تکواندو قید ستاره‌ها را بزند

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما؛ شش سال پیش بعد از استعفای رضا مهماندوست سرمربی پیشین تیم ملی تکواندو، مسئولان فدراسیون از جمله سیدمحمد پولادگر رییس و غلامحسن ذوالقدری رییس وقت سازمان تیم‌های ملی و مرد همه کاره فنی تکواندو، بار‌ها در صحبت‌های خود اعلام کردند؛ که "تکواندو ایران قائم به فرد نیست. " این موضوع موجب شد بعد از مهماندوست، فریبرز عسکری، مرتضی کریمی و بیژن مقانلو هر یک مدتی در راس کادر فنی تیم ملی قرار بگیرند و البته هر یک به نوعی کنار روند و گا‌ها این برکناری با موجی از انتقادات ریز و درشت هم همراه شد که هر از گاهی پررنگ هم می‌شود.
اکنون مهدی بی باک سکان هدایت ملی پوشان را برعهده گرفته است با این تفاوت که تیم کمر شکسته‌ای که او از مقانلو بعد از المپیک و رقابت‌های جام جهانی ۲۰۱۶ تحویل گرفت، هنوز نتوانسته روی پا بایستد و انتظار جامعه تکواندو و ورزش را برآورده سازد.
هر چند که شورا و کمیته فنی تشریفاتی فدراسیون هرگز خروجی درست و واضحی از آنچه بر سر تکواندوی ایران در ریو آمد، نداشت، حالا موضوع مهم تقویت تیم کنونی است تا تکواندو بتواند از ناکامی های گذشته اش عبور کند و در فاصله حدود ۱۰ ماه مانده تا بازی‌های آسیایی آبروداری کند.
حواشی گوناگون برای رشته‌ای که چند سالی در همه مسابقات معتبر حرف اول را می‌زد، فرصت اندکی در اختیار مربیان برای کار فنی می‌گذارد و چه خوب بود که فدراسیون نشین‌ها بجای سکوت با پاسخگویی بهتر کمی هم به فکر بازتاب این حواشی می‌شدند.
در این میان رقابت‌های انتخابی درون اردویی تیم ملی تکواندو هم بی حاشیه نبود. درست زمانی که تیم بی باک به حضور بهتر در رقابت‌های گرندپری (جایزه بزرگ) می‌اندیشید، مسعود حجی زواره کاپیتان تیم ملی بدون اطلاع قبلی تصمیم به خداحافظی می‌گیرد! و سجاد مردانی المپیکی هم بعد از مدت‌ها اردونشینی در مصاحبه‌ای اعلام بازنشستگی در آینده‌ای نه چندان دور می‌کند. به نظر می‌رسد کادر فنی تیم ملی و سازمان تیم‌های ملی آخرین‌ها هستند که از این اخبار مطلع می‌شوند، ضمن آنکه زمزمه‌های کناره گیری بهنام اسبقی هم به گوش می‌رسد. تکواندوکاری که بعد از خط خوردن از تیم جهانی حرف‌های جنجالی بسیاری علیه کادر فنی تیم ملی زد و مدت‌ها برای دعوت شدن دوباره به اردو‌ها تلاش کرد. حالا، ورق برگشته است و موجی از خداحافظی‌ها نیاز به تدبیری جدید دارد.
با توجه به جذابیت رشته تکواندو و اشتیاق جوانان مستعد به این رشته علت اصرار برای ماندن کهنه سربازهای تکواندو مشخص نیست و ما را به یاد این جمله تاریخی می‌اندازد که باید بازخوانی شود؛ "تکواندو ایران قائم به فرد نیست. "