پخش زنده
امروز: -
واشنگتن پست:فقط بیست درصد آمریکایی ها به دولت این کشور اعتماد دارند
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، نارضایتی در آمریکا امسال در اوج است. در حالی که آمریکایی ها چهارم ژوئیه روز استقلال را جشن می گیرند، از دست مقامات این کشور، دولت و نیز از دست هم عصبانی هستند.
روزنامه آمریکایی واشنگتن پست نوشت: نظر سنجی اخیر موسسه پیو نشان می دهد میزان اعتماد مردم به دولت تقریبا به پایین ترین سطح در طول تاریخ رسیده است. فقط بیست درصد آمریکایی ها این اعتماد را به دولت دارند که «درست مانند همیشه یا در اکثر مواقع، کار درست را انجام دهد.» این ارقام، سال دو هزار، چهل درصد و اوایل دهه هزار و نهصد و شصت، تقریبا هشتاد درصد بود.
همزمان، همانطور که مشهور است، تقسیم بندی سیاسی، افزایش یافته است. جمهوریخواهان و دموکرات ها به طور فزاینده ای دیدگاههایی وحشتناک و حتی تنفربرانگیز درباره هم دارند. موسسه پیو در نظر سنجی دیگری اعلام کرد 58 درصد جمهوریخواهان درباره دموکرات ها، دیدگاهی «بسیار نامطلوب» دارند که این رقم در سال 1994، 21 درصد بوده است. دیدگاههای دموکرات ها درباره جمهوریخواهان هم تقریبا یکسان است. پنجاه و پنج درصد افراد،جمهوریخواهان را «بسیار ناخوشایند» دانستند. این رقم در دهه 1994، هفده درصد بود و تقریبا سه برابر شده است. سیاست مسموم، دوستی های شخصی را لکه دار کرده است.
مورخان، دهه ها درباره آنچه موجب کاهش اعتماد عمومی به دولت شده است بحث خواهند کرد. مواردی که به آنها اشاره خواهد شد عبارت خواهند بود از : جنگ در ویتنام، واتر گیت، تورم دو رقمی دهه 1970 ( سیزده و نیم درصد در سال 1980)، شکست های اقتصادی دیگر ( بحران مالی سال 2008 و 2009 و یازده مورد رکود پس از جنگ دوم جهانی)،جنگها در عراق و افغانستان و تمایل سیاستمداران به اینکه قول هایی که نمی توانند به آنها عمل کنند، بدهند. این ناامیدی مربوط به پیش از ریاست جمهوری ترامپ و رسوایی روسیه می شود هر چند این موارد اکنون به موارد قبلی دامن می زنند.
از طرف دیگر، نسبت دادن مسئولیت این تقسیم بندی سیاسی، آسان است. مقصر،«طبقه سیاسی» از جمله مقامات منتخب، مشاوران سیاسی، محققان و کارشناسان (نوشتاری، کابلی و دیجیتالی) هستند. آنها اغلب، خویشتنداری کلامی را رها می کنند و به پر گویی تحریک آمیز می پردازند.
جالب است که افرادی که بیشتر از همه خودشان را از لحاظ سیاسی درگیر می کنند - افرادی که خودشان را بیشتر از همه از لحاظ اخلاقی مسئول می دانند_ بزرگترین تهدید برای نظام سیاسی هستند و با تضعیف توانایی نظام سیاسی برای مصالحه و محکوم کردن، آن را فلج می کنند.
آمریکایی ها عمدتا خوشبین هستند و ما خودمان را ملتی می دانیم که قادر به انجام کارها هستیم و معتقدیم آینده بهتر از گذشته خواهد بود. اما این واقعیت که بسیاری از آمریکایی ها نظرشان را درباره جامعه و آینده اشان تغییر داده اند، نگران کننده است.
تعجبی ندارد که نظام آمریکا به صورت نامحدود تداوم دارد زیرا از اتهام زنی های متقابل تغذیه می کند. امسال، بنیانگذاران روز استقلال که اختلاف هایی عمیق داشتند ولی مصالحه کردند، بی شک موافق اوضاع امروز نیستند.
روزنامه آمریکایی واشنگتن پست نوشت: نظر سنجی اخیر موسسه پیو نشان می دهد میزان اعتماد مردم به دولت تقریبا به پایین ترین سطح در طول تاریخ رسیده است. فقط بیست درصد آمریکایی ها این اعتماد را به دولت دارند که «درست مانند همیشه یا در اکثر مواقع، کار درست را انجام دهد.» این ارقام، سال دو هزار، چهل درصد و اوایل دهه هزار و نهصد و شصت، تقریبا هشتاد درصد بود.
همزمان، همانطور که مشهور است، تقسیم بندی سیاسی، افزایش یافته است. جمهوریخواهان و دموکرات ها به طور فزاینده ای دیدگاههایی وحشتناک و حتی تنفربرانگیز درباره هم دارند. موسسه پیو در نظر سنجی دیگری اعلام کرد 58 درصد جمهوریخواهان درباره دموکرات ها، دیدگاهی «بسیار نامطلوب» دارند که این رقم در سال 1994، 21 درصد بوده است. دیدگاههای دموکرات ها درباره جمهوریخواهان هم تقریبا یکسان است. پنجاه و پنج درصد افراد،جمهوریخواهان را «بسیار ناخوشایند» دانستند. این رقم در دهه 1994، هفده درصد بود و تقریبا سه برابر شده است. سیاست مسموم، دوستی های شخصی را لکه دار کرده است.
مورخان، دهه ها درباره آنچه موجب کاهش اعتماد عمومی به دولت شده است بحث خواهند کرد. مواردی که به آنها اشاره خواهد شد عبارت خواهند بود از : جنگ در ویتنام، واتر گیت، تورم دو رقمی دهه 1970 ( سیزده و نیم درصد در سال 1980)، شکست های اقتصادی دیگر ( بحران مالی سال 2008 و 2009 و یازده مورد رکود پس از جنگ دوم جهانی)،جنگها در عراق و افغانستان و تمایل سیاستمداران به اینکه قول هایی که نمی توانند به آنها عمل کنند، بدهند. این ناامیدی مربوط به پیش از ریاست جمهوری ترامپ و رسوایی روسیه می شود هر چند این موارد اکنون به موارد قبلی دامن می زنند.
از طرف دیگر، نسبت دادن مسئولیت این تقسیم بندی سیاسی، آسان است. مقصر،«طبقه سیاسی» از جمله مقامات منتخب، مشاوران سیاسی، محققان و کارشناسان (نوشتاری، کابلی و دیجیتالی) هستند. آنها اغلب، خویشتنداری کلامی را رها می کنند و به پر گویی تحریک آمیز می پردازند.
جالب است که افرادی که بیشتر از همه خودشان را از لحاظ سیاسی درگیر می کنند - افرادی که خودشان را بیشتر از همه از لحاظ اخلاقی مسئول می دانند_ بزرگترین تهدید برای نظام سیاسی هستند و با تضعیف توانایی نظام سیاسی برای مصالحه و محکوم کردن، آن را فلج می کنند.
آمریکایی ها عمدتا خوشبین هستند و ما خودمان را ملتی می دانیم که قادر به انجام کارها هستیم و معتقدیم آینده بهتر از گذشته خواهد بود. اما این واقعیت که بسیاری از آمریکایی ها نظرشان را درباره جامعه و آینده اشان تغییر داده اند، نگران کننده است.
تعجبی ندارد که نظام آمریکا به صورت نامحدود تداوم دارد زیرا از اتهام زنی های متقابل تغذیه می کند. امسال، بنیانگذاران روز استقلال که اختلاف هایی عمیق داشتند ولی مصالحه کردند، بی شک موافق اوضاع امروز نیستند.
نظر شما