پخش زنده
امروز: -
نابودی 35 درصد تولیدات کشاورزی در اثر آفات و بیماریها
استاد دانشگاه گفت: 30 تا 35 درصد محصولات تولیدی در بخش کشاورزی کشور به وسیله آفات و بیماریها در مزارع و انبار از بین می رود.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ؛ رضا ارجمندی در مصاحبه با رادیو اقتصاد افزود: با توجه به بحث کمبود آب باید اراده ملی و منطقه ای برای جبران خسارت های ناشی در اثر آفات، بیماری ها و علف ها هرز در جامعه شکل گیرد.
وی همچنین ایجاد تشکل های کشاورزی را شرط کلیدی رونق تولید در این بخش عنوان کرد و اظهار داشت : کشاورزی بصورت پراکنده خیلی نقش آفرین نیست بلکه باید بصورت منسجم و هدفمند دنبال شود.
این استاد دانشگاه گفت: بخش کشاورزی به عنوان مسئول اصلی تامین غذای مردم اهمیت ویژه ای دارد.
وی افزود : عرصه فعالیت این بخش زمین (منابع خاک زراعی، جنگل ها و مراتع ) و آب (منابع آب های سطحی، زیرزمینی، دریاها و دریاچه ها ) است.
ارجمندی تصریح کرد : افزایش جمعیت و ضرورت تولید هر چه بیشتر مواد غذایی موجب تشدید فشار بر منابع و در عین حال کاربرد وسیع مواد شیمیایی موجب تخریب و آلودگی منابع پایه بخش کشاورزی شده است.
وی گفت: برنامه های توسعه در بخش کشاورزی متضمن تنظیم فعالیت های این بخش است که می تواند از طریق رویکرد دانش محوری به پایداری آن کمک کند.
این استاد دانشگاه افزود: امنیت غذایی در کشور طی سال های گذشته بهدلیل مسائلی همچون خشکسالیهای پی درپی، فرسایش سریع خاک، عدممدیریت صحیح، کمبود سرمایهگذاری، عدمبهره برداری مناسب از آب و مصرف بی رویه سم و کود شیمیایی در معرض مخاطره قرار گرفته است.
وی اظهارداشت: تامین امنیت غذایی با ضریب خوداتکایی بالا با برنامهریزی و همچنین مشارکت مردم، کشاورزان، نمایندگان مجلس و سایر دستگاههای اجرایی و در یک کلام با عزم ملی امکانپذیر است.
ارجمندی همچنین کاهش تولید را از مهمترین عوامل تهدیدکننده امنیت غذایی پایدار عنوان کرد و ابراز داشت: علل کاهش تولیدات میتواند ناشی از کمبود نهادهها، خشکسالی و عدم مدیریت صحیح در بخش تولید محصولات کشاورزی باشد و اگرچه کشاورزان نزدیک به 94درصد تولید را انجام می دهند اما تامین نهادهها و اعمال مدیریت مصرف آب به نوعی بوسیله مدیران دولتی صورت میگیرد.
وی درباره رابطه سیاست افزایش جمعیت و امنیت غذایی نیز بیان داشت: افزایش جمعیت باید با منابع کشور هماهنگ باشد و برنامهریزان باید محدودیت آب را در سیاستها و مدیریتهای خود اعمال کنند به طوری که افزایش جمعیت کشور به لحاظ سنی، متعادل باشد و تامین غذایی برای آنان امکانپذیر شود.
این استاد دانشگاه در مورد راهکارهای تامین امنیت غذایی پایدار نیز برنظارت دقیق وزارتخانههای کشاورزی، بهداشت و سایر ارگانها بر مصرف نهادههای کشاورزی و تولید غذای سالم تاکید کرد و اذعان داشت: مدیریت و برنامهریزی صحیح در افزایش تولید موثر است.
وی گفت: در کشوری مانند ایران که در منطقه نیمه خشک و خشک واقع شده است باید همواره مسائل مدیریت آب و منابع آبی اعمال شود.
ارجمندی افزود: کشاورزی یکی از مهمترین بخش های اقتصادی کشور است به طوری که بر اساس آمارها حدود 18 درصد تولید ناخالص ملی، 25درصد اشتغال، تامین 85 درصد غذای جامعه، 25 درصد صادرات غیرنفتی و 90 درصد مواد اولیه مورد استفاده در صنعت را فراهم می کند.
وی تصریح کرد: کشت سنتی نیز از مهمترین عواملی که میزان مصرف آب را در این بخش به صورت چشمگیری افزایش داده است. شیوه های سنتی آبیاری چون کانال کشی های سنتی و رها کردن آب در زمین های کشاورزی خود موجب بالا بودن میزان مصرف آب در این حوزه است.
ارجمندی در پایان یادآورشد: نبود مدیریت درست و تجهیز نکردن بخش کشاورزی به تجهیزات روزآمد دنیا، سالیانه هزینه های زیادی را بر اقتصاد کشور تحمیل می کند؛ هزینه ای که تنها بخشی از آن در مصرف آب نمود می یابد.
وی همچنین ایجاد تشکل های کشاورزی را شرط کلیدی رونق تولید در این بخش عنوان کرد و اظهار داشت : کشاورزی بصورت پراکنده خیلی نقش آفرین نیست بلکه باید بصورت منسجم و هدفمند دنبال شود.
این استاد دانشگاه گفت: بخش کشاورزی به عنوان مسئول اصلی تامین غذای مردم اهمیت ویژه ای دارد.
وی افزود : عرصه فعالیت این بخش زمین (منابع خاک زراعی، جنگل ها و مراتع ) و آب (منابع آب های سطحی، زیرزمینی، دریاها و دریاچه ها ) است.
ارجمندی تصریح کرد : افزایش جمعیت و ضرورت تولید هر چه بیشتر مواد غذایی موجب تشدید فشار بر منابع و در عین حال کاربرد وسیع مواد شیمیایی موجب تخریب و آلودگی منابع پایه بخش کشاورزی شده است.
وی گفت: برنامه های توسعه در بخش کشاورزی متضمن تنظیم فعالیت های این بخش است که می تواند از طریق رویکرد دانش محوری به پایداری آن کمک کند.
این استاد دانشگاه افزود: امنیت غذایی در کشور طی سال های گذشته بهدلیل مسائلی همچون خشکسالیهای پی درپی، فرسایش سریع خاک، عدممدیریت صحیح، کمبود سرمایهگذاری، عدمبهره برداری مناسب از آب و مصرف بی رویه سم و کود شیمیایی در معرض مخاطره قرار گرفته است.
وی اظهارداشت: تامین امنیت غذایی با ضریب خوداتکایی بالا با برنامهریزی و همچنین مشارکت مردم، کشاورزان، نمایندگان مجلس و سایر دستگاههای اجرایی و در یک کلام با عزم ملی امکانپذیر است.
ارجمندی همچنین کاهش تولید را از مهمترین عوامل تهدیدکننده امنیت غذایی پایدار عنوان کرد و ابراز داشت: علل کاهش تولیدات میتواند ناشی از کمبود نهادهها، خشکسالی و عدم مدیریت صحیح در بخش تولید محصولات کشاورزی باشد و اگرچه کشاورزان نزدیک به 94درصد تولید را انجام می دهند اما تامین نهادهها و اعمال مدیریت مصرف آب به نوعی بوسیله مدیران دولتی صورت میگیرد.
وی درباره رابطه سیاست افزایش جمعیت و امنیت غذایی نیز بیان داشت: افزایش جمعیت باید با منابع کشور هماهنگ باشد و برنامهریزان باید محدودیت آب را در سیاستها و مدیریتهای خود اعمال کنند به طوری که افزایش جمعیت کشور به لحاظ سنی، متعادل باشد و تامین غذایی برای آنان امکانپذیر شود.
این استاد دانشگاه در مورد راهکارهای تامین امنیت غذایی پایدار نیز برنظارت دقیق وزارتخانههای کشاورزی، بهداشت و سایر ارگانها بر مصرف نهادههای کشاورزی و تولید غذای سالم تاکید کرد و اذعان داشت: مدیریت و برنامهریزی صحیح در افزایش تولید موثر است.
وی گفت: در کشوری مانند ایران که در منطقه نیمه خشک و خشک واقع شده است باید همواره مسائل مدیریت آب و منابع آبی اعمال شود.
ارجمندی افزود: کشاورزی یکی از مهمترین بخش های اقتصادی کشور است به طوری که بر اساس آمارها حدود 18 درصد تولید ناخالص ملی، 25درصد اشتغال، تامین 85 درصد غذای جامعه، 25 درصد صادرات غیرنفتی و 90 درصد مواد اولیه مورد استفاده در صنعت را فراهم می کند.
وی تصریح کرد: کشت سنتی نیز از مهمترین عواملی که میزان مصرف آب را در این بخش به صورت چشمگیری افزایش داده است. شیوه های سنتی آبیاری چون کانال کشی های سنتی و رها کردن آب در زمین های کشاورزی خود موجب بالا بودن میزان مصرف آب در این حوزه است.
ارجمندی در پایان یادآورشد: نبود مدیریت درست و تجهیز نکردن بخش کشاورزی به تجهیزات روزآمد دنیا، سالیانه هزینه های زیادی را بر اقتصاد کشور تحمیل می کند؛ هزینه ای که تنها بخشی از آن در مصرف آب نمود می یابد.
نظر شما