شورای روابط خارجی اروپا نگران و مضطرب از نشست ورشو

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاری صدا و سیما ، الی گرانمایه، جرمی شاپیرو و پیتور بوراس در یک گزارش پژوهشی برای شورای روابط خارجی اروپا با عنوان «چه چیزی ورای نشست ورشو درباره ایران وجود دارد؟»
ملاحظات و توصیه های خود را درباره این نشست به اروپایی ها ارائه کردند که محورهای اصلی آن به شرح ذیل است:
1-هدف کنفرانس ورشو احتمالا این است که فعالیت های ضد ایرانی آمریکا را در کانون اخبار جهانی قرار دهد(جرمی شاپیرو)
2-روشن نیست که کدام «ائتلاف» از کشورها که هیچ یک از طرف های امضا کننده توافق هسته ای سال 2015 به استثنای آمریکا در آن حضور ندارند ، قرار است شکل بگیرد(جرمی شاپیرو)
3-اگر حتی در انتهای این کنفرانس بیانیه ای مشترک علیه فعالیت های (به اصطلاح )مخرب ایران در منطقه نیز صادر شود ، این کار به احتمال زیاد نمی تواند به منزوی شدن ایران بیانجامد(جرمی شاپیرو)
4-آمریکا به دنبال ایجاد شکاف در اتحادیه اروپا بر سر ایران است اما این رویکرد اشتباه واشنگتن تنها به وحدت میان اروپایی ها در قبال ایران منجر خواهد شد(جرمی شاپیرو)
5-آمریکا می خواهد فشار بر ایران را همچنان ادامه دهد ، اما هیچگاه مشخص نکرده که چگونه انتظار دارد این فشارها را به بهتر شدن رفتار ایران تبدیل کند(جرمی شاپیرو)
6-اتحادیه اروپا از آن جهت در دیدگاه و موضع خود نسبت به ایران یکپارچه است که می بیند آمریکا به جز روی آوردن به شدت عمل علیه ایران هیچ راهبرد کار آمدی در قبال این کشور ندارد.(جرمی شاپیرو)
7-برگزاری چنین نشستی به تقویت این حس در ایران منتهی شده که اروپا و آمریکا به دنبال آن هستند که نقش پلیس خوب و پلیس بد را بازی کنند تا از این رهگذر بتوانند فشارهای بیشتری بر تهران وارد کنند( الی گرانمایه)
8-دولت ترامپ از آنچه پمپئو در خصوص موضوع نشست ورشو بیان کرده ،فاصله گرفته است .واشنگتن پیشتر روی ایران تمرکز می کرد اما اکنون عنوان می کند که مضمون کلی کنفرانس «امنیت در منطقه خاورمیانه » است .(الی گرانمایه)
9-اگر کنفرانس ورشو شکست بخورد، می تواند منافع ایران را تامین کند و ایران می تواند این کنفرانس را تلاش ناکام دیگری از سوی واشنگتن برای همراه ساختن جهانیان با خود علیه تهران کند (الی گرانمایه)
10-ورشو از حمایت خود از برجام دست برنداشته است و از این جهت می توان گفت که اجماع در میان اتحادیه اروپا ، برجام را از بین نبرده است ( پیوتر بوراس)
11-نشست ورشو بسیاری از دولت های اروپایی را به شدت نگران کرده است .انگلیس ، فرانسه و آلمان به طور ویژه نمی خواهند بر سر توافق هسته ای ایران در یک رویارویی دیگر با آمریکا وارد شوند(الی گرانمایه)
12-نشانه هایی وجود دارد مبنی بر اینکه آمریکا ضرورت تغییر در موضوع کنفرانس را درک کرده است ، از این رو می تواند با تغییر این موضع از حضور تعداد بیشتری از مدعوین اطمینان خاطر پیدا کند(الی گرانمایه)

توصیه ها :
1-اروپایی ها باید تلاش کنند که از قطبی شدن رویکردی که حاصل جمع صفر به دنبال دارد ، دوری کنند.مثلا کشورهای عضو اتحادیه اروپا باید از اعزام هیئت های نمایندگی در سطح وزیر به نشست ورشو خودداری ورزند(الی گرانمایه)
2-کشورهای اروپایی می توانند نمایندگان اعزامی خود را به کنفرانس ورشو ملزم دارند که در خصوص مسایلی مانند سوریه ، عراق و یمن نیز سخن بگویند(الی گرانمایه)
3-دولت های عضو اتحادیه اروپا باید پیش از شروع کنفرانس ورشو موضع مشترک و واحدی اتخاذ کنند. آنها باید در خصوص سیاست های جامعی که در باره ایران اتخاذ می شود زبان واحدی داشته باشند.(الی گرانمایه)
4-یک موضع گیری مشترک باید بر تعهد اروپا به توافق هسته ای تاکید کند.اروپا باید از ارائه سازوکار مالی ویژه حمایت کند.بیانیه ای که اتحادیه اروپا در این زمینه منتشر می کند باید همزمان با ثبت سازوکار مالی ویژه صورت گیرد(الی گرانمایه)
5-اروپایی ها باید این پیام را به تهران منتقل کنند که آنها به رغم اختلاف نظرهایی که در موضوعات دیگر با ایران دارند در خصوص برجام متعهد هستند(الی گرانمایه)
6-کشورهای اروپایی قبل از آن متعهد شوند در کنفرانس ورشو شرکت می کنند ،باید اطمینان یابند که دستور کار این کنفرانس کاملا شفاف است و آنکه در دام سناریوی از پیش طراحی شده آمریکا و لهستان گرفتار نشوند(الی گرانمایه )
7-دولت های اروپایی باید مراقبت باشند که آمریکا و لهستان به طور یکجانبه بیانیه پایانی کنفرانس را آنگونه که خود می خواهند تدوین و آن را به عنوان موضع جمعی شرکت کنندگان معرفی نکنند.(الی گرانمایه)