نفوذ گاه

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ با تمام غنا و پیشینه‌ای که دارد وضعیت امروزش، خواب را از چشمان مردی که خود از تبار فرهنگ و ادب است ربوده است.

فرهنگ در نگاه بالاترین مقام نظام جمهوری اسلامی ایران، گرچه از ابتدا جایگاهی ویژه داشته، اما در سال‌های اخیر بخش مهمی از گفتمان و کلامشان نیز شده است.

تاکیداتی برآمده از یک نگرانی، نگرانی از تنفس در هوایی که آلودگی‌هایش ضرر دارد.

اینجا در ابتدای سال ۹۳، برخی باید‌ها برای تصمیم‌سازان فرهنگی یادآوری می‌شود.

انحرافات، خطرات و وظایف، روشن و صریح بازگو می‌شوند و همه به نترسیدن دعوت می‌شوند.

همزمان جوانان مومن و انقلابی در عرصه فرهنگی انقلاب به میدان فراخوانده می‌شوند.

تاکیدی که در حرم رضوی، علاوه بر اعلام نارضایتی از عملکرد دستگاه‌های فرهنگی، مراجع فرهنگی را به مدد می‌طلبد، تا نگاه نقادانه خودشان را نسبت به اوضاع فرهنگی کشور داشته باشند و با زبان مستدل و منطقی، محکم بیان کنند.

نگرانی از رهاشدگی موضاعات فرهنگی کشور به اینجا ختم نمی‌شود.

حالا دیگر بیان دغدغه‌ها و مطالبات فرهنگی چند سالی است صراحتا بیان می‌شوند تا همه بدانند خطر جدی است.

قوی شدن در میدان آفند و پدافند از مهم‌ترین توصیه‌های فرمانده مقابله با تهاجم فرهنگی به تمام مسئولان فرهنگی است تا رخنه دشمن در باور مردم رخ نشان ندهد.

شاید اگر در طول این سال‌ها و بعد از تذکرات مکرر، مصداق‌های عینی بی مبالاتی در عرصه فرهنگ و هنر اتفاق نمی‌افتاد، واژه ولنگاری به گوش نمی‌رسید. 

حتی به نظر می‌رسد اختلال در مرکز باعث شده است از آتش به اختیار صحبت شود.

در این میان برخی کج اندیشان و مغرضان سعی کردند آتش به اختیار را تحریف و آن را به بی قانونی و هرج و مرج تعبیر کنند.

سال‌ها از هشدارهای مکرر فرمانده درباره شبیخون فرهنگی، تهاجم فرهنگی و ناتوی فرهنگی می‌گذرد و اکنون به نقطه‌ای رسیده‌ایم که درخصوص نفوذگاه‌های فراوان دشمن در عرصه فرهنگی سخن به میان می‌آید.

حالا در عرصه فرهنگی و در شرایطی که مسئولان فرهنگی در باور تهاجم و ناتوی فرهنگی دچار اختلال هستند، صحبت از آتش به اختیار و کار خودجوش تمیز فرهنگی جوانان خوش فکر و انقلابی است؛ جوانانی که افسران جنگ نرم هستند و باید آستین همت را بالا بزنند و با ایمان و همت، خرمشهر‌ها را فتح کنند.