سطح ویتامین دی خون با بروز سرطان روده مرتبط است

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صدا و سيما به نقل از پایگاه خبری یورک الرت در اینترنت، محققان علوم پزشکی در شهر آتلانتا، مرکز ایالت جورجیای آمریکا اعلام کردند هر قدر میزان ویتامین دی در گردش خون بیشتر باشد احتمال ابتلا به سرطان مهلک روده بزرگ و راست روده کمتر خواهد شد.
دکتر ماریوری مک کولو متخصص همه گیرشناسی تغذیه ای می گوید پیشتر در این باره تحقیقاتی شده بود ولی گستره آنها کوچک تر و نتایج آنها نسبی بود ولی مطالعه اخیر بر این نکته تاکید می کند که هر قدر میزان ویتامین دی یا 25 hydroxyvitamin D در خون به سقف 100 نانومول در لیتر نزدیک تر باشد خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و راست روده CRC کمتر خواهد شد.
در این بررسی، محققان آمریکایی تعداد 17 مورد از مطالعات پیشین را بازنگری و دوباره بررسی کردند.
دانشمندان می گویند اگر میزان ویتامین دی کمتر از 30 نانومول در لیتر باشد میزان خطر پوکی استخوان و مشکلات استخوانی بیشتر است و خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و راست روده نیز تا 31 درصد افزایش می یابد در حالی که سطوح ویتامین دی بالاتر از 50 نانومول بر لیتر چنین خطری را در پی ندارد و اگر این سطوح به عدد 100 نزدیک تر شود، این خطر نیز کاهش خواهد یافت.
نتایج بررسی محققان در شماره اخیر نشریه موسسه ملی سرطان آمریکا منتشر شده است.
سلول‌های سرطانی از سازوکارهای عادی تقسیم و رشد سلول‌ها جدا می‌افتند. علت دقیق این پدیده نامشخص است ولی احتمال دارد عوامل ژنتیکی یا عوامل بیرونی هم‌چون ویروس و مواد سرطان زا موثر باشد.
در یک جاندار سالم، همیشه بین میزان تقسیم سلولی، مرگ طبیعی سلولی و تمایز، تعادل وجود دارد.
سرطان شامل همه انواع تومورهای بدخیم می‌شود که در پزشکی آنها را بیشتر با نام نئوپلاسم می‌شناسند.
احتمال بروز سرطان در سنین مختلف وجود دارد ولی احتمال بروز سرطان با افزایش سن زیاد می‌شود سرطان باعث ۱۳٪ مرگ‌ها است بر طبق گزارش انجمن بهداشت آمریکا سالانه هفت میلیون و ششصد هزار نفر بر اثر سرطان مرده‌اند.
سرطان،‌ ویژه انسان نیست و همه جانوران و گیاهان پرسلولی نیز ممکن است به سرطان دچار شوند. سرنوشت سلول‌ها کاملاً کنترل شده‌است و براساس نیازهای بدن می‌باشد.
در جنین میزان تکثیر سلول‌ها بیشتر از مرگ طبیعی سلولی است اما در جاندار بالغ میزان مرگ سلولی و تقسیم سلولی به تعادل می‌رسد.
سرنوشت سلول در هر زمان، به طور کاملاً دقیق، بوسیله فاکتورهای رشد، پیام‌های محیطی و برخی پروتئین‌ها و پیامبرهای سلولی، کنترل می‌شود.
جهش‌هایی که منجر به تغییر هر یک از فاکتورهای موثر در سرنوشت سلول، می‌شوند باعث بهم خوردن نظم دقیقی که در تنظیم رشد و تکثیر و تمایز سلول هاوجود دارد می‌شود و می‌تواند منجر به بروز سرطان شود.
سلول‌های سرطانی کنترل خود را بر چرخه سلولی از دست داده و به طور مداوم و بدون توجه به پیام‌های سلولی و فاکتورهای رشد، به تکثیر ادامه می‌دهند.
در سلول‌های سرطانی بیان پروتئین‌های سلولی تغییر کرده و برخی از آنها که نباید بیان شوند بیان شده و یا بیان برخی دیگر از ژن‌ها متوقف می‌شوند.