مکرون مسئول فتنه بین مسلمانان و مسیحیان

   به گزارش سرویس بین الملل­ ­­خبرگزاری صدا و سیما روزنامه رای الیوم نوشت رئیس جمهور فرانسه با اظهارات تحریک آمیز خود باعث شعله ور شدن آتش فتنه میان مسلمانان و مسیحیان شده است، اما هر دو طرف باید سر میز مذاکره بنشینند و راه مسالمت آمیز را در پیش بگیرند.
عبدالباری عطوان نوشت: حمله تروریستی به کلیسا و عبادت کنندگان داخل آن در شهر نیس در جنوب فرانسه محکوم و مردود است و جفا به محمد صلی الله علیه و آله و سلم و دین اسلام و بیش از دو میلیارد مسلمان در چهارگوشه جهان به شمار می‌آید. این کلام را بدون هرگونه محافظه کاری می‌گوییم و بدون آن که شرط یا استثنایی برایش قائل شویم، زیرا کاری است که نمی‌توان و نباید آن را توجیه و برای عاملش بهانه تراشی کرد.
دفاع از رسول خدا و رسالت محمدی او با حمله به کلیسا و قطع سر عبادت کنندگان داخل آن صورت نمی‌پذیرد. این‌ها از جمله اخلاق آن بزرگوار و یارانش نبود و میراث عظیم وی، رحمت و تسامح است. ایشان ما را در بسیاری از احادیث شریف خود از تعرض به عبادت کنندگان در کلیسا‌های امن و عبادتگاه‌های خود در هنگام جنگ نهی کرده است تا چه رسد به زمان صلح. 
اعتراف می‌کنیم که با چنین حمله خونباری غافلگیر نشدیم و حتی آن را پیش بینی هم می‌کردیم که علت آن اقدامات تحریک آمیزی است که در حال حاضر به ویژه در شبکه‌های اجتماعی در حال افزایش است تا میان مسلمانان و برادران مسیحی با هدف کسب دستاورد‌های سیاسی و بدون توجه به خطرات این رویکرد و حالت خفقانی که برای ده‌ها میلیون بیگناه در اروپا و مناطق مختلف جهان ایجاد کرده است، فتنه بیندازد.
امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه بیشترین مسئولیت را در شعله ور کردن آتش این فتنه دارد، چون آشکارا و به روشی تحریک آمیز از کاریکاتور‌های موهن به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم دفاع کرد حال آن که از قبل از خطرات این کار برای صلح اجتماعی و واکنش‌های خونبار و خارج از کنترل توسط حامیان تروریسم و طرفداران آن در سنگر مقابل آگاه بود.
بالا بردن امنیت در فرانسه به بالاترین سطح و افزودن چند هزار به تعداد سربازان و تشدید حفاظت از کلیسا‌ها و معابد شاید راه حل پیشگیرانه‌ای است که دیر انجام شد، اما راه حل مطلوب نیست. بحران کنونی که مکرون هیزم به آتش آن ریخته است فقط با راه حل‌های امنیتی قابل حل نیست و با بازنگری کلی و فراگیر همه سیاست‌ها و اقداماتی امکان پذیر است که به بروز این وضعیت منتهی شده است به ویژه استفاده از اصطلاحاتی مانند فاشیسم اسلامی یا تروریسم اسلامی.
دولت‌های فرانسه از تروریسم مبرا نیستند و تاریخ آن در این زمینه مملو از نمونه هاست. اگر نوجوان چچنی سر معلمی را که تصاویر برهنه و توهین آمیز رسول خدا را نشان داد قطع کرد یا جوان تونسی با چاقو سه تن از عبادت کنندگان کلیسا را سر برید دولت‌های متوالی فرانسه صد‌ها هزار بیگناه را کشته اند. اگر برخی نمی‌خواهند دفتر گذشته را بگشایند ما به آن‌ها یادآوری می‌کنیم که فرانسه با پول و سلاح از افراط گرایان مسلمان حمایت کرد و آن‌ها هزاران بیگناه هم کیش خود را در سوریه کشتند و حالا مانع بازگشت آن‌ها و خانواده هایشان به فرانسه می‌شود.
سر بریدن اقدامی تروریستی و زشت و محکوم است، ولی درباره اقدام نیرو‌های فرانسه برای سپردن یک رهبر عربی مسلمان به دست جوانان خشمگین و اجازه دادن به آن‌ها برای اعدام او و هتک حرمت جسدش به شکلی بسیار زشت و به نمایش گذاشتن آن در سردخانه قصابی و سپس دفن در مکانی نامعلوم چه می‌توان گفت. درباره معمر القذافی صحبت می‌کنیم که فرانسه را دوست خود می‌دانست و با بیش از ۵۰ میلیون یورو در حمایت مالی از رئیس جمهور این کشور در انتخابات حمایت کرد.
مکرون به خصومت و تکبر خود ادامه داد و گفت که از ارزش‌های فرانسه به ویژه آزادی عقیده و نداشتن دین کوتاه نمی‌آید. چه کسی به او گفته است که این کار را بکند؟ آیا این جاهل به عقاید اسلامی می‌داند که قرآن کریم این ارزش‌ها را هزار و ۴۰۰ سال پیش مطرح کرده و فرموده است: «بگو حق از جانب پروردگار شماست. هرکه می‌خواهد ایمان بیاورد و هرکه می‌خواهد کافر شود. ما برای ظالمان آتشی فراهم کرده ایم که سراپرده هایش بر آنان احاطه دارد، و اگر [از شدت تشنگی] استغاثه کنند با آبی، چون مس گداخته که چهره‌ها را بریان می‌کند [به استغاثه آنان] جواب گویند، بد آشامیدنی و بد جایگاهی است»؛ و «تو کسی را که دوست داری نمی‌توانی هدایت کنی، اما خداوند هرکس را بخواهد هدایت می‌کند و او به راه یافتگان داناتر است».
مشکل در ایمان یا الحاد نیست بلکه در استفاده از بهانه آزادی برای ظلم به دو میلیارد مسلمان و رسول آن‌ها صلی الله علیه و آله و سلم به شکلی تحریک آمیز و زشت با هدف اهانت و تحقیر است آن هم در کشوری که ادعا می‌کند مرکز روشنفکری و تمدن و همزیستی است.
اشتباه‌ها جاده یک طرفه نیستند و اگر بخواهیم برای این فتنه راه حلی بیابیم تا از اشتباه‌های آن کم کنیم همه باید به خطا‌های خود اعتراف کنند و بر سر میز گفتگو بنشینند تا راه حل‌های دائمی برای جلوگیری از تکرار این اقدامات تروریستی و جنایتکارانه بیابند و جان‌های بیگناه از بین دو طرف را در حال حاضر و در آینده نجات دهند به شکلی که پیوند‌های همزیستی در چارچوب قانون و آزادی‌های واقعی و مسئولیت پذیری و احترام متقابل تقویت شود.
در پایان بدون هرگونه تردید می‌گوییم گفتمان اسلامی ما باید تصحیح و از همه شوائب افراطی گری و غلو و تحریک آمیزی پاک شود و در تسامح و احترام به دیگری بر ارزش‌های خود تمرکز کنیم و از دین برای تحقق اهداف سیاسی فرصت طلبانه استفاده نکنیم و در ازای آن از طرف مقابل به ویژه فرانسه بخواهیم که همین راه را در پیش بگیرد و گام نخست و فوری برداشتن جمجمه مجاهدان شریف الجزایری از موزه‌ای است که تاریخ تروریسم فرانسه را به بدترین شکل به تصویر می‌کشد.