ویتامین U چیست؟

به گزارش خبرگزاري صدا وسيما،​ ویتامین U نه تنها به صورت مکمل، بلکه به طور طبیعی در مواد غذایی مختلف، به ویژه سبزیجات چلیپایی مانند کلم، بروکلی، جوانه‌های بروکسل و کلم کیل وجود دارد.
ویتامین U اصطلاحی است که در اوایل دهه ۱۹۵۰ برای شناسایی ترکیبی در آب کلم استفاده شد. به رغم نام آن، ویتامین U یک ویتامین واقعی نیست، بلکه از اسید آمینه متیونین (Methionine) مشتق می‌شود.

ویتامین U؛ فواید، عوارض جانبی و موارد بیشتر
از مشتقات متیونین که اغلب ویتامین U نامیده می‌شوند می‌توان به اس-متیل متیونین، متیل‌متیونین سولفونیوم و ۳-آمینو-۳-کربوکسی‌پروپیل دی‌متیل‌سولفونیوم اشاره کرد.
ویتامین U نه تنها به صورت مکمل، بلکه به طور طبیعی در مواد غذایی مختلف، به ویژه سبزیجات چلیپایی مانند کلم، بروکلی، جوانه‌های بروکسل و کلم کیل وجود دارد.
افزون بر این، شرکت‌های لوازم آرایشی ممکن است این ترکیب را به برخی کرم ها، سرم ها، ماسک‌های صورت و محصولات دیگر اضافه کنند.

فواید و کاربرد‌ها
ویتامین U اغلب به عنوان درمانی برای زخم‌های معده تبلیغ می‌شود، اگرچه کاربرد‌های دیگری مانند بهبود گوارش، تقویت سلامت سیستم ایمنی بدن، محافظت در برابر آلرژی‌های غذایی، کاهش کلسترول و تسریع بهبود زخم نیز برای آن عنوان می‌شود.
با این وجود، پژوهش‌ها در این زمینه محدود هستند. در حال حاضر، تنها تعداد انگشت شماری از فواید ویتامین U از پشتیبانی علمی برخوردار هستند.

ممکن است به بهبود زخم‌های معده کمک کند
زمانی که ویتامین U برای نخستین بار در دهه ۱۹۵۰ مورد بررسی قرار گرفت، برخی مطالعات نشان دادند که نوشیدن یک کوآرت (۹۴۵ میلی لیتر) آب کلم در روز به بهبود زخم‌های گوارشی ۴ تا ۵ برابر سریع‌تر از درمان ضد زخم استاندارد موجود در آن زمان کمک می‌کند.
با این وجود، پژوهشگران نتوانستند تایید کنند که این آثار به واسطه ویتامین U یا ترکیب چندین ماده مغذی حاصل شده اند.از آن زمان، مطالعات کمی این موضوع را بررسی کرده اند. برای مشخص شدن اینکه ویتامین U به واقع در بهبود زخم‌های گوارشی موثر است به انجام پژوهش‌های بیشتر نیاز است.

ممکن است به محافظت از ریه ها، کبد و کلیه‌ها کمک کند
در یک مطالعه با حضور سوژه‌های حیوانی، ویتامین U به معکوس کردن مقداری از آسیب کبدی ناشی از داروی ضد تشنج والپروئیک اسید کمک کرد.
در مطالعه‌ای دیگر و پس از مصرف والپروئیک اسید، موش‌هایی که ویتامین U دریافت کرده بودند، نسبت به آن‌هایی که این ماده را دریافت نکرده بودند، آسیب کلیوی با شدت کمتری را تجربه کردند. همچنین، به نظر می‌رسد این ماده نشانگر‌های التهاب را کاهش می‌دهد.

پژوهش‌های بیشتر با حضور سوژه‌های حیوانی نشان داد که ویتامین U ممکن است به کاهش آسیب ریوی ناشی از تشنج‌های صرعی کمک کند.

عوارض جانبی و اقدامات احتیاطی
در صورت دریافت از مواد غذایی کامل، ویتامین U احتمالا بی خطر است. با این وجود، اطلاعات درباره ایمنی یا عوارض جانبی این ترکیب زمانی که به شکل مکمل مصرف شود، چندان شناخته شده نیستند.
از این رو، مصرف مواد غذایی سرشار از ویتامین U مانند کلم، بروکلی، جوانه‌های بروکسل، و کیل گزینه بی خطر برای افزایش میزان دریافت این ماده است.
به گفته آژانس مواد شیمیایی اروپا، ویتامین U ممکن است در صورت تماس مستقیم با چشم، پوست یا ریه موجب تحریک این اندام‌ها شود. از این رو، شاید بهتر باشد با احتیاط بیشتری از محصولات حاوی این ترکیب استفاده کنید.

دوز و نحوه مصرف
به واسطه پژوهش‌های محدود، دوز مصرفی توصیه شده برای ویتامین U مشخص نشده است.
یک مطالعه با حضور سوژه‌های انسانی از ۱.۵ گرم ویتامین U برای هشت هفته استفاده کرد.
اما این مطالعه بسیار قدیمی بوده و هیچ دوز مصرفی یا مدت زمان مصرف دیگری را مورد آزمایش قرار نداد. در نتیجه، به انجام پژوهش‌های بیشتر در این زمینه نیاز است.

جایگزین‌ها
هیچ جایگزین مستقیم شناخته شده‌ای برای ویتامین U وجود ندارد. به انجام پژوهش‌های بیشتر برای شناسایی آن‌ها نیاز است.