از رود با طراوت تا آب های خسته و مکدر...

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، پساب فاضلاب های خانگی و صنعتی و بعضاً واژگونی تانکرهای حامل مواد سوختی در نقاط مرزی بر آلوده کردن رودخانه ها دامن می زنند.

آقای عبدالله محمدی، کشاورز اهل روستای "رَشنش" با ابراز تأسف از وضعیت کنونی رودخانه این روستا می گوید: سالها پیش آب این رودخانه بسیار زلال و شفاف بود و از آن برای ماهی گیری، شنا، آبیاری سبزی و صیفی جات و سایر محصولات کشاورزیمان استفاده می کردیم.

وی می افزاید: متأسفانه چند سالیست به دلیل آلودگی و بوی بدی که از این رودخانه ها استشمام می شود، دیگر حتی انگیزه رفتن به کنار رودخانه را هم نداریم چه برسد به اینکه از آن استفاده بهینه ببریم.

آقای صالح احمدی، یکی دیگر از باغداران اهل روستای "سو" از توابع شهر سنندج می گوید: برای آبیاری محصولاتم مستقیماً از آب آلوده شده این رودخانه استفاده می کنم و مجبورم سبزی و صیفی جاتم را با همین آب آلوده آبیاری کنم.

وی می افزاید: از تَبعات این آبِ آلوده بر روی محصولاتم آگاه هستم، اما چاره ای جز استفاده ندارم، زیرا در این روستا آبی برای آبیاری محصولات کشاورزی وجود ندارد.

در ادامه گزارش برای حل این مشکل، سراغ عوامل و مسئولین رفتیم تا ببینیم چاره کار کجاست.

مسئولین آب منطقه ایی استان کُردستان توپ مشکل را به زمین محیط زیست و علوم پزشکی استان کُردستان انداختند.

یوسف جعفری، مدیر روابط عمومی امور آب منطقه ایی استان کُردستان، تأمین آب شرب، کشاورزی و صنعت استان را از وظایف اصلی امور آب دانست و بحث آلوده بودن آب رودخانه ها و نظارت بر آنرا از وظایف دو نهاد علوم پزشکی و محیط زیست دانست.

این در حالی است که استان کردستان دارای 17 رودخانه دائمی و 24 رودخانه فصلی است که متاسفانه تعدادی از این رودخانه ها به شدت آلوده هستند.

آقای محمود خزائلی، کارشناس محیط زیست نبود اعتبار لازم را از موانع سر راه رفع مشکلِ آبهای آلوده دانست و گفت: در صورت تأمین اعتبار شاید بتوان برای رفع این معضل کاری کرد.

مهندس محمّد کریم جوانمردی، کارشناس بهداشت و محیط می گوید: در شهر سنندج تنها 5 هکتار و در شهرستان مریوان 20 هکتار از آبهای آلوده برای آبیاری محصولات استفاده می شود.

بدون تردید، تأمین سلامت از سفارشهای دین مبین اسلام و دولتها بوده است، که به عزم جدی مسئولان و مردم نیاز دارد، متاسفأنه آلودگی رودخانه ها، نه تنها بر کشاورزی و سلامت، بلکه بر تصویر ذهنی گردشگرانی که به این استان سفر می کنند، تاثیرگذار است.

خانم فاطمه حسینی سادات، یکی از هموطنان یاسوجی که به این استان سفر کرده بود از وضعیت ظاهری رودخانه ها در ورودی شهر می گوید: تصویر ذهنی و شنیده های من بر خلاف آن چیزی بود که من از رودخانه ها شنیده بودم.

وی می افزاید: متاسفانه آلودگی جای صدای خروشان و جریان رودخانه ها و زیبایی آنرا گرفته است.

این در حالی است که هیچ کدام از مسئولین مربوطه تا به حال اقدامی برای رفع این معضل انجام نداده اند و ضعف رودخانه ها را رقم می زنند.

اگر فرض بر این باشد تنها 25 هکتار از زمین های کشاورزی با آب آلوده آبیاری می شود، چرا مسولان نهادها به آسانی از کنار این موضوع می گذرند؟ چرا مسئولان از پاسخگویی سر باز می زنند؟ آیا آب های آلوده بر سلامت افراد ساکن در این منطقه تاثیر گذار نیست...؟