حدادی: به دنبال طلای المپیکم

 احسان حدادی دارنده مدال نقره بازی های المپیک در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما افزود: امسال سال بسیار خوبی برایم بود. بعد از 6 سال در لیگ الماس جزو 3 نفر برتر سال شدم و مجوز حضور در فینال این مسابقات را بدست آوردم. در بازی های آسیایی بود جاکارتا پرافتخارترین ورزشکار ایران شدم و توانستم 16 سال در صدر ورزش آسیا فعالیت کنم. بعد از افتخاری که در بازی های آسیایی کسب کردم وارد ایران شدم اما در فرودگاه کسی از من استقبال نکرد. از این اتفاق کمی دلخور شدم اما ناراحت نشدم.

وی درباره ملاقات با وزیر ورزش گفت: به نظرم ملاقات با وزیر برای ورزشکاری که مدال المپیک دارد درخواست نامعقولی نیست. پیش وزیر ورزش رفتم و از دغدغه های زندگی ورزشی، برنامه ریزی ام برای المپیک 2020 و کمپ دوومیدانی برای کمک به ورزشکاران صحبت کردم. ملاقات بسیار خوبی بود و ایشان اعلام کردند که حمایت های لازم را از من خواهند داشت. همه هدفم کسب مدال در المپیک 2020 است. با توجه به رکوردهایی که به ثبت رسانده ام می دانم می توانم در این رابطه موفق باشم.

احسان حدادی درباره حواشی مربوط به بازی های آسیایی جاکارتا افزود: از آنجائیکه پدرم فکر می کرد بعد از بازی های آسیایی جاکارتا از دنیای ورزش خداحافظی می کنم در این بازی ها حضور یافت. این اولین بار بود که پدرم از نزدیک مسابقه ام را می دید بعد از مسابقه داور او را به زمین آورد و من دستش را بوسیدم. اما برخی رسانه ها اعلام کردند که احسان دست رئیس فدراسیون را بوسیده است که صحت ندارد.

وی درباره ادامه برنامه هایش و در اختیار گرفتن مربی ایرانی گفت: حاضر به همکاری با هر مربی ای که بتواند رکورد مرا از 68 متر و 85 سانتی متر ارتقا دهد، هستم. توقع ندارم که فدراسیون مربی خارجی برایم بگیرد و یا اردوی خارجی برگزار کند. فدراسیون برای هر ماه حاضر به پرداخت 50 میلیون تومان است و می گوید با این رقم هر کاری که دوست داری انجام بده اما سال گذشته 50 میلیون تومان 12 هزار دلار می شد و این در حالیست که امسال همین رقم 4500 دلار می شود. قمیت مربی در مقایسه با قبل تغییر نکرده است. دستمزد مربی ای که 7 هزار دلار بود تغییر نکرده است. بلاتکلیفی خیلی آزار دهنده است. من توقع بیجایی ندارم و به دنبال شرایط اولیه هستم.حدادی افزود: رئیس فدراسیون در تماس تلفنی گفت که همه ورزش ایران با من بد است! در ادامه تاکید کرد که می خواسته به من پاداش دهد اما هیئت اجرایی از آنجائیکه از احسان حدادی خوشش نمی آید با این موضوع موافقت نکرده است. اگر این موضوع صحت دارد بهتر است که به من اعلام کنند تا کناره گیری کنم هرچند که معتقدم درست نیست.

نایب قهرمان المپیک افزود: سال قبل به فدراسیون اعلام کردم که یک مربی در سطح المپیک می خواهم. قرار شد تا خودم یک مربی پیدا کنم. رفتم و با مک ویلکینز دیدار کردم و بعد از تلاش فراوان او حاضر شد به ایران بیاید. اواخر دی سال گذشته او به ایران آمد. 20 روز در کیش بودیم و روز آخر حضورمان فدراسیون حاضر به عقد قرارداد با وی شد. در ادامه با او تمرین کردم و نتیجه اش مدال طلای بازی های آسیایی جاکارتا شد. مدال طلای آسیا هدفم نبود و من به دنبال کسب مدال طلای المپیک هستم و با توجه به شرایطی که دارم و رکوردهای خوبی که زدم این امکان برایم وجود دارد. مک مربی بسیار بزرگیست و توانسته 14 بار بالای 70 متر پرتاب داشته باشد. او دارنده مدال طلا و نقره المپیک است و 5 نفر از شاگردانش توانسته اند موفق به کسب مدال طلای المپیک شوند.
وی گفت: او یک ماه قبل از بازی های جاکارتا برای تمدید قرارداد به فدراسیون ایمیل زد اما مسئولان فدراسیون حاضر به پاسخگویی نشدند. در ادامه هم اعلام کردند که این مربی به رئیس فدراسیون بی احترامی کرده است و فقط دنبال این است که ارز و پول دریافت کند. در حالیکه اینطور نبود. او در مسابقات الماس با لباس تیم ملی ایران حاضر می شد و همه او را به عنوان یک ایرانی می شناختند. در ادامه هم او به چین رفت و با رقم ماهانه 25 هزار دلار قرارداد امضا کرد.

حدادی افزود: در جاکارتا با 5 ورزشکار از عراق، قطر، کویت، مالزی و کره جنوبی صحبت کردم که به ایران بیایند و هرکدام با پرداخت 5 هزار دلار با مک روزی یک ساعت تمرین کنند. آنها قبول کردند. اگر شرایط حضورشان فراهم می شد ما می توانستیم 25 هزار دلار درآمد داشته باشیم. 7 هزار دلار به مک می دادیم و بقیه اش سهم فدراسیون می شد. اما مسئولان فدراسیون در این رابطه پاسخگو نبودند و این طرح عملی نشد.

وی در خصوص هزینه هایی که فدراسیون در قبال وی کرده است گفت: در این رابطه ما باید خودمان را با ورزشکاری مقایسه کنیم که خودش را برای المپیک آماده می کند. دوومیدانی ایران فقط یک مدال المپیک دارد و این در حالیست که دوومیدانی آلمان 100 مدال المپیک دارند. آنها به یک ورزشکار المپیکی شان 10 برابر بیشتر از من رسیدگی می کنند. من قبول دارم با دلار 4500 تومان ماهی 80 میلیون تومان فدراسیون هزینه بسیار زیادی کرده است. کیهانی جاهایی که به صرفه باشد می گوید دلار و جائیکه به صرفه نباشد از ریال صحبت می کند. دوستان با دلار 4000 هزار تومان 7 هزار دلار به مربی و 1500 دلار به فیزیوتراپ دادند. این در حالی بود که از 6 ماه قبل برای بلیط هواپیما برنامه ریزی کرده بودم و می توانستیم بلیط اعزام به جاکارتا را ارزان تر تهیه کنیم اما در این خصوص هم فدراسیون برنامه ریزی های لازم را نداشت. هزینه های زیادی شد که نتیجه اش مدال بازی های آسیایی شد. برای همه این هزینه ها از وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک تشکر می کنم که به من اعتماد شد ولی کسی که به دنبال مدال طلای المپیک است چیز زیادی نمی خواهد و به دنبال فراهم شدن امکانات اولیه است.

حدادی افزود: مهمترین امر در ریاست این است که در شرایط سخت مدیریت کرد. برای مدیری که پول دارد هزینه کردن کار سختی نیست. مشکل الان خصومت های شخصی است. رئیس فدراسیون یک سری مسائل مطرح می کنند که قشنگ نیست. همه تلاش ما این است که برای پرچم و مردم افتخار کسب کنیم. اما حالا از یک فازی درآمده و به فاز دیگری رفته است. امیدوارم این مسائل را کمیته ملی حل کند. رئیس کمیته ملی المپیک لطف زیادی به من داشته است. من برنامه هایم را به او اعلام کرده ام و به توافق رسیدیم که کمیته ملی المپیک همه برنامه هایم را تا المپیک 2020 انجام دهد. 

نایب قهرمان المپیک درباره جلسه با صالحی امیری گفت: در جلسه ای که با صالحی امیری داشتم اصلا صحبتی از فدراسیون نشد. از ایشان خواستم که کارهای اولیه من مثل بلیط و ویزا را کمیته ملی المپیک انجام دهد.چیز زیادی نخواستم. رئیس کمیته ملی المپیک هم اعلام کرد که درخواست هایم را مکتوب بنویسم. اما بعد شنیدم که رئیس فدراسیون نزد صالحی امیری می رود و به او می گوید که چرا تنهایی احسان حدادی را ملاقات کرده ای؟! من هم باید در اون جلسه حضور می داشتم. شاید رئیس فدراسیون فکر کرد که من چیزی به رئیس کمیته ملی المپیک گفته ام که چنین نیست و من فقط درباره اردوهایم با او صحبت کردم. چون همه دغدغه ام مسائل ورزشی ام است. من کاری ندارم که در فدراسیون کیهانی رئیس است یا شخص دیگری. دخالتی در مدیریت ندارم. فقط به رئیس کمیته ملی المپیک گفتم که برنامه ریزی های مرا شما انجام دهید.

وی تاکید کرد: احترام زیادی برای کارگران کارمندان و همه افراد قائل هستم. یک کارگر زمانیکه کار می کند حقوقی دارد. حتی رفتگرهای عزیز هم دارای حقوق و مزایا هستند. مرا 8 ماه به اردو فرستادند و همه جا اعلام کردند که 20 هزار دلار هزینه کرده اند اما نگفتند فقط 200 دلار 4000 هزار تومانی پول توجیبی داده اند. یعنی در مجموع 8 ماه 800 هزار تومان به داده اند. یعنی از کارگر هم قطعا کمتر داده اند. مسائل مالی برایم اولویت نیست. تمام هدفم پرچم کشورم و بعد دل خودم و مردم کشورم است. الان 20 سال است که در ورزش حرفه ای کشورم مشغول فعالیت هستم مگر چه چیزی گرفته ام؟ الان دیگر بحث ما از مسائل مالی در آمده است. خنده دار است که با چنین چیزهایی مواجه می شوم.برای کسی که اولین بار مدال المپیک گرفته است برخوردهایی این چنینی می شود دلسرد می شود. اگر نمی خواهند به صراحت اعلام کنند. رئیس فدراسیون به من گفت که وزیر ورزش رئیس کمیته ملی المپیک و هیات اجرایی هیچیک از تو خوششان نمی آید. من می خواستم تو را پرچمدار کنم اما آنها قبول نکردند. از رئیس فدراسیون تشکر می کنم. شما هر کاری می خواستید برای من انجام دهید اما نشد چون بقیه نخواستند. اما این رسم مردانگی نیست.

وی خطاب به وزیر ورزش خاطر نشان کرد: خیلی دوست دارم مثل همیشه پای درد و دل ورزشکاران ما بازهم این کار را انجام دهید. به عنوان تنها کسی که مدال المپیک در این رشته را دارد باید تاکید کنم که حال رشته ما خوب نیست و کمی اذیت می شویم. این اذیت شدن هم مختص من نیست بلکه مشکل بسیاری از ورزشکاران است. از وزیر محترم می خواهم که به مشکلاتمان رسیدگی کند.

حدادی افزود: توکلی اسطوره ورزش کشور و دارنده مدال طلای المپیک است. کسی که طلای المپیک می گیرد از همه لحاظ طلایی است. او چیزهای زیادی به من یاد داد. در یکسال و نیم گذشته روند زندگی ورزشی ام تغییر کرد. در بازی های آسیایی طلا گرفتم و در بازی های جهانی نتایج خوب بود. امسال سال بسیار خوبی برایم بود و نتایج خوبی کسب کردم. رکوردهایم نشانگر این بود که حسین توکلی در کنار مک ویلکینز می توانند برای حدادی موثر باشند و برای المپیک مرا آماده کنند. حسین توکلی مدال المپیک داشت. مک ویلکینز هم دارنده مدال طلای المپیک بود. وقتی این ها کنار من بودند می توانستند مرا به طلای المپیک نزدیک تر کنند. ولی شرایط طوری شد که مک به چین رفت و در جلسه تیم های ملی دوستان تصمیم گرفتند که حسین توکلی در کنارم نباشد.

وی گفت: هرچندبلاتکلیفی اذیت می کند اما من هیچوقت تمریناتم را قطع نکرده ام. الان در حال حاضر می دوم و تمرین می کنم و وزنه می زنم اما تنهام خیلی تنهام! سال گذشته این موقع دومین اردو را پشت سرگذاشتیم و من در کنار توکلی، مک و ماسکوف با انگیزه بسیار زیادی تمرین می کردم و همه می گفتیم که در بازی های آسیایی مدال طلا میگیریم. در بازی های جهانی هم مدال خوشرنگی کسب می کنم و بعد هم در المپیک به نتیجه بسیار خوبی دست می یابم. اما همه چیز بهم خورد. انگار همه چیز خواب و رویا بود ولی امیدوارم این مشکلات حل شود.