اینجا آبادان است و آبادان می‌ماند

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، ما بودیم و مردمانی با دست‌هایی خالی از سلاح، اما دل‌هایی پر از ایمان و وجودی سرشار از اراده؛ قصه مقاومت از جنوب کشورمان آغاز شد. رادیو هم از نخستین رسانه‌هایی بود که اخبار دفاعی را که با وحدت و ایثار مردم مقدس شد مخابره می‌کرد.
در میان فیلم‌هایی که با موضوع دفاع مقدس ساخته شده است کمتر فیلمی به چگونگی آغاز جنگ و فعالیت رسانه‌ها در آن زمان پرداخته است، اما آقای مهرداد خوشبخت که خود آبادانی است و از نزدیک آن روز‌ها را لمس کرده به سراغ رادیو آبادان و مقاومت کم نظیر اهالی کوی ذوالفقاری آبادان رفته است. فرکانس یازده ۶۰ که با شروع جنگ شد پژواک صدای مقاومت؛ در این فیلم به خوبی اهمیت رسانه در روز‌های بحران به تصویر کشیده شده است.
رادیو آبادان در آن روز‌ها هم به انعکاس اخبار می‌پرداخته و هم صدای امید و ایستادگی بوده است. برای حفظ این سنگر رسانه‌ای از جان گذشتگی‌های زیادی اتفاق افتاده است و این مسأله در فیلم به زیبایی به تصویر کشیده شده است.
«آبادان یازده ۶۰» فیلمی است که به شکلی واقع گرایانه به شرایط آن زمان نگاه کرده است. فیلمی پر از کشش و تعلیق که در عین پایبندی به وقایع، هنرمندانه است.
در رادیو آبادان از همه نوع عقیده و سلیقه‌ای وجود دارد، از موسیو با بازی درخشان حسن معجونی تا شخصیت‌هایی که افکارشان با موسیو زمین تا آسمان فرق دارد، اما وقتی پای مام وطن به میان می‌آید همه یکی می‌شوند و برای دفاع از کشور می‌جنگند.
دیالوگ‌های زیبای زیادی در «آبادان یازده ۶۰» وجود دارد. اما جمله اینجا آبادان است و آبادان می‌ماند یک دنیا مفهوم در دل خود دارد. شاید نخستین چیزی که به ذهن مخاطب می‌آید این است که برای آبادان ماندن «آبادان» چه ایثار‌هایی اتفاق افتاده و چه خون دل‌هایی خورده شده است.
در «آبادان یازده ۶۰» همه چیز سر جای خود و به اندازه است. از انتخاب بازیگر تا شخصیت پردازی‌ها و بازی بازیگران. بازی‌ها یکدست است و عوامل مختلف دست به دست هم می‌دهند تا مخاطب نسل جوان و نوجوان که آن روز‌ها را از نزدیک ندیده است احساس بیگانگی با فضای قصه و فیلم نکند.
شاید بتوان بزرگ‌ترین نقطه قوت فیلم را نمایش به دور از شعار حضور اقشار مختلف و جبهه‌های مردمی در دفاع از کیان وطن دانست.
«آبادان یازده ۶۰» به معنای حقیقی یک فیلم ملی است و به مدد فیلمنامه قوی، فیلمبرداری و تدوین خوب و ضرباهنگ قابل قبولش می‌تواند نظر مخاطب را جلب کند. موسیقی مؤثر و متناسب فیلم نیز در به ثمر نشستن بار عاطفی و احساسی اثر و انتقال بهتر آن به مخاطب بی تأثیر نبوده است.
آقای خوشبخت در چهارمین فیلم بلند خود نشان داد می‌توان همچنان زوایای جدیدی برای گفتن یک حرف و قصه پیدا کرد. به گونه‌ای که نه پرچسب شعاری بودن به فیلم بخورد و حق مطلب هم به درستی ادا شود.
به گفته کارگردان این فیلم شاید در چهل سالگی دفاع مقدس دیگر وقت آن رسیده باشد که در سینما به جلوه‌های ویژه این دفاع ماندگار که همان مقاومت‌های مردمی است بپردازیم. سوژه‌های بر زمین مانده بسیار زیادی که می‌تواند پرده نقره‌ای را جلا دهد.

 

خبرنگار تحریریه علمی فرهنگی خبرگزاری صداوسیما