مقاومت ایران و ونزوئلا، الهام بخش ایستادگی پکن در برابر واشنگتن

   به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، به نقل از تلویزیون المیادین، مقاومت ایران و ونزوئلا در برابر فشار‌های آمریکا، برای ایستادگی پکن در برابر تهدیدات واشنگتن، الهام بخش است.

کمال خلف مجری شبکه تلویزیونی المیادین گفت: دولت آمریکا به سیاست تنش آفرینی علیه چین ادامه می‌دهد و در زمینه اقتصادی، تهدید تحریم‌ها را مطرح می‌کند و در زمینه نظامی هم به دنبال تجهیز دشمنان چین به سلاح است. دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا از این اقدامات چه هدفی را دنبال می‌کند؟ چین هم به دولت آمریکا پاسخ می‌دهد و بودجه نظامی اش را افزایش داد و در حال توسعه تسلیحات ارتش چین است. آیا واشنگتن در محاسبات خود در برابر پکن اشتباه کرد؟ لندن همسو با سیاست‌های ترامپ به دنبال اعمال محدودیت بر شرکت‌های چینی است. انگلیس از قرار گرفتن در جبهه مخالف چین در جنگ آمریکایی علیه پکن، چه منافعی دارد؟
مجری این شبکه افزود: بحث‌های منطقی بر اساس قواعد علمی به این نتیجه می‌رسد که وقوع جنگ بین آمریکا و چین به سود هیچ کسی نیست. بر اساس استاندارد‌های علمی، سازمان جهانی بهداشت تاکید می‌کند چین مسئول شیوع ویروس کرونا نیست. چرا دونالد ترامپ اصرار دارد که از پیامد‌های شیوع ویروس کرونا برای به راه انداختن جنگ سرد با پکن استفاده کند؟ به ویژه که در هر لحظه ممکن است، جنگ سختی بین دو کشور رخ دهد. ترامپ سطح اعمال فشار بر چین را تشدید می‌کند و به نظر می‌رسید، برای تحقق این هدف از همه ابزار‌های قدرت خود استفاده می‌کند. ترامپ در میدان اقتصادی، از اعمال غرامت‌هایی بر چین سخن می‌گوید و در میدان نظامی هم، سلاح‌های پیشرفته در اختیار تایوان قرار می‌دهد و به اقدامات تحریک آمیز در دریای چین ادامه می‌دهد. در صحنه دیپلماسی هم آمریکا به دنبال برجسته کردن مجدد پرونده حقوق بشر در هنگ کنگ است. آیا چین عقب نشینی خواهد کرد و در برابر سیاست تهدید و باج خواهی واشنگتن، تسلیم خواهد شد؟ به نظر می‌رسد تجربه کشور‌هایی مانند ایران، ونزوئلا، روسیه و کوبا، برای چین الهام بخش بوده است و چین به طور ضمنی از برداشتن گام‌های متقابل علیه آمریکا سخن می‌گوید. اعلام افزایش بودجه نظامی چین در سال ۲۰۲۰، پیام روشنی برای ترامپ است. با توجه به تقویت توان نیرو‌های مسلح چین، واشنگتن باید در ارزیابی نتایج نهایی اعمال فشار بر چین بازنگری کند.
گراسیا بیطار گفت: اصل تنش بین چین و آمریکا به وحشت واشنگتن از قدرت گرفتن پکن در زمینه‌های اقتصادی، نظامی و فناوری مربوط است. در طول سال‌های گذشته و به طور مشخص از اواخر دوره جرج بوش پسر، تحول در سیاست‌های راهبردی آمریکا به سوی منطقه اقیانوس آرام آغاز شد و اولویت پیدا کرد. در دوره باراک اوباما، واشنگتن شراکت‌های خود را در زمینه‌های مختلف با ژاپن، فیلیپین و دیگر کشور‌های اقیانوس آرام تقویت کرد که پکن آن را تعرض غیرمستقیم به حاکمیت منطقه ایش دانست. چین در یک دهه گذشته به دومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شد و شاید واشنگتن نگران آن است که چین در رتبه اول به عنوان بزرگترین اقتصاد جهان قرار گیرد. این تنش‌ها در دوره دونالد ترامپ تشدید شد و او علیه چین، جنگ تجاری اعلام کرد. این جنگ با یک توافقنامه موقت تجاری مهار شد. توافقنامه‌ای که مانع از آن نشد که ترامپ به حملات اقتصادی و سیاسی علیه چین ادامه دهد. آمریکا همکاری با شرکت چینی هوآوی را تحریم کرد و دولت بوریس جانسون هم قصد دارد اقدام مشابه صورت دهد.
در ادامه این گزارش آمده است: ترامپ چین را مسئول پیامد‌های شیوع ویروس کرونا می‌داند که در آمریکا به یک فاجعه بهداشتی تبدیل شده و سقوط اقتصاد این کشور را به همراه داشته است. ترامپ از این بیماری برای باج خواهی از چین استفاده کرد تا بتواند از این کشور امتیازات تجاری و اقتصادی بیشتری بگیرد. عده‌ای می‌ترسند که همه این نشانه‌ها حاکی از کشیدن شدن به جنگ نامحدود نظامی باشد.