آمریکا و ناتو پشت پرده کودتای نافرجام ترکیه

گزارش هایی در این باره منتشر شده است که یک روز قبل از وقوع کودتا جان بِیس سفیر آمریکا در آنکارا با علی یازیچی نماینده ترکیه در ناتو دیدار کرد. این ژنرال ترک یکی از سران کودتا و مشاور نظامی سابق اردوغان بود. نمی توان این موضوع را به طور کامل اثبات کرد اما آنچه که در ترکیه شاهد بودیم نشان می دهد آمریکا در کودتای این کشور دست داشته است. از نظر تاریخی، زمانی که شاهد دولت های منتخب دموکراتیک (همانند دولت ایران در سال هزار و نهصد و پنجاه و سه) یا دولت های استبدادی دست نشانده (همان گونه که در ویتنام شاهد بودیم) و حتی دولت های ما بین این دو (همانند ترکیه امروزی و اوکراین) هستیم، آمریکا هر چه در توان دارد انجام می دهد تا از دستگاه سیاسی و نظامی خود در سطح جهان محافظت کند و حتی همانگونه که در عراق شاهد بودیم دست به حمله خواهد زد. 

از نظر آمریکا، کودتا نوعی حق انتخاب برای سرنگون کردن هر دولتی است که مردمش در مقابل آمریکا می ایستند . ویتنام تنها یک نمونه در این باره بود. ما این موضوع را در سال هزار و نهصد و پنجاه و سه در ایران نیز شاهد بودیم، جایی که آمریکا (سازمان جاسوسی سیا) میلیون ها دلار هزینه کرد تا معترضان حرفه ای را بکار گیرد تا آنها در خیابان های تهران دست به اعتراضات خشونت آمیز بزنند. زمانی که نیروهای وفادار به محمد مصدق نخست وزیر منتخب ایران وارد خشونتها شدند، این اعتراضات سبب کشته شدن صدها نفر شد که در نهایت مصدق از سوی اعضای پارلمان -که از سوی دولت روزولت پول دریافت کرده بودند- برکنار شد. بدین ترتیب، آمریکا و انگلیس توانستند شاه -دست نشانده خود- را به قدرت باز گردانند زیرا او موافقت کرده بود مالکیت غربی را بر صنعت نفت ایران احیا کند، این در حالی بود که مصدق صنعت نفت را ملی اعلام کرده بود.

نمونه دیگری نیز در این باره وجود دارد. در سال دو هزار و چهار نیروهای ویژه آمریکایی از جمهوری دومینیکن به هائیتی حمله کردند. این نیروها همچنین اقدام به آموزش شبه نظامیان در جمهوری دومینیکن کردند. آنها به شمال هائیتی حمله کردند تا زمینه برای سرنگونی رئیس جمهور این کشور فراهم شود. 

در ارتباط با ترکیه می توان گفت اقدام اردوغان در بمباران جنگجویان کردی که در حال مبارزه با داعش هستند و همچنین کنترل او بر کشور سبب نگرانی آمریکا شد. آمریکا از طریق بکار گیری نیروهای مخالف و افزایش خشونت و ناآرامی ها در خیابان ها برای سرنگونی یک دولت منتخب و روی کار آوردن دولتی تلاش می کند که تأمین کننده منافع آمریکا باشد.

یک نمونه دیگر در این باره اوکراین است. در ژانویه سال دو هزار و چهارده، اعتراضات خیابانی در اوکراین به خشونت کشیده شد. می دانیم که در این دوران، دولت اوباما منتظر وقوع یک کودتا در اوکراین بود.

این ها تنها نمونه های کمی درباره دست داشتن آمریکا در روند سرنگونی دولت های منتخب محسوب می شوند و به همین دلیل باور بر این است که دولت اوباما در ورای تلاش برای کودتا در ترکیه قرار داشته است.