تقویم تاریخ؛ از قانون اساسی جدید فرانسه تا کشف کلر

 

درگذشت کاشیکار حسینیه ارشاد
۲۲ سال پیش در چنین روزی بیست و دوم مهر سال ۱۳۷۷ هجری شمسی دانشمند و شاعر شهیر معاصر ایرانی، استاد «سیدمحمد علی صفیر» در سن ۷۷ سالگی درگذشت.

وی در ابتدا مقداری از علوم حوزوی را فراگرفت و سپس از دانشکده معقول و منقول دانشگاه تهران فارغ ‏التحصیل شد. از جمله فعالیت‏‌های صفیر می‌‏توان به تأسیس مراکز فرهنگی و دینی از قبیل انجمن تعلیمات اسلامی ایران و همکاری در تأسیس بنای حسینیه ارشاد تهران اشاره نمود. استاد صفیر دارای طبعی بلند، همتی زیاد و مجاهدت و استقامت در راه حق و حقیقت بود و علاوه بر هُنر استادی در انواع شعر، در کار‌های هنری نیز دست داشت. در بسیاری از مساجد ایران، آثار طبع هنری او روی کاشی‏کاری، ثبت و حک شده است. استاد صفیر با توجه به علوّ طبع و منش عارفانه خویش، هماره محبوب قلوب خاص و عام بوده و در محافل ادبی برای او و آثارش، ارزش ویژه ‏ای قائل هستند. خردنامه، دیوان اشعار، درس دین و تصحیح دیوان اشعار امام علی (ع) به فارسی از جمله آثار اوست.

۲۲۸ سال پیش در چنین روزی در سیزدهم اکتبر ۱۷۹۲ میلادی، جرج واشنگتن، رئیس جمهور وقت آمریکا، کلنگ کاخ سفید را در محل فعلی آن بر زمین زد.
این کاخ پس از تکمیل ساختمان، از سال ۱۸۱۸ مورد استفاده سران فدراسیون آمریکا (ایالات متحده) قرار گرفت. تا سال ۱۹۰۱، این کاخ «ساختمان قوه مجریه» نام داشت که از ۱۲ اکتبر این سال طبق بخشنامه تئودور روزولت به «کاخ سفید» تغییر نام یافت. این عمارت، ۵۵ هزار هکتار وسعت دارد و با پلاک ۱۶۰۰ در خیابان پنسیلوانیای واشنگتن واقع شده است. کاخ سفید با ۱۳۲ اتاق، ۳۵ سرویس بهداشتی، ۲۸ شومینه، ۴۱۲ دروازه و ۱۴۷ کلکین در شش طبقه مجهز به آسانسور است.
براساس اسناد موزه کاخ سفید و گزارش وب‌سایت ای‌اوال، از اتاق سینما و اتاق خوشنویسی تا اتاق بازی، اتاق موزیک و سولاریوم و حتی یک فروشگاه شکلات، گل فروشی، دندانپزشکی و سالن بولینگ را می‌توان در طبقه همکف پیدا کرد. طبق گزارش وب‌سایت آتلانتیک، رئیس‌جمهور هری ترومن از آن به عنوان زندان سفید عظیم و زندان پر زرق و برق یاد کرده است. وب‌سایت اسمیتسونین گزارش داد، اسناد تاریخی پرداخت حقوق‌ها فاش می‌کند که بسیاری از سازندگان بنای کاخ سفید برده بودند. جیمز هوبان، معمار کاخ سفید بردگان خودش را که بن، دنیل و پیتر بودند، به عنوان نجار این پروژه استخدام کرده بود.

همفری دیوی شیمیدان انگلیسی ( Humphry Davy ) در سال ۱۸۱۰ نام کلر را برای این ماده انتخاب کرد و اصرار داشت که این ماده در واقع یک عنصر است. کلر عنصر شیمایی با عدد اتمی ۱۷ است که به صورت Cl نوشته می‌شود این عنصر در گروه ۱۷ (هالوژن ها) جدول تناوبی قرار دارد، چون یون کلر قسمتی از نمک و ترکیبات دیگر است به وفور در طبیعت یافت می‌شود و کاربرد فراوانی در زندگی بشر دارد. کلر در فرم عنصری خود (Cl۲) تحت شرایط استاندارد، کلرید (oxidant) قوی است که برای سفید سازی پارچه‌ها و به عنوان ضد عفونی کننده به عنوان یک عامل مهم در صنعت کاربرد دارد. گاز کلر زرد مایل به سبز است، دو و نیم مرتبه از هوا سنگین تر، دارای بوی بسیار بد و خفه کننده و بسیار سمی است. این عنصر عاملی اکسید کننده، سفیدکننده و گندزدا می‌باشد. کلر به‌عنوان بخشی از نمک‌های طعام و ترکیبات دیگر به مقدار زیادی در طبیعت و لزوماً در بیشتر جانداران وجود دارد. کلر به عنوان ماده ضد عفونی کننده رایج در استخر‌های شنا برای تمیزی و بهداشت آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، گاهی در اتمسفر فوقانی ترکیبات کلرداری مانند کلرفلوئورکربن وجود دارند که در تخریب لایه اوزون موثرند.