پژوهش خبری صدا و سیما: روز یکشنبه (۴ مهر) شورای امنیت سازمان ملل متحد به درخواست آمریکا، انگلیس و فرانسه درباره وضعیت شهر حلب نشست فوق‌العاده تشکیل داد؛ اما این نشست به مشاجره نماینده روسیه با نمایندگان آمریکا، انگلیس و فرانسه انجامید و نهایتاً بدون هیچ نتیجه امیدبخشی پایان یافت. تنش در این جلسه به حدی بالا بود که هنگام سخنرانی بشار جعفری نماینده سوریه، نمایندگان آمریکا، انگلیس و فرانسه جلسه را ترک کردند و نماینده روسیه را به سبب حمایت از ارتش سوریه به باد انتقاد گرفتند.

حلب یکی از کهن­ ترین شهرهای منطقه و دومین شهر بزرگ سوریه که زمانی کانون صنعت و تجارت این کشور بود، در تابستان سال 2012 از سوی هزاران شورشی مسلح سوریه مورد حمله قرار گرفت؛ حمله ­ای که از مرزهای ترکیه کلید خورد، پول ­های رژیم‌های حاشیه خلیج فارس به وفور برای آن هزینه شد و سرویس‌های اطلاعاتی و جاسوسی غرب زمینه اجرای آن را مهیا کردند. از آن به بعد حلب عملاً به دو بخش تقسیم شد؛ بخش غربی آن تحت کنترل نیروهای دولتی و بخش شرقی در اشغال تروریست‌های مورد حمایت کشورهای خارجی قرار گرفت که از آن به‌عنوان پایگاهی برای هدف قرار دادن مراکز دولتی به ویژه در پایتخت دمشق استفاده می ­کردند. اهمیت استراتژیک شهر حلب، وضعیت صف­آرایی طرفین درگیر در آن و به طور کلی موضع محور مقاومت و دشمنان در خصوص حلب به گونه ­ای است که آگاهان مسائل منطقه معتقدند تحولات آینده در حلب تعیین کننده سرنوشت سوریه است؛ همانگونه که سید حسن نصرالله در مراسم چهلمین روز شهادت مصطفی بدرالدین فرمانده مقاومت اسلامی لبنان میدان دفاع از حلب را دفاع از تمام سوریه خواند وگفت این معرکه برای دفاع از دمشق و لبنان و عراق و اردناست.

به دلیل وجود همین اهمیت استراتژیک، هر زمان که شاهد پیشروی ارتش سوریه و حصول موفقیت ­هایی در آزادسازی شهر حلب هستیم، حامیان و هم­پیمانان غربی معارضین دولت سوریه در رویکردی کاملاً هماهنگ خواستار توقف فوری درگیری­ ها در حلب و ایجاد صلح در این منطقه استراتژیک می ­شوند، هرگاه که تلاش‌­های تکفیری­‌ها برای شکست محاصره حلب بی ­نتیجه می­ ماند تلاش‌های غرب جهت تقویت آنان به بهانه امدادرسانی تشدید می­ شود و هر زمان که آتش ­بس از سوی تروریست­ ها نقض می­ شود با اغماض طرف غربی مواجه می­ گردد، موضوعی که به صورت عینی بارها و بارها به اثبات رسیده است.

اما در عجیب ­ترین مورد آتش ­بس توسط خود آمریکا نقض شد؛ در حالی آتش­ بس شکننده در سوریه از زمان برقراری، بیش از سیصد بار نقض شده بود، سرانجام رسماً با حمله جنگنده­های آمریکا به مواضع ارتش سوریه در حومه فرودگاه نظامی دیرالزور شکسته شد؛ آمریکا در ادعایی مضحک این حملات را که حدود ۵۰ دقیقه به طول انجامیده بود، غیرعمد و اشتباه دانست در حالیکه درست چند دقیقه پس از این حملات هوایی تروریست­های تکفیری منطقه جبل الثرده در نزدیکی نقاط بمباران شده را تصرف کردند؛ عاقبت ارتش سوریه دوشنبه هفته پیش (19سپتامبر) به دلیل عدم پایبندی تروریست‌ها و حامیانشان به مفاد توافق آتش‌بس و استفادۀ آنان از این فرصت برای تجدید قوا، تمدید آن را ناممکن دانست و پایان آتش‌بس یک‌ هفته‌ای حلب را اعلام کرد؛ پس از آن نیز از عملیات نظامی جدید برای آزادسازی کامل شهر حلب و بیرون راندن تروریست‌هااز شرق این شهر راهبردی خبر داد. نشست اضطراری روز یکشنبه شورای امنیت هم در همین راستا تشکیل یافت.

اینک که ارتش سوریه پس از درگیری­ های شدید با تروریست­ های جبهه فتح­ الشام (النصره سابق) و سایرگروه­های تروریستی، پیشرفت های قابل توجهی در شمال حلب داشته و بر چند منطقه استراتژیک از جمله اردوگاه حندورات و منطقه شاهر مسلط شده فریاد وامصیبتای حامیان غربی تکفیری ­ها به هوا برخاسته است. اوباما در مورد وضعیت حلب ابراز نگرانی عمیق می ­کند، سامانتا پاور نماینده آمریکا در سازمان ملل عملیات روسیه در سوریه را وحشیانه می­خواند، ماتیو رایکرافت نماینده دائمی بریتانیا در سازمان ملل از نقض آشکار قوانین بین‌المللی و باز شدن درهای جهنم به روی حلب سخن می­ گوید، ژان مارک ارو وزیر امور خارجه فرانسه ایران و روسیه را به همدستی با دولت سوریه در استراتژی مرگبار و جنایت جنگی متهم می­ کند و آقای بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد از افزایش شدید خشونت­ های نظامی در حلب، ابراز انزجار می­ نماید؛ انگار نه انگار که هولناک­ ترین و دلخراش­ ترین جنایات، خشونت­ ها و خون­ریزی ­ها نه امروز و دیروز بلکه چند سال است که توسط همین تکفیری ­ها و اذنابشان در سوریه و عراق جریان دارد و تصاویری که خود تروریست­ ها با افتخار از ددمنشی­ هایشان منتشر می­ کنند، دل هر انسانی را به درد می ­آورد؛ شاید هم در قاموس غربیان مفهوم خشونت و خونریزی همچون مفهوم حقوق بشر معنای دوگانه ­ای یافته و نسبت به مطلوبات و مغضوبات آن­ها تعاریف کاملاً متفاوتی پیدا می ­کند.

پژوهش خبری صدا وسیما// پژوهشگر: مرجان شریف ­زاده