تاسوعا_و_سرنوشت

تصمیم ماندن یا نماندن. اختیار باتوست باحسین باشی و کشته شوی ویا عافیت طلبی درپیش گیری و از معرکه بگریزی .سوال مهم تاسوعا این است که چرا برخی ماندند و چرا برخی نتوانستند بمانند.
 برخی باخود گفتند چرا باید وارد جنگی شد که شکست و مرگ در آن حتمی است پس باید از مرگ گریخت . این گروه فقط تا زمانی در خیمه حق اند که پیروزی حتمی و غنایم درکار باشد.
برخی باخود گفتند عاقبت کار از مرگ فراری نیست دیر یا زود، طبیعی یا غیرطبیعی فرا می رسد باحسین مردن بهتر است از بی حسین ماندن. عقل این گروه پای آنها را در خیمه امام حسین بست. برای این طیف عاقبت بخیری مهمتر از همه چیز است
برخی با عقل نماندند با دل ماندند در زندگی چنان شریف بودند که جذب خیمه آزادگی می شدند. شعار هیهات من الذله برایشان چنان جاذبه ای دارد که حاضرند باسر، سر نیزه روند. هرلحظه برمشام اینها بوی کربلا می رسد. تا دیگران بخواهند بجنبند، تحلیل کنند و امان نامه ها را سبک و سنگین کنند اینها به حرم حضرت زینب رسیدند و مدافع حرم شدند. از عاشورا تا به امروز مربی و استاد پرورش چنین انسانهایی عباس بن علی است و بس.

یادداشت_احمد_ملاشاهی