گرامیداشت بیست و یکمین سالگرد شهادت «لاجوردی»

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ به نقل از دفاع پرس، این مراسم با حضور مسئولان، همرزمان شهید و عموم مردم، همراه با سخنرانی آقای «عبدالهی» از معاونان این شهید والامقام برگزار خواهد شد.
شهید «سید اسدالله لاجوردی» پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، یکی از رهبران مبارزاتی علیه رژیم پهلوی بود که بار‌ها در این راه دستگیر و زندانی شد و تحت شکنجه‌های سخت قرار گرفت؛ به‌طوری که یارانش وی را اسوه صبر و مقاومت و مرد پولادین توصیف کردند.
وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مسئولیت دادستانی انقلاب را پذیرفت و خدمات شایان توجه در ریشه‌کنی نفاق و ضد انقلاب و نیز تثبیت حاکمیت حزب‌الله، برای ملت مسلمان ایران انجام داد که فراموش شدنی نیست.
هوشیاری و وحدت امت حزب‌الله و همت مردانه این شهید والامقام به‌همراه همسنگرانش در سال‌های ابتدایی دهه ۶۰، انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را از آن همه هیاهو و ناامنی نجات داد؛ اما تأثیر عملکرد نفوذی‌ها بر تصمیم‌گیری برخی ساده‌لوح‌ها، موجب شد تا این اسوه صبر و مقاومت به فرمان «منتظری» که آن زمان قائم‌مقام رهبری بود، عزل شود.
وی از لحاظ مردمی بودن و برخورد متواضعانه با همه و حتی مخالفان فکری خود و همچنین با ساده‌زیستی، اخلاص و زندگی پاک خود، الگویی برای همه مسئولان نظام شد.
رفتار سازنده این شهید والامقام با ضد انقلاب‌ها و منافقین دستگیر شده توسط دستگاه‌های امنیتی زبان‌زد خاص و عام به‌ویژه همرزمانش است؛ به‌طوری که منافقین و ضد انقلاب‌ها بعد از مواجه با وی تحت تأثیر قرار گرفته و توبه می‌کردند و حتی به جبهه می‌رفتند و پابه‌پای رزمندگان می‌جنگیدند.
برخورد با گروهک فرقان یکی از یادگاری‌های شهید لاجوردی است که با اصلاح، موجب برچیده شدن بساط آن‌ها شد؛ به‌طوری که یکی از همین تواب‌ها، مسئول دفتر معاون سازمان تبلیغات اسلامی شد و بعد هم در جبهه به شهادت رسید.
توابین تنها گروهک فرقان نبودند، چند سال بعد و پس از اقدام مسلحانه سازمان مجاهدین خلق در سال ۶۰ و دستگیری بسیاری از اعضای آن‌ها تعدادی از این افراد و همچنین برخی دیگر از اعضای گروهک‌ها مانند سازمان پیکار، از تشکیلات متبوع خود تبری جستند و در واقع توبه کردند.
این تواب‌ها به خانه‌اش می‌آمدند و آن‌جا می‌خوابیدند؛ به گفته یکی از همرزمانش حتی یک‌بار هم لاجوردی برای امتحان کردن آن‌ها اسلحه‌اش را روی طاقچه گذاشته بود و خوابیده بود؛ ولی هیچ اتفاقی نیفتاد.
دشمنان انقلاب اسلامی بار‌ها کمر به ترور وی بسته بودند؛ اما هر بار مشیت الهی بر این تعلق می‌گرفت که سید در خدمت انقلاب اسلامی زنده بماند تا این‌که در یکم شهریور سال ۱۳۷۷ هنگامی که به کسب و کار کوچکی که پس از بازنشستگی در بازار تهران راه انداخته بود مشغول بود، در حجره کوچکش با رگبار مسلسل منافقین به همرزمان شهیدش پیوست و نامش در میان ۱۷ هزار شهید ترور قرار گرفت.