دست برتر ایران در منطقه

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صدا و سيما،  روزنامه الاخبار نوشت ایران ‏با سیلی که به غرب زد، نشان داد که در منطقه دست برتر را دارد. ‏
این حادثه پرسش‌هایی را درباره پیامد‌های آن بر وضع منطقه و موضوع ‏میانجیگری فرانسه و البته، موضع کلی اروپا مطرح می‌کند. به لحاظ امنیتی نیز پرسش‌هایی در این باره، مطرح ‏می‌شود که مهم‌ترین آن‌ها به سرنوشت ائتلاف امنیتی آمریکا در آب‌های منطقه و میزان توانایی آن برای تغییر ‏معادلات امنیتی در خلیج فارس مربوط می‌شود. ‏

کشتی انگلیسی به مقصد بندر «الجبیل» عربستان در خلیج فارس در حال حرکت بود ‏که ناگهان مسیر خود را پس از ورود به تنگه هرمز تغییر داد. بنا به اعلام سپاه پاسداران، توقیف کشتی به ‏درخواست سازمان بنادر و مسئولان دریایی استان هرمزگان و به‌علت رعایت نکردن قوانین دریانوردی توقیف ‏شد.

شکی نیست که این دلایل، مانند ادعا‌های مطرح شده درباره توقیف کشتی «گریس ۱» در حاشیه تحولات منطقه ‏قرار خواهد گرفت؛ زیرا آن گونه که به نظر می‌رسد انگیزه این دو حادثه کمتر از انگیزه سیاسی نبوده است. ‏‏

«بریتانیا» تاوان اشتباه‌های لندن را می‌دهد. دیروز اهانت بزرگی به آن صورت گرفت که تاریخ مشابه آن ‏را به یاد ندارد و نشان می‌دهد که توقیف کشتی گریس- ۱ و تمدید توقیف آن به مدت ۳۰ روز دیگر، فقط به ‏درخواست آمریکا صورت‌گرفته است. این حادثه حاکی از آن است که آمریکا به دنبال آن بوده است که متحدان ‏خود را در موضع گیری علیه ایران بیش از پیش وارد میدان کند. طی دو ماه گذشته، لندن با تحرکات خود ‏نشان داد که در مقایسه با پاریس و برلین، در مدار نزدیک‌تر به واشنگتن عمل می‌کند و مواضع آن در مقایسه با ‏دو متحد اروپایی اش متفاوت است، اگر چه بار‌ها اعلام کرده است که به توافق هسته‌ای پایبند است. ‏
پس از این حادثه در تنگه هرمز، پرسش‌هایی درباره گزینه‌های فراروی آمریکا و انگلیس برای پاسخ به این سیلی ‏ایران مطرح شد. با توجه به اینکه این بار انگلیس و نه متحد منطقه‌ای واشنگتن هدف قرار گرفته است، اوضاع در ‏حال پیچیده شدن است، به ویژه اینکه این حادثه پس از آن صورت گرفت که نیرو‌های انگلیسی در پایگاه‌های ‏گسترده‌ای که این کشور در منطقه خلیج فارس دارند، به حال آماده باش در آمده بودند. آن‌ها آمده بودند و ‏تدابیر امنیتی شدیدی برای حمایت از کشتی‌های خود اتخاذ کرده بودند. با وجود این آمادگی و نیز آمادگی ‏نیرو‌های آمریکایی در منطقه، و نیز تلاش آمریکایی‌ها برای ایجاد ائتلاف امنیتی در مناطق دریایی در نزدیکی ‏ایران و یمن، ایرانی‌ها این کشتی را توقیف کردند. ‏
توقیف کشتی «استینا امپرو» مانند حادثه سرنگون کردن پهپاد، موفقیت جدیدی برای ایران در زمینه محک زدن ‏موضع آن در قبال حملات جدید آمریکا ثبت کرد. از زمانی که واشنگتن معافیت‌های اعلام شده درباره ‏تحریم‌های نفتی را برداشت، موضع ایران واضح بود و آن اینکه هر‌گونه تحرک و اقدامی بدون پاسخ نخواهد ماند. ‏آنچه تهران در رویکرد «اعمال فشار متقابل» بدان نیاز دارد، این است که خود را دست‌بسته و منفعل و منزوی ‏نشان ندهد؛ زیرا به دنبال معادله بازدارندگی است که شبح جنگ علیه خود را از منطقه دور کند. تهران با توقیف ‏استینا امپرو تلاش کرد نشان دهد که در منطقه خلیج فارس دست برتر را دارد و این برگه آن بزرگ‌تر از آن است ‏که آمریکایی‌ها و متحدان آن‌ها تأثیرات امنیتی و نظامی آن و نیز تأثیر آن بر آبراه‌های تجاری و بازار بین‌المللی ‏نفت را که این اقدام سبب افزایش یک درصدی نفت شد، نادیده بگیرند. ‏