نقد و بررسی سینمای مقاومت سوریه در دومین روز جشنواره مقاومت

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ نشست خبری نقد و بررسی سینمای سوریه با حضور خانم سلما مصری بازیگر زن فیلم بازمانده اثر مرحوم سیف الله داد، عوض قدور و حسین عباس از بازیگران سوری و مراد شاهین رئیس سازمان سینمایی سوریه در سینما فلسطین محل برگزاری پانزدهمین جشنواره فیلم مقاومت برگزار شد.

رئیس سازمان سینمایی سوریه گفت: تا پیش از این سینمای سوریه یک سینمای جدی و هدفمند بود که پیام‌های فرهنگ این ملت را منتقل می‌کرد، اما در این اواخر یک وظیفه مهمی به دوش سینمای سوریه قرار گرفته و آن دفاع از تاریخ فرهنگ و تمدن سوریه است تا در مقابل تهاجمات داعش بتوانیم فرهنگ و تاریخ خودمان را حفظ کنیم و این رسالت مهم باعث شده که ما در جشنواره‌هایی از جمله مقاومت ایران حضور پیدا کنیم.

مراد شاهین در پاسخ به سؤال خبرنگاری مبنی بر اینکه آیا سینمای سوریه فقط منعکس کننده صدای حکومت است یا اینکه صدای منتقدان هم شنیده می‌شود؟ افزود: در سوریه ما یک دولت داریم که همه امور خودش را انجام می‌دهد و به برخلاف تعبیر غرب، سوریه نظامی نیست که بخواهد خود رأی عمل کند و آزادی‌ها را نقض کند؛ اکنون شرایط همچون قبل از حضور داعش است، ما در فیلمی مثل «عاشق» ساخته سال ۲۰۱۰ انتقادات زیادی نسبت به حکومت و سیاست‌های سوریه می‌بینیم که هم در سوریه و هم در کشور‌های دیگری به نمایش در آمد.

رئیس سازمان سینمایی سوریه در پاسخ به سؤالی درباره همکاری‌های سینمایی ایران و سوریه با اشاره به نمایش فیلم «به وقت شام» در سینمای سوریه گفت: بخشی از حضور ما در ایران برای همین همکاری‌های دو جانبه است گرچه قبل از حمله داعش هم شاهد این همکاری‌ها بودیم.

بازیگر زن فیلم «بازمانده» نیز گفت: این فیلم حدود ۲۲ سال پیش ساخته شد و از نخستین فیلم‌هایی بود که به ماجرای ۱۹۴۸ اسرائیل می‌پرداخت که من آن زمان بسیار جوان بودم، اما آقای سیف الله داد نقش صفیه را به من سپردند که نقش مادر بزرگ خانواده است پس باید گریم می‌شدم و به توصیه مرحوم سیف الله داد سعی می‌کردم در دوران ضبط و استراحت این فیلم، با همان گریم حاضر شوم تا حس نقش را حفظ کنم.

سلما مصری در خصوص بخش پایانی فیلم «بازمانده» افزود: بخش پایانی مربوط به تصمیم صفیه است قرار است قطار سربازان رژیم صهیونیستی را با چمدان مواد منفجره منهدم کند، اما وقتی نمی‌تواند بچه را به کسی بدهد و مجبور می‌شود او را با خود به داخل قطار ببرد برای حفاظت از ان بچه آیت الکرسی می‌خواند و پس از خواندن این آیات به همراه آن بچه خودش را به بیرون از قطار می‌اندازد و در اصل خود را فدای بچه می‌کند که صدای گریه بچه در پایان فیلم به معنای این است که نهضت مقاومت ادامه دارد.