چین و ایران؛ همگرایی منافع ملی در منطقه و جهان

نظام روابط بین الملل محصول تضاد یا همگرایی منافع ملی کشورهاست و همه تلاش می‌کنند متناسب با ظرفیت‌های خود در شکل گیری نظام روابط بین الملل نقش آفرینی کنند.

یکی از بازیگران مهم در نظام بین الملل چین است که 

۱) بیشترین جمعیت جهان را دارد 

۲) از قدرت‌های نظامی برتر دنیاست 

۳) تنش و تضاد منافع ملی با امریکا دارد 

۴) بزودی قدرت برتر اقتصادی جهان خواهد شد 

۵) همگرایی منافع ملی چین با ایران هم افزایش یافته است 

۶) دو کشور تهدید‌های مشترک دارند که امریکا و داعش از جمله آنهاست.

همچنین دیدگاه آسیاگرایی جهان چند قطبی با چین مطرح است تا با قدرت‌های جهانی برای برقراری توازن در نظام بین الملل تلاش کنند و چین، ایران، هند، کشور‌های آمریکای لاتین و برخی کشور‌های دیگر می‌خواهند بخشی از این نظام چند قطبی باشند.

ایران و چین در منطقه آسیا از بازیگران اصلی در نظام جدید روابط بین الملل هستند و مزیت و ظرفیت خوبی برای همکاری برد - برد در خلق جهان چند قطبی ضمن حفظ هویت و استقلال خود دارند.

به نظر می‌رسد، طرح همکاری راهبردی ۲۵ ساله ایران رویکرد سازنده‌ای در این عرصه باشد، چون دو کشور از قدرت‌های منطقه آسیا محسوب می‌شوند با هژمونی و استیلای آمریکا مخالف هستند.

راهبرد همکاری بلند مدت ایران و چین هم واقع بینانه است و هم متناسب با تحولات منطقه‌ای و بین المللی و جهان چند قطبی خواهد بود.

امروز غربی‌ها با تحریم و فشار حداکثری برای ایران دلسوزی هم می‌کنند، اما بدانند مزیت همکاری ایران و چین در این است که نیازی به تکرار قرارداد‌های مشابه ترکمنچای و قرارداد‌های امتیازی گسترده ایران مانند عصر قاجار و پهلوی به غرب نخواهد بود.

چین قدرت نجیب منطقه آسیاست و در دوره تحریم‌ها نیز همکاری خودر ا با ایران قطع نکرده است.

اقتصاد چین هم فرصت‌های بسیار وسیعی دارد و می‌تواند با بخش مهمی از مزیت‌های نسبی ایران نقش مکمل و همگرایی داشته باشد.

سند همکاری اقتصادی ایران و چین در همه حوزه‌های اقتصادی ما ازجمله نفت و گاز، صنایع الکترونیک، حوزه‌های دانش بنیان و ... است.

طرح «یک کمربند، یک راه» می‌تواند باعث هم‌بستگی بیشتر کشور‌ها شود و جمهوری اسلامی ایران هم از طرح «یک کمربند، یک راه» استقبال می‌کند.

طرح جاده ابریشم جدید چین یک ایده جاه‌طلبانه است و چین می‌خواهد جایگاه خود را به‌عنوان یکی از محور‌های اصلی قدرت در جهان تقویت کند، چون بیش از ۶۵ کشور را به یکدیگر متصل می‌کند و در مجموع بیش از ۴۰ درصد اقتصاد جهان را شامل می‌شود.

موقعیت راهبردی ایران نیز آن را به محور جغرافیایی طرح کمربند و جاده چین (BRI) تبدیل می‌کند.

چین را باید به بزرگترین مصرف کنندگان نفت و مشتری راهبردی ایران تبدیل کنیم و البته باید مواظب غربی‌ها و انگلیسی‌ها و برخی‌ها در داخل هم باشیم که دوست ندارند این مسیر هموارتر شود.

البته آمریکا و غرب باید از توافق ۲۵ ساله ایران و چین عصبانی هم باشند، چون تحریم خنثی می‌شود و آرزو‌های خبیث شان بر باد فنا خواهد رفت. شاید از محدوده حیات ۲۵ سال دیگر غاصبان صهیونیستی می‌ترسند، چون این همکاری ایران و چین هم ۲۵ ساله است.

به همین خاطر دشمنان ایران زمین باید از پیشرفت‌های دیپلماسی و اقتصادی ایران عصبانی شوند و از این عصبانیت "باید بمیرند".

چین هم در این مسیر منافع پایدار و مزیت نسبی دارد و دیپلماسی هوشمند ایران اسلامی هم در اجرای موثر و برد - برد نقشه راه مشترک ایران و چین می‌تواند بسیاری از توطئه‌ها و برنامه‌های آمریکا و غرب را نابود کند که به معنی احیای ظرفیت‌های جدید قدرت و اقتدار ایران هم خواهد بود.

 

دبیر خبر خبرگزاری صدا و سیما