علائم پر اشک شدن چشم

کسانی که خشکی چشم دارند نیز گاهی با اشک‌ ریزی زیاد روبرو می‌شوند، زیرا چشم سعی می‌کند با تولید اشک بیشتر، با تحریک و خشکی چشم مبارزه کند.

 

 

 

 

 

وقتی گرد و غبار یا مژه در چشم می‌رود، چشم اشک بیشتری تولید می‌کند تا آن را خارج کند. حتی اجسامی که بسیار کوچک هستند و دیده نمی‌شوند، مثل ذرات دوده یا ماده شیمیایی پیاز، موجب تحریک چشم می‌شوند. به محض این‌که مشکل رفع شود، اشک چشم قطع می‌شود اما مشکلات دیگری باعث می‌شوند چشم اشک بیشتری تولید کند.

 

 

وقتی چشم‌ها سریع خشک شوند یا بین آب و چربی و مخاط چشم تعادل وجود نداشته باشد، اشک کافی در بدن تولید نخواهد شد و "خشکی چشم" اتفاق می‌افتد. عوامل زیادی موجب این مشکلات می‌شوند، از جمله می‌توان به وزش باد و بروز بیماری‌ها اشاره کرد. این عوامل هر چه باشند، چشم با تولید اشک واکنش نشان می‌دهد.

 

 

"چشم صورتی"، عامل شایع آبریزش چشم است که در دو گروه کودکان و بزرگسالان دیده می‌شود. این عارضه باعث قرمز یا صورتی شدن یک یا هر دو چشم می‌شود. خارش چشم و احساس این‌که چیزی مثل شن در چشم‌ها وجود دارد، از علائم چشم صورتی است. عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی، شایع‌ترین علت ورم ملتحمه هستند. عفونت‌های ویروسی به درمان نیاز ندارند اما برای عفونت‌های باکتریایی از قطره‌های آنتی بیوتیک استفاده می‌شود.

 

 

آبریزش و خارش چشم، بیشتر با سرفه، آبریزش بینی و علائم همیشگی آلرژی همراهند اما ممکن است "آلرژی چشمی" به تنهایی دیده شود. مصرف دارو‌های آلرژی، قطره‌ها و دور شدن از محرک‌ها مثل ذرات گرد و غبار، راهکار‌های کمک کننده هستند. سرماخوردگی نیز موجب آبریزش چشم می‌شود اما خارش به همراه ندارد. این یک راه تمایز آلرژی و سرماخوردگی است.

 

 

به طور طبیعی، اشک از غدد اشک بالای چشم ترشح می‌شود و روی کره چشم پخش و از راه مجرای اشک در گوشه چشم خارج می‌شود اما اگر این مجرا بسته شود، اشک تجمع پیدا می‌کند و چشم‌ها خیس و پر آب می‌شوند. این مشکل به علت‌های زیادی ایجاد می‌شود که از آن بین، می‌توان به عفونت، جراحت و حتی بالا رفتن سن اشاره کرد.

 

 

پلک، مانند یک سایه بان است که چشم را تمیز می‌کند. با هر پلک زدن، اشک روی چشم پخش می‌شود و رطوبت اضافی را از روی چشم پاک می‌کند اما گاهی پلک‌ها به درستی کار نمی‌کنند. ممکن است مژه یا خود پلک به داخل چشم برگردند و چشم را دچار سایش کنند، به این عارضه "آنتروپیون" می‌گویند. اگر پلک به خارج برگردد، به آن "اکتروپیون" می‌گویند. در این حالت، پلک نمی‌تواند به خوبی سطح روی چشم را تمیز کند. هر دوی این مشکلات، موجب پر آب شدن چشم می‌شوند. ممکن است برای درمان کامل، نیاز به عمل جراحی باشد.

 

 

کثیفی، ماسه و لنز چشمی، می‌توانند سطح خارجی چشم ـ قرنیه ـ را بخراشند. اگر این اتفاق بیافتد، ممکن است چشم درد بگیرد، قرمز و پر آب شود و به نور حساسیت پیدا کند. این خراش‌ها در یک یا دو روز بهبود می‌یابند اما مراجعه به پزشک ضروری است. جهت جلوگیری از عفونت، باید تحت درمان قرار بگیرید.

 

"گل مژه" باعث پر اشک شدن چشم می‌شود، اما علائم دیگری وجود دارند که بارزترند. تورم، قرمزی، وجود توده دردناک لبه پلک از جمله این علائم هستند.

عامل گل مژه، باکتری است و ممکن است ظرف چند روز به خودی خود از بین برود. هیچ وقت سعی نکنید گل مژه را بترکانید، با این کار عفونت را پخش می‌کنید. گذاشتن حوله گرم روی چشم، درد آن را تخفیف می‌دهد.

بیماری‌های مژه

تا به حال، با موی ابرویی مواجه شدید که به شکل نادرستی رشد کرده است؟ این اتفاق برای مژه نیز می‌افتد. اگر مژه به جای رشد به خارج، به سمت داخل رشد کند، چشم را می‌ساید. به این عارضه "تریشیازیس" می‌گویند و ممکن است پس از یک عفونت، جراحت یا مشکلات دیگر بروز کند. برای این‌که از ناراحتی و آبریزش چشم خلاص شوید، پزشک مژه را بر می‌دارد یا آن را در جهت درست هدایت می‌کند.

 

 

این عارضه، باعث تورم پلک، معمولا نزدیک مژه‌ها می‌شود. چشم می‌سوزد و دچار آبریزش، قرمزی، خارش و پوسته می‌شود. عوامل زیادی منجر به "بلفاریت" می‌شوند که از آن بین، می‌توان به عفونت، روزاسه و آلرژی اشاره کرد. با این‌که بلفاریت معمولا به خودی خود درمان می‌شود، اما درمان‌های کمک کننده نیز وجود دارند.

 

 

غدد ریز لبه چشم که با نام "میبومین" خوانده می‌شوند، چربی‌هایی تولید می‌کنند که موجب حفظ سلامت چشم خواهند شد. این غدد از خشک شدن چشم جلوگیری و مانعی ایجاد می‌کنند تا در مواقع لزوم اشک را روی چشم نگه دارند، اما اگر این غدد مسدود شوند و چربی کافی تولید نکنند، چشم‌ها ملتهب و پر آب می‌شوند. قرار دادن کمپرس گرم روی چشم، راهی برای باز کردن انسداد غدد است.

 

 

مشکلات جسمی زیادی منجر به پر آب شدن چشم‌ها می‌شوند؛ مثلا فلج بل، سندرم شوگرن، عفونت مزمن سینوس، مشکلات تیروئیدی و آرتریت روماتویید. البته درمان‌هایی مانند شیمی درمانی و اشعه درمانی نیز می‌توانند باعث آبریزش چشم شوند. برخی دارو‌ها مثل اپی نفرین و قطره‌های چشمی به ویژه اکوتیوپات آیوداید و پیلوکارپین نیز موجب ریزش بیش از حد اشک می‌شوند. اگر بیشتر اوقات چشم‌‍‌هایتان پر آب هستند و علت آن را نمی‌دانید، حتما به پزشک مراجعه کنید. درمان‌ها به بهبود شما و وضوح دیدتان کمک می‌کنند.