اسیران فلسطینی، اعتصاب تا رسیدن به خواسته ها

           به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا وسیما به نقل از شبکه تلویزیونی العالم، اعتصاب غذای اسیران فلسطینی در زندانهای اشغالگران صهیونیست وارد روز سی ام خود می شود در حالی که خبرهایی از به کما رفتن پیاپی شماری از اعتصابی ها به گوش می رسد. با وجود اینکه اسیران فلسطینی وارد مرحله جسمی بحرانی شده اند که در این رابطه می توان به خون بالا آوردن، ضعف بینایی و کاهش شدید وزن اشاره کرد، اما بر ادامه اعتصاب تا رسیدن به خواسته هایشان تاکید می کنند.

با گذشت یک ماه، اسیران فلسطینی همچنان در اعتصاب غذای خود در زندانهای اشغالگران اسرائیلی استوارند. اعتصاب کنندگان وارد مرحله جسمی وخیمی شده اند به گونه ای که به کما رفتن و خون بالا آوردن و ضعف بینایی و کاهش شدید وزن (نزدیک به بیست کیلوگرم) در میان آنان بیشتر شده است، با این وجود این اسیران بر ادامه اعتصاب تا محقق شدن همه خواسته هایشان تاکید کردند.

          رژیم اشغالگر همچنان سیاست جدا کردن اعتصاب کنندگان از محیط بیرونی را ادامه می دهد و در اجازه دادن به وکلا برای دیدار با اسرا تعلل می کند، همانطور که اقدام به وارد کردن نام برخی از آنها در فهرست ملاقات ممنوع کرد و آنان را از دیدار با خانواده هایشان محروم می سازد و پیوسته از سلولی به سلولی دیگر یا از زندانی به زندانی دیگر منتقل می کند. اشغالگران همچنین سی و شش اسیر را از زندان عوفر به بیمارستانی موسوم به «بیمارستان میدانی» در هداریم منتقل کردند، جایی که به بیماران گفته می شود تنها در صورت پایان دادن به اعتصاب درمان خواهند شد.

شورای امور اسرا و آزادگان فلسطینی تاکید کرد که یگان های سرکوبگر در زندان های اسرائیل اقدام به یورش به سلول مروان البرغوثی، رهبر اعتصاب و جستجوی آن چهار بار در روز آن هم به شیوه ای توهین آمیز می کنند، در حالی که خود دست و پا بسته در معرض تعدی های جسمی قرار می گیرد.  وی پیش از این به مدت چهار روز در سلول انفرادی حبس بود و پس از اعتصابش از نوشیدن آب، از آن خارج شد در حالی که سلولش در زندان از همه نیازهای اساسی تهی است.

کمیته ملی حمایت از اعتصاب کرامت، دعوت کرد که بیانیه صادره از البرغوثی به عنوان برنامه جامع ملی  و سیاسی برای ملت فلسطین به حساب آید. البرغوثی در بیانیه خود از مردم فلسطین خواسته بود با برگزاری راهپیمایی های گسترده و ادامه دار در خیابان ها، حرکت شهرک نشینان را فلج و کالاهای اسرائیلی را تحریم کنند و در سایه تداوم اعتصاب، هماهنگی های امنیتی را متوقف سازند.

اسیران فلسطینی خواستار محقق شدن برخی از خواسته های اساسی شان شده بودند که مدیریت زندانهای رژیم اشغالگر آنان را از داشتنش محروم می کند که مهمترین آنها عبارتند از پایان دادن به سیاست بازداشت خودسرانه و حبس در سلول انفرادی و پایان دادن به سیاستهای جلوگیری از ملاقات خانواده ها و بی توجهی های بهداشتی و پزشکی.