گره پشت خط زن در ریو هم کور است

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما؛ شاید برخی‌ها بر این باور باشند که در نخستین تجربه المپیکی‌مان کسی توقع مدال‌آوری از والیبال ندارد اما ارائه بازی حرفه ای و سطح بالا از مهمترین اهداف بلندقامتان ایران در عرصه‌های مختلف بوده و هست، این موضوع المپیک را هم شامل می‌شود علاوه بر این مسئله نباید از وضعیت والیبال ایران و ارتقاء سطح فنی آن‌ غافل شد و این موضوع سطح توقعات را بالا برده است چه بسا که برخی فدراسیون نشین‌ها خود در پی مدال و سکو در ریو هستند. اما برای نیل به این هدف نباید از برخی نقاط ضعف چشم پوشی کرد و آن را به باد فراموشی سپرد.

در جریان مسابقات لیگ جهانی و انتخابی المپیک علاوه بر وجود نقایص فنی از جمله دریافت که انگار بعد از رفتن ولاسکو بازهم گریبان والیبال را گرفته است و حتی دستگاه سرویس‌زن که میراث وی هم بود دیگر جواب دریافت مقابل سرویس‌های قدرتمند و حرفه‌ای حریفان را نمی‌دهد، مشکل کمبود بازیکن در برخی پست‌ها هم احساس می‌شود.

پیش از این مهمترین دغدغه اعضای کادرفنی تیم ملی برطرف کردن این مشکل بزرگ فنی بود اما حالا یک گره بزرگ در تیم ملی به وجود آمده است و آ‌ن هم گره‌ای به نام پشت خط زن است که اگر در شرایط حساس درایت بهتری می‌شد به طور حتم والیبال ایران در لیگ جهانی به مشکل برخورد نمی کرد و این گره با دست باز می‌شد اما حالا برای باز کردن آن باید به سراغ دندان رفت.

مشکل از آن جا شروع شد در فهرست اولیه تیم ملی که برای انتخاب بازیکنان دست سرمربی باز است رائول لوزانو فقط نام امیر غفور و شهرام محمودی را به عنوان پشت خط زن‌ معرفی کرد. این اتفاق در حالی صورت گرفت که هر دوی این بازیکنان با مصدومیت‌های کهنه دست و پنجه نرم می‌کردند و هریک در شرایطی که مسابقات سخت و سنگین می‌شد با کمک فیزیوتراپ در مسابقات شرکت می‌کردند علاوه بر آن در طول لیگ برتر والیبال باشگاه‌های کشور، بودند بازیکنان قدرتمندی که در این پست بتوانند برای والیبال ایران امتیازآوری کنند اما نام آن‌ها در این فهرست نوشته نشد،‌ البته گفته می‌شود نام امین علوی در فهرست المپین‌ها بوده که در دقیقه 90 خط خورده است.

در طول سال‌های اخیر والیبال نیمه دوم سال روزهای پرترافیکی را سپری کرده و همین موضوع درصد مصدومیت‌ها را بالا برده است، این مشکل بیشتر شامل حال قطرپاسورها که بیشترین بار امتیازآوری و حمله تیم را در یک بازی برعهده دارند، شده است.

باتوجه به این که رائول لوزانو مدت زمان کوتاهی در کنار تیم ملی بود و از آن پس مسابقات رسمی آغاز شد وی نتوانست به خوبی از بازیکنان شناخت پیدا کند و این وظیفه بر دوش کمک‌هایش بود که وی را در انتخاب بازیکنان آماده مشاوره دهند تا مبادا حقی از کسی ضایع شود و یا در طول مسابقات مشکلی در برخی دنده‌ها احساس شود.

خوآن سی‌چلو که سال‌ها در کنار ولاسکو در تیم ملی کار کرده بود به خوبی روی بازیکنان ایران شناخت دارد، علاوه بر وی ناصر شهنازی که امسال سکان هدایت تیم ملی(ب) را در دست گرفته است هم می‌توانست به لوزانو مشاوره دهد چرا که بازیکنان آماده ای در این پست چون میکاییل تاجر، جواد حسین آبادی، امین علوی حضور دارند و برخی از آن‌ها در ترکیب تیم ملی تمرین می‌کنند اما نام هیچ یک از آن‌ها در فهرست اصلی نیست.

نکته جالب در انتخاب‌های اخیر لوزانو نام محمد فلاح در جمع دفاع وسطها بود این انتخاب در حالی صورت گرفت که در این پست بازیکنان آماده و قدرتمندی چون محمد موسوی عراقی، عادل غلامی و آرمین تشکری حضور داشتند و ضرورتی نبود تا نامش در فهرست اولیه ارائه شده به فدراسیون جهانی والیبال باشد.

شاید محمد جواد معنوی‌نژاد، فرهاد قائمی و یا مجتبی میرزاجانپور بتوانند در بازی‌ها به عنوان قطرپاسور در ترکیب تیم قرار بگیرند اما چون در پست دریافت تخصص دارند نمی‌توانند کارآیی صددرصد داشته باشند و بازهم از این نقطه متضرر خواهیم شد البته به کمک قائمی که بازیکنی 2 پسته است امیدوار بودیم که وی هم با توجه به بیماری که داشت مدتی از تیم دور بود و بازگشتش زمان‌بر است.

اطمینان داریم که در جریان مسابقات المپیک هم شرایط به همین منوال است و همه چشم‌ها به دستان سیامک افروزی پزشک تیم ملی  دوخته است که در این مدت کوتاه پشت‌خط‌ زن‌ها را به شرایط جسمانی مطلوب برساند و به ‌آ‌ن‌ها اعتماد به نفس لازم برای رویارویی با حریفان صاحب نام را هم بدهد.