نیویورک تایمز: تقلب مدت هاست که با انتخابات ریاست جمهوری آمریکا همراه است

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما، روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی در حمایت از هیلاری کلینتون نوشت تقلب مدت هاست که با انتخابات ریاست جمهوری آمریکا همراه است.     

پایگاه اینترنتی روزنامه نیویورک تایمز روز دوشنبه در گزارشی با عنوان «چگونه در انتخابات تقلب کنیم» به قلم پُل کروگمن نوشت: تقلب را دولت‌های محلی ایالت ها به این انتخابات آوردند و تلاش کردند مانع رأی دادن آمریکایی‌های رنگین‌پوست شوند، تقلب را عناصر اف بی آی به این انتخابات وارد کردند، چرا که احساس می‌کردند تحت مدیریت جیمز کامی آزادند تا اولویت‌های سیاسی‌شان را به پیش ببرند، تقلب را رسانه‌های افراطی،‌ بویژه فاکس نیوز، به انتخابات آوردند که با طرح ادعاهای دروغین سعی داشتند بر نتیجه انتخابات تأثیر بگذارند.

در گزارش نیویورک تایمز آمده است: تقریباً همه چیز تمام شده است. آیا ما آهی از ته دل خواهیم کشید و آرام خواهیم شد یا اینکه به ترس و وحشت می افتیم؟ هیچ کس به طور قطع نمی داند، هر چند که نشانه‌های نخستین آشکارا حکایت از پیروزی هیلاری کلینتون دارد. اما صرفنظر از هر اتفاقی که بیفتد اجازه دهید شفاف بگوییم: این انتخابات در واقع، انتخاباتی همراه با تقلب است. تقلب را دولت‌های ایالتی به این انتخابات تزریق کردند چرا که تمام تلاششان را کردند تا مانع رأی دادن آمریکایی های رنگین پوست شوند. روح جیم کراو کاملاً زنده است. قوانین مربوط به شناسایی هویت رأی دهندگان که با نگرانی‌های دروغین در مورد تقلب در انتخابات شکلی منطقی به خود گرفت، مانع رأی دادن هزاران نفر شد؛ برخی دیگر نیز به خاطر تلاش نظام‌مند برای سخت کردن فرایند رأی دهی و تعطیلی مراکز اخذ رأی در نواحی با جمعیت های بالای اقلیت، از شرکت در  انتخابات منصرف شدند. 

تقلب را سرویس اطلاعاتی روسیه به این انتخابات تزریق کرد که بدون تردید عامل اصلی هک کردن ایمیل دموکرات‌ها و دادن آن به ویکی لیکس و انتشارشان بود. در واقع، هیچ رسوایی از دل ایمیل ها بیرون نیامد، ولی روس‌ها به درستی قضاوت کردند که رسانه‌های خبری در مورد افشای ایمیل‌ها تبلیغات به راه خواهند انداخت که چهره‌های کلیدی حزب دموکرات هم انسان هستند و کار سیاست در واقع امری نکوهیده است. تقلب را جیمز کامی، رئیس اف بی آی به انتخابات تزریق کرد. کار او این است که به جرم و جنایات رسیدگی کند، اما در عوض او از جایگاه خود استفاده کرد و تلاش کرد بر انتخابات تأثیر بگذارد. آیا او می‌خواست عامدانه بر آرای الکترال تأثیر بگذارد یا اینکه صرفاً عوامل جمهوری‌خواه به او زور گفته بودند؟ مهم نیست: او به شکلی وقیحانه از جایگاهش سوءاستفاده کرد. 

تقلب را عناصر اف بی آی وارد این انتخابات کردند، عناصری که آشکارا احساس می‌کردند تحت مدیریت جناب کامی آزادند تا اولویت‌های سیاسی‌شان را به پیش ببرند. در روزهای پایانی کمپین انتخاباتی جمهوری‌خواهان، عوامل ترامپ آشکارا و به شکل مستمر با جمهوری‌خواهانی چون روید گیلیانی و رسانه‌های محافظه کار صحبت می‌کردند و ادعاها و اتهاماتی مطرح می‌کردند که هیچ  ارتباطی با واقعیت نداشت. اف بی آی بدون تردید نیاز به یک خانه تکانی دارد: اینکه بخش مهمی از تشکیلات امنیت ملی ما سعی داشته باشد بر انتخابات تأثیر بگذارد اقدامی شدیداً ترسناک است. متأسفانه کامی برای مدیریت این نهاد مناسب نیست. 

تقلب را رسانه های افراطی، ‌بویژه فاکس نیوز، به انتخابات آوردند؛ این رسانه ها اطلاعات دروغی را در بوق و کرنا کردند و سپس دروغ های خود را چنان به آرامی پس گرفتند که انگار کسی آنها را نشنیده است. شبکه فاکس نیوز چندین روز روی این خبر کار می‌کرد که اف بی آی در حال آماده کردن قرار مجرمیت برای بنیاد کلینتون است. زمانی که این شبکه در نهایت پذیرفت این خبر دروغ بوده است، مدیر ستاد انتخاباتی دونالد ترامپ با اعتماد به‌نفس اعلام کرد: «(به هر حال) هیلاری کلینتون (در این ماجرا) آسیب خورد.» تقلب را رسانه‌های خبری جریان اصلی به انتخابات وارد کردند، بسیاری از آنها در مورد سیاست خارجی گزارشی پخش نکردند و این به نفع نامزدی شد که در مورد مسائل سیاست خارجی مدام دروغ می‌گوید و هیچ پیشنهاد منسجمی در این زمینه ندارد. به شبکه‌های خبری شبانه نگاه کنید: در سال 2016 هر سه این شبکه ها در مجموع فقط 32 دقیقه برای پوشش مسائل سیاست خارجی صرف کردند، بحث تغییرات آب و هوایی که مهمترین مسئله پیش روی ماست، اصلا مورد توجه قرار نگرفت. 

زمانی انتخابات با تقلب همراه شد که رسانه‌ها بیش از حد، تمرکز خود را روی مسئله ایمیل‌های هیلاری کلینتون گذاشتند. او نمی‌بایست از سرور شخصی خود استفاده می‌کرد، ‌اما هیچ شاهدی دال بر اینکه او کاری غیراخلاقی کرده باشد وجود ندارد چه برسد به اینکه کاری غیرقانونی کرده باشد. کل این ماجرا بسیار کم اهمیت‌تر از رسوائی‌های متعددی است که گریبان‌گیر رقیب او بود؛ به خاطر داشته باشید دونالد ترامپ هیچ‌گاه به مسئله فرار مالیاتی خود اذعان نکرد. با وجود این،‌ شبکه های مزبور فقط 32 دقیقه صرف پوشش مسائل سیاست خارجی کردند ولی 100 دقیقه در مورد مسئله ایمیل‌های کلینتون حرف زندند.

نویسنده در پایان افزود: این سابقه ای خجالت آور است. با وجود همه اینها، خانم کلینتون هنوز هم ظاهراً پیروز این انتخابات است. اگر او برنده شود، می‌دانید چه اتفاقی خواهد افتاد؟ البته جمهوری‌خواهان از همان روز نخست مشروعیت او را زیر سؤال می‌برند، درست همان‌طور که طی دو دوره ریاست جمهوری دموکرات‌ها این کار را کردند. در روزهای پیش رو بسیار مهم است که دو نکته را به خاطر داشته باشید: نخست، خانم کلینتون در واقع کمپینی قابل توجه را اداره کرد و خویشتنداری خود در مواجهه با برخورد ناعادلانه را ثابت کرد و در مقابل فشارهایی که می توانست بیشتر ما را بشکند، خونسرد ماند. نکته دوم و مهمتر اینکه، اگر وی برنده انتخابات ریاست جمهوری شود، این لطف مردم آمریکا بوده که در کنار اصول کشور ایستادند و ساعت‌ها در صفوف طولانی رأی که برای منصرف کردن آنها از مشارکت در انتخابات طراحی‌هایی شده بود منتظر ماندند و به مخاطرات واقعی که در این انتخابات متوجه کشور بود توجه کردند و با ادعاهای دروغین مبنی بر رسوایی و سروصدای رسانه‌ای منحرف نشدند.