چرایی پیروی اتحادیه اروپا از سیاست‌های آمریکا

پژوهش خبری صدا وسیما: هنگامی که اتحادیه اروپا در اول نوامبر ۱۹۹۳، در پی توافق ماستریخت پایه‌گذاری شد بسیاری از آگاهان سیاسی پیش بینی کردند قطب جدیدی در نظام بین الملل به وجود آمده که قادر است نظم نوین آمریکایی را به چالش بکشد. اما طولی نکشید که واکنش های سیاسی و بین المللی اتحادیه اروپا در قبال تحولات و بحران های بین المللی نشان داد این اتحادیه همانند دوران نظام تک قطبی پیرو و دنباله رو سیاست های آمریکاست. با وجودی که اروپایی‌ها از ابتدای مذاکرات، به برجام به‌عنوان یک دستاورد نگاه می‌کردند اما آن‌ها آمادگی و توان کافی برای مقابله با تحریم های آمریکا نداشته و در نهایت تسلیم آمریکا شدند.

در ماه های اخیر شاهد آن بودیم که تلاش های امانوئل مکرون برای باز کردن یک خط اعتباری برای ایران و یا نشاندن ایران و آمریکا پای میز مذاکره با شکست مواجه شد. بریتانیا نیز که بعد از تصمیم به خروج از اتحادیه اروپا و به ویژه با روی کار آمدن بوریس جانسون به جایگاه سابق «متحد استراتژیک» بازگشته، ترجیح می دهد به جای فعالیت های مشترک بی نتیجه با اروپائیان، دنباله روی آمریکا باشد.آلمان نیز موضع سکوت اختیار کرده و در قبال بدعهدی های آمریکا علیه ایران اظهار نظری نمی کند تا موجب رنجش ترامپ نشود. در چنین شرایطی، ضعف اروپا برای حمایت از توافق بین المللی برجام که مورد تایید شورای امنیت است روز به روز برای جامعه جهانی بیشتر آشکارتر شد. در نهایت سه کشور قدرتمند اروپایی چاره ای نداشتند جز اینکه دنبال فرصتی باشند تا به شکلی آبرومندانه و با کمترین هزینه بار برجام را از دوش خود بردارند و بپذیرند هنوز بخشی از بلوک وابسته به آمریکا محسوب می شوند.

تجربه برجام نشان داد اتحادیه اروپا قادر نیست شریکی قابل اتکا برای ایران محسوب شود. ضعف و بی عملی اروپا در مقابل تروریسم اقتصادی ترامپ ( حتی برای ایجاد کانال واحد بانکی برای کمک بشردوستانه ) موید این واقعیت است که اروپا برای تاثیرگذاری در مناسبات بین المللی راهی طولانی پیش رو دارد. این بی عملی در حالی رخ داد که اروپائیان با فشار بر سازمان ملل متحد علیه توانمندی های مشروع دفاعی ایران در راستای سیاست های آمریکا اقدام می کنند.

متن کامل این مطلب در اینجا قابل دریافت است.

پژوهش خبری// علی ظریف