مهمترین دخالت های تاریخی آمریکا در آمریکای لاتین

نیکلاس مادورو رئیس جمهور ونزوئلا آمریکا را به تلاش برای کودتا علیه دولت کنونی کاراکاس متهم کرد. اظهارات وی بازتاب فراوانی در منطقه ای دارد که از لحاظ تاریخی واشنگتن در سرنگونی دولت های آمریکای لاتین، مداخلات نظامی و سیاسی فراوانی کرده است.
از زمانی که جیمز مدیسون رئیس جمهور وقت آمریکا در اوایل قرن نوزدهم نوعی قیمومیت بر نیمکره جنوبی اعلام کرد، آمریکا غالبا در حمایت از منافع تجاری آمریکای شمالی یا در راستای حمایت از نیروهای طرفدار جناح راست علیه رهبران چپگرا حتی در امور روزانه ملت های آمریکای لاتین دخالت می کند.
به رغم متهم شدن آمریکا در حمایت های غیر مستقیم از کودتاهای 2002 در ونزوئلا و 2009 در هندوراس، اما همزمان با پایان دوران جنگ سرد دخالت نظامی آمریکا در اینگونه مناطق رفته رفته کمرنگ شده است.
این در حالی است که نقش مهم دولت ترامپ در به رسمیت شناختن خوان گوایدو به عنوان رئیس جمهور موقت ونزوئلا سبب می شود دخالت های آمریکا در حوزه آمریکای لاتین حتی بیش از سال های گذشته نمایان تر شود.
از اینرو می توان به مهمترین دخالت های تاریخی آمریکا در آمریکای لاتین به شرح زیر اشاره کرد:
1846: آمریکا با حمله به مکزیک، مکزیکو سیتی پایتخت این کشور را در 1847 تصرف کرد و یکسال پس از آن به موجب مفاد معاهده صلح، بیش از نیمی از قلمروی مکزیک، آنچه که امروز بیشترین بخش مناطق غربی آمریکا را تشکیل می دهد به آمریکا واگذار شد.
1903: آمریکا با طراحی استقلال پاناما از کلمبیا، از منطقه ای که کانال پاناما مسیرهای کشتیرانی اقیانوس آرام و اطلس را به یکدیگر متصل می کند توانست به حقوقی مستقلی دست یابد.
1903: به موجب انعقاد توافقی مشترک بین کوبا و آمریکا، این کشور با تاسیس پایگاه دریایی در خلیج گوانتانامو رسما توانست به کنترل اقدامات کوبا بپردازد. نیروهای دریایی آمریکا در سه دهه نخست قرن بیستم اغلب با هدف حفظ منافع تجاری و اقتصادی این کشور در شرایط بی ثباتی سیاسی، بارها در امور داخلی این کشور مداخله کردند.
1914: نظامیان آمریکا به منظور به حرکت در آوردن تحولات در انقلاب مکزیک بندر وراکروزی این کشور را به مدت هفت ماه اشغال کردند.
1954: خاکوبو آربنز رئیس جمهور گواتمالا در پی کودتای سازمان جاسوسی آمریکا سیا سرنگون شد.
1961: درپی شکست آمریکا در تهاجم به خلیج خوکها برای سرنگونی فیدل کاسترو، اما واشنگتن به تلاش های خود برای ترور کاسترو و سرنگونی حکومت وی ادامه داد.
1964: آمریکا با کودتا علیه خوآو گولارت رئیس جمهور چپگرای برزیل که منجر به سرنگونی وی شد دولت نظامی در این کشور تاسیس کرد که تا دهه 80 میلادی ادامه داشت.
1965: نیروهای نظامی آمریکا به منظور مداخله در جنگ داخلی وارد جمهوری دومینیکن شدند.
دهه 1970: آرژانتین، شیلی و ملت های متحد آمریکای جنوبی کارزار وحشیانه سرکوب و ترور علیه تهدیدات رهبران چپگرا ، موسوم به عملیات کندور راه اندازی کردند که اغلب اینگونه اقدامات و برنامه ریزی ها با حمایت آمریکا انجام می شد.
دهه1980: دولت ریگان رئیس جمهور وقت آمریکا از نیروهای کنترای ضد کمونیسم علیه دولت سندنیستای نیکاراگوئه و دولت سالوادرها علیه شورشیان چپگرای FMLN حمایت کرد.
1983: نیروهای نظامی آمریکا پس از متهم کردن دولت گرانادا به اتحاد با دولت کمونیست کوبا به جزیره گرانادا حمله کردند.
1989: آمریکا با هدف سرنگونی مانوئل نوریه گای قدرتمند به پاناما حمله کرد.
1994: آمریکا با هدف سرنگونی رژیم نظامی هائیتی که در پی کودتای 1991 با سرنگونی خوان برتراند اریستید رئیس جمهور وقت این کشور بر سرکار آمده بود به هائیتی حمله کرد و متعاقبا اریستید با حمایت آمریکا دوباره به قدرت رسید.
2002: هوگو چاوز رئیس جمهور وقت ونزوئلا دو روز پیش از کسب دوباره قدرت سرنگون شد از اینرو وی و متحدانش آمریکا را به حمایت غیرمستقیم در تلاش برای کودتا متهم کردند.
2009: در پی سرنگونی نظامی دولت مانوئل زلایا رئیس جمهور هندوراس، آمریکا به دخالت در وخامت اوضاع و همچنین عدم قاطعیت در محکومیت کودتا متهم شد.