مسلمانان میانمار در معرض قتل، تجاوز جمعی و شکنجه

 به گزارش سرویس بین المللخبرگزاری صدا و سیما،به نقل از خبرگزاری شین هوا، کمیساریای عالی آوارگان سازمان ملل متحد روز جمعه با انتشار بیانیه ای از افزایش شدید شمار آوارگان مسلمان میانمار خبر داد.

در بیانیه کمیساریای عالی آوارگان سازمان ملل متحد که در ژنو منتشر شد آمده است در دو هفته اخیر بیش از دویست و هفتاد هزار  آواره مسلمان روهینگیایی میانمار ساکن ایالت راخین برای فرار از خشونتها و نجات جان خود به بنگلادش پناه برده اند. این نهاد بشردوستانه بین المللی در بیانیه قبلی خود از پناه بردن حدود یکصد و شصت و پنج هزار آواره مسلمان میانماری به بنگلادش خبر داده بود.

شمار زیادی از اعضای اقلیت مسلمانان روهینگیا میانمار در هفته های اخیر برای در امان ماندن از ناامنی ها و خشونتها در ایالت راخین در غرب میانمار به طرف بنگلادش که در همسایگی میانمار واقع شده است فرار کرده  و جنایات وخیم به ویژه قتل، تعرض، تجاوز جمعی و شکنجه را ­­که نظامیان ارتش بر ضد مسلمانان مرتکب می شوند، برای رسانه ها تعریف کرده اند.  موج جدید خشونتها بر ضد مسلمانان  میانمار  در روزهای اخیر دهها کشته بر جا گذاشته است.

با هجوم انبوه آواره های مسلمان میانماری به بنگلادش، ظرفیت پذیرش آوارگان توسط این کشور تمام شده است به طوری که همین حالا نیز شماری از آوارگان میانماری در کنار جاده ها در مناطق اوکهیا و تکناف چادر زده اند. دو اردوگاه آوارگان در جنوب شرقی بنگلادش دیگر جایی برای اسکان دادن به آوارگان ندارد چرا که جمعیت این اردوگاهها در دو هفته اخیر دو برابر شده و به بیش از هفتاد هزار نفر رسیده است.

دنیا اسلم خان سخنگوی کمیساریای عالی آوارگان سازمان ملل متحد در کنفرانسی مطبوعاتی در ژنو اعلام کرد نهادهای بشردوستانه برای پناه دادن و اسکان دادن به آوارگان مسلمان میانمار در بنگلادش به حمایتهای مالی و همچنین زمینهای مناسب نیاز دارند. کمیساریای عالی آوارگان سازمان ملل متحد پیشتر از این که شماری از آوارگان مسلمان میانمار در کوچ ناخواسته و اجباری خود از ایالت آشوبزده راخین به سمت مناطق امن‌تر کشته شده اند ابراز نگرانی کرده بود.

 ایالت راخین میانمار که نزدیک مرزهای بنگلادش واقع شده در سالهای اخیر شاهد تنشهای شدید میان مسلمانان و بودائیان بوده است. مسلمانان روهینگیا در میانمار که نود درصد جمعیتش را بودائیان تشکیل می دهند، خارجی قلمداد می شوند هر چند برخی از آنها از چند نسل پیش در این کشور زندگی می کنند. مسلمانان روهینگیا به بازار کار، مدرسه و بیمارستان دسترسی ندارند.