صنعت، سیاست و مردم؛ مثلث سلامت

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما به نقل از روابط عمومی سازمان غذا و دارو؛  دکتر بهروز جنت ضمن تاکید بر همکاری اهالی صنعت، سیاست گذاران سلامت و مصرف کنندگان بر یافتن جایگزین نمک برای استفاده در فراورده های غذایی تاکید کرد.

وی افزود: متاسفانه برخی از مواد مضر موجود در غذا، همان مواد خوشمزه کننده غذا همچون شکر، نمک و چربی هستند که مکررا درباره نقش مخرب آن ها در بروز بیماری های واگیردار از سوی متخصصان صحبت شده است.

جنت با ابراز تاسف از اینکه یکی از چالش هایی که وزارت بهداشت برای مقابله با بیماری های غیرواگیردار مواجه است، اصولا همین مزه غذاهاست گفت: نقش ذائقه سازی در فرهنگ سلامت بسیار تعیین کننده است و می بایست از کودکی فرزندانمان را با آموزش تغذیه مطلوب قرار دهیم.

وی افزود: چنانچه طبع فرزندمان به سمت غذاهای شور گرایش پیدا کند و این عادت در او نهادینه شود در بزرگسالی باید هم انتظار پرفشاری خون و بسیاری مشکلات دیگر را از او داشت.

دکتر جنت گفت: از آنجا که در کنار موادی همانند شکر و چربی که مصرف خارج از اندازه آن بسیار برای سلامتی مضر است نمک هم  نقش کم رنگی نداشته باشد، کما اینکه بیشتر دریافتی نمک نزد ما ایرانیان از نان و پنیر است که با اندیشیدن راهکارهای مناسب کاهش، برایند مصرف آن را بسیار تقلیل خواهد داد.

وی افزود: در ابتدا شاید پیشنهاد جایگزینی موادی همچون ترشیجات به جای آن پیشنهاد بدی نباشد اما استفاده از تشدید کننده های نمک به عنوان حربه دیگری است که امروزه در صنعت برای جلوگیری از آسیب های این ماده غذایی مورد استفاده قرار می گیرد.

این مقام مسئول ادامه داد: در این روش به گونه ای عمل می کنند که علی رغم مصرف اندک  شدت طعم نمک درغذا اتفاق بیافتد و مثلا نمک یک درصد در ذائقه مصرف کننده القای 2تا 2.5 درصدی کند.

دکتر جنت گفت: راهکار دیگری در دنیا برای کاهش نمک کاربرد یافته است استفاده از تکنولوژی های صنعتی جدید مثل نمک های توخالی است؛ این نمک ها با کرستال های توخالی و سبکی که دارد اگر چه حس شوری دلخواه را به  مصرف کننده می دهد اما عملا از گرماژ و جرم اندکی برخوردار است.

وی افزود: ایجاد شیب غلظتی به عنوان راهکار دیگری است که می تواند در کاهش مصرف نمک بشدت تاثیر گذار باشد.

دکتر جنت گفت: همه موارد مطروحه در نهایت به خواست مثلث اهالی صنعت، سیاست گذاران سلامت و مهمتر از همه مصرف کنندگان باز می گردد که اگر کیفیت یکی از این عناصر سه گانه بلنگد، آش همین آش خواهد بود و کاسه همان کاسه.