" دارو" و سیستم دردمند توزیع

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ؛ داستان تکراری این روزها در داروخانه های کرمان، پاسخ منفی به همه یا بخشی ازنسخه بیماران خاص است. حاج حسن مروتی کارمند بازنشسته ای که دفترچه بیمه همسرش را در دست دارد از متصدی یک داروخانه معتبر در شهر کرمان شنید: چند ماه است"قرص مادوپار" ندارند. حاج حسن که همسرش پارکینسون دارد میگوید: این چهارمین داروخانه ای است که امروز سر زده و جواب منفی شنیده است. در داروخانه دیگری، مراجعه کننده میانسالی میگوید : دو ماه است انسولین کمیاب شده و او از بیست روز قبل انسولین نزده است؛ البته گویا برای مدیریت توزیع، براساس وزن هر فرد انسولین می دهند اما او که باید هر ماه 15 قلم تزریق کند، فقط دو قلم دریافت میکند. فرد دیگری که به علت نبود "قرص والستاران"، چهره ای در هم رفته دارد میگوید : فشار خون بالای 17 دارم و چند روز است هر جا میروم این قرص را ندارند.
مسئول داروخانه درخصوص علت کمبود برخی اقلام دارویی میگوید : شرکتهای پخش علت را تحریم و کمبود مواد اولیه میدانند اما به نظرم مشکل اصلی مربوط به سیستم توزیع باشد که ماههای گذشته خوب عمل نکردند زیرا خیلی از داروهای کمیاب در بازار آزاد موجود است البته با قیمتهای نجومی. وی بعد از آنکه کار یک بیمار را راه می اندازد می افزاید: داروهای خاص که به مقدار کافی درکشور ذخیره شده بود، بوسیله زالو صفتانی احتکار شده که میخواهند بابت هر ویال آن خون بیماران را بمکند.
همکارش میگوید البته دارو هست اما برخی بیماران میخواهند دارویشان از همان مارک خارجی باشد که سالها قبل استفاده میکردند اما الان آن مارک نیست بلکه مشابه اش هست یا نوع ایرانی اش هست ، بالاخره دارو هست. در پاسخ به این صحبت ، خانمی که بچه سه ساله اش سرطان خون دارد می گوید: به جای داروی خارجی پسرش ، مشابه هندی آنرا گرفته اما جواب نمیدهد و فرزندش بی تابی می کند .
دکتر حسیبی مدیر اداره نظارت برداروی دانشگاه علوم پزشکی کرمان با بیان اینکه تلاش شده است دارو به هر نحو ممکن تامین شود گفت: داروهای مشابه، تاثیر دارند اما ممکن است زمان تاثیرگذاری آنها متفاوت باشد مثلا یک دارو ظرف 15 دقیقه تاثیر خود را نشان میدهد و داروی مشابه آن بعد از نیم ساعت، اما هر دوی آنها یک کار را انجام میدهند.
مشکل دیگر بیماران گرانی داروها است. دکتر حسیبی میگوید: دارو از پارسال تاکنون فقط 20 درصد افزایش قیمت داشته است و گرانی ها بیشتر خارج از سیستم توزیع دولتی صورت میگیرد، تا جایی که برخی داروها 400 درصد هم افزایش قیمت پیدا کرده اند.
کاهش تعهد بیمه ها، مشکل دیگری است که بیماران از آن گلایه دارند. خانم جوانی که کارشناس تغذیه است میگوید: خیلی از شرکتهای بیمه زیر بار داروی خارجی نمی روند. فرد دیگری میگوید: این داروخانه از 4 داروی من، دو قلم را ندارد، مجبورم دو قلم دیگر را آزاد تهیه کنم ، زیرا بیمه برای هر نسخه فقط مهر یک داروخانه را قبول می کند. آقای دیگری که کارمند است میگوید : از همه بدتر اینکه خیلی از داروخانه ها دیگر دفترچه بیمه را قبول نمیکنند.
مسئول داروخانه در پاسخ میگوید: مردم باید مشکلات ما را هم درک کنند؛ مطالبات داروخانه ها از بیمه ها، خیلی زیاد شده است تا جایی که سرمایه ای برای خرید دارو برایمان نمانده و شرکتهای پخش هم به سختی قسطی کار می کنند .
آقای فخر مدیر درمان تامین اجتماعی استان کرمان با تایید مشکلات موجود میگوید : قصد داشتیم قبل از سال 98 بدهی داروخانه ها را بپردازیم ولی دولت بد قولی کرد و دچار مشکل شدیم.
به هر حال بدیهی است اعمال تحریم های غیرانسانی، بر بازار همه کالاهادر کشور از جمله دارو تاثیر بگذارد، اما بسیاری از دست اندرکاران معتقدند : رفع مشکل داروهای خاص در کشور چندان پیچیده نیست و فقط نیازمند نظارتی قوی و هوشمندانه بر سیستم توزیع است. حمایت بیشتر دولت از بیمه ها هم باعث افزایش رضایتمندی مردم خواهد شد .