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، آیت الله موسوی اصفهانی مشهور به فقیه احمدآبادی فرزند سید عبدالرزاق از علمای بزرگ اصفهان است. 

وی سال 1301 هجری قمری  در اصفهان به دنیا آمد. 

این عالم وارسته سطوح عالی  علوم اسلامی  را در محضر سیدابوالقاسم دهکردی و شیخ عبدالکریم گزی و حاج آقا منیرالدین بروجردی، حاج میرزا بدیع درب امامی و آقا محمد کاشانی فرا گرفت  و از بعضی از آنها اجازه اجتهاد و روایت دریافت کرد.

وی  در دوران عمر کوتاه اما پربرکتش حدود هفده جلد کتاب و رساله نگاشت که از میان آنها چهار جلد درباره حضرت مهدی(ع) و غیبت و انتظار و وظایف منتظران است .

فقیه احمدآبادی در ده سالگی بر نصاب الصبیان شرح نوشت و در پانزده سالگی کتاب ایضاح الشبهات را نگاشت و در بیست و پنج سالگی کتاب ابواب الجنات فی آداب الجمعات را تألیف کرد و سرانجام در  سی سالگی به فرمان امام عصر(ع) اثر ارزشمند خود مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم (عج)»  را درباره آن حضرت(ع) و وظایف منتظران و دعا برای آن وجود شریف آغاز کرد و تا پایان عمر به تحقیق و تألیف و تکمیل آن اهتمام داشت.

وی  در 47سالگی  در سال  1348 ق. به علت کسالت، در بیمارستانی در  اصفهان بستری شد و شب 25 ماه  مبارک رمضان ، بدست متصدی بیمارستان که از سران فرقه ضاله بهاییت بود به شهادت رسید و در قبرستان تخت فولاد کنار پدر شریفش سید عبدالرزاق موسوی (ره) به خاک سپرده شد.