مراحل ایمپلنت دندان +فیلم

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما، ایمپلنت یا کاشت دندان جایگزین ریشه‌های دندان می‌شود. ایمپلنت دندان از جنس تیتانیوم خالص است که با بدن انسان سازگاری دارد.

شکل آن به صورت میله باریکی است که درون استخوان فک قرار داده می‌شود. گفته می‌شود که امروزه ایمپلنت دندان بهترین جایگزین برای دندان‌های از دست رفته است. نکته قابل توجه در مورد آن این است که اگر پس از قرار گرفتن در فک به طور صحیح از آن نگهداری شود، ماندگاری بسیار بالایی خواهد داشت.
علیرغم پیشرفت در زمینه مراقبت از دندان، میلیون‌ها ایرانی از دندان درد رنج می‌برند، که عمدتا به علت پوسیدگی دندان، بیماری پریودنتال یا آسیب است. برای سال ها، تنها گزینه‌های درمان در دسترس افرادی که دندان هایشان را از دست داده بودند، استفاده از پل‌ها و پروتز‌های دندان بود. اما امروزه، ایمپلنت دندان در دسترس هستند. در ادامه بهتر است بدانید انواع ایمپلنت دندان کدامند؟ و از آن چه استفاده‌هایی می‌شود؟ در طول تاریخ دو نوع مختلف وجود داشته است:

اندوستیال (endosteal)

در صورتی که سابقه انجام شیمی درمانی یا رادیوتراپی را دارید یا اینکه در حال حاضر این درمان‌ها را انجام می‌دهید، باید بدانید که احتمال موفقیت درمان کمتری دارید.

موارد خاص پزشکی مانند ابتلا به پوکی استخوان و بیماری‌های مانند آن هنوز اطمینانی حاصل نشده است و تاثیر آن در کارکرد و ماندگاری آن مشخص نیست.

برای انجام این جراحی سلامت لثه فرد مراجعه کننده بسیار مهم است و علاوه بر آن باید استخوان‌های فک قدرت و انسجام کافی برای نگهداری آن را داشته باشند.

در بسیاری از موارد اگر متقاضی از دخانیاتی مانند سیگار استفاده کند، دندانپزشک از درمان خودداری می‌کند، زیرا استفاده از این مواد حتی سیگار باعث کاهش امکان موفقیت درمان می‌شود.

در صورتی که بخواهید تمام دندان‌ها را به روش کاشت دندان جایگزین کنید، در فک بالا به شش تا هشت و در فک پایین به چهار تا شش ایمپلنت نیاز خواهید داشت.

رعایت بهداشت عمومی دهان و دندان در بالا بردن عمر ایمپلنت تاثیر بسیاری دارد. ایمپلنت‌ها طرح لبخند را بهبود بسیاری می‌بخشند.

در صورت استفاده از دارو‌هایی که در آن‌ها از مشتقات بیس فسفونات استفاده شده است، توصیه می‌شود که از این درمان استفاده نکنید.

 

پیش از انجام عمل باید پوسیدگی دندان‌ها بررسی و رفع شود.
برای قرارگیری ایمپلنت در دهان انجام حداقل یک جراحی ضروری است. در این جراحی که به کاشت دندان نیز شهرت دارد، ایمپلنت در استخوان فک گذاشته می‌شود.
در چند ماه بعد از انجام جراحی پین تیتانیومی با استخوان فک ادغام می‌شود.
پس از مدتی و با مطمئن بودن از ادغام مناسب ایمپلنت و استخوان دندان، متخصص معالج می‌تواند از ایمپلنت‌ها به عنوان بیس استفاده کند و پروتز دندان را بر روی آن‌ها نصب کند.
پیش از اقدام به کاشت دندان جلو حتما از متخصص معالج خود سوال کنید که آیا این روش از جایگزینی دندان برای شما مناسب است یا خیر؟ پیش از هر چیز اطمینان حاص کنید که دندانپزشک فرآیند درمان جا گذاری ایمپلنت دندان را به طور کامل طی می‌کند.

متخصصی که برای این کار انتخاب می‌کنید، باید از استاندارد‌هایی پیروی کند که هم توسط مراجع علمی و هم مراجع قانونی تایید شده باشد. 

از دندانپزشک خود بپرسید که چقدر در انجام درمان ایمپلنت دندان تجربه دارد.

دندانپزشک معالج پیش از انجام هر کاری به مراجعه کننده توضیح می‌دهد که چگونه برای درمان آماده شود.

تشکیل پرونده دندانپزشکی، قبل از انجام هر درمانی پرسشنامه‌ای راجع به شرایط پزشکی خاص در اختیار شما قرار خواهد گرفت، لطفا آنرا کامل و دقیق پر کنید و اگر مطلب مهمی وجود دارد که در پرسشنامه نیست حتما آنرا با دندانپزشک خود در میان بگذارید. میزان موفقیت آن با در نظر گرفتن و انجام دقیق همه این مراحل درمان برای بسیاری از افراد بدون خطر خاصی، بالا خواهد بود.

قبل از انجام عمل نیاز به معاینه لثه‌ها و اطمینان یافتن از سلامتی کامل آن‌ها وجود دارد، همچنین هر گونه عفونت یا پوسیدگی در لثه و دندان‌های مجاور محل قرار گیری ایمپلنت نیز باید به طور کامل درمان شود.

بعد از اطمینان از سلامت کامل بافت‌های دهانی ناحیه جراحی و اطراف آن نیاز به تهیه یک اسکن رادیوگرافی مخصوص ایمپلنت (اصطلاحا CBCT یا DVT نامیده میشود) از محل میباشد که توسط مراکز رادیولوژی تخصصی فک و صورت قابل تهیه است. این اسکن معمولا به همراه یک ریپورت و CD تهیه میشود.

دندانپزشک به کمک آن‌ها ارتفاع و ضخامت استخوان و نیز سایر موارد مهم مانند محل عبور اعصاب مهم، سینوس‌ها و … را بررسی میکند و بهترین سایز و محل قرار گیری ایمپلنت دندان را مشخص میکند.

آخرین مسئله‌ای که قبل از جراحی ایمپلنت دندان باید مورد توجه قرار گیرد اینست که در شرایط پزشکی خاص (فشار خون بالا، سابقه سکته قلبی یا مغزی، سابقه پیوند عضو و …) گاهی نیاز به دریافت داروی خاص یا تغییر در دوز دارو‌های دریافتی فعلی بیمار وجود دارد و در مواردی که شخص به دلیل بیماری زمینه‌ای (مثل مشکلات قلبی) تحت نظر پزشک دیگری قرار دارد نیاز به مشورت با پزشک مربوطه نیز وجود دارد.

 

مدت زمان انجام عمل به تعداد و همچنین پیچیدگی شرایط عمل بستگی دارد. ممکن است چند ایمپلنت دندان در یک عمل جراحی قرار داده شود در این حالت زمان عمل طولانی‌تر خواهد شد.

این جراحی معمولا تحت بی حسی موضعی انجام می شود در این حالت درد کاملا در دهان شما ازبین میرود و میتوانید در حین عمل بیدار بمانید. ممکن است از یک آرام بخش استفاده کنید تا در طول عمل اضطرابتان ازبین برود و یه شما کمک میکند آرام باشید.

بعد از اینکه لثه کاملا بیحس شد. دندانپزشک یک برش در لثه شما زده و یک سوراخ کوچک در استخوان فکتان ایجاد میکند و در این سوراخ قرار داده می شود.

در شرایط خاصی می توان کشیدن دندان آسیب دیده و جایگزاری ایمپلنت را طی یک جلسه جراحی انجام داد که این روش ایمپلنت فوری یک جلسه‌ای نامیده میشود و همیشه قابل انجام نیست و همانطور که پیشتر ذکر شد در “شرایط خاصی” قابل انجام است.

اگر این حالت قابل انجام نباشد دندانپزشک ایمپلنت چند ماه (فک بالا ٣-۶ ماه و فک پایین ٢-۴ ماه) بعد از کشیدن دندان قرار میدهد تا استخوان فک زمان کافی برای ترمیم خود داشته باشد به این حالت “ایمپلنت تاخیری” گفته میشود.

در موارد نادر ممکن است نیاز باشد که عمل تحت بیهوشی انجام شود که در اینصورت عمل باید در مراکز خاص با تجهیزات خاص برای شما انجام شود در این صورت به طور کامل بیهوش میشوید ودر طول عمل خواب خواهید بود.

ایمپلنت دندان فوری و تاخیری میتواند طی یک یا دو مرحله قرار داده شود.

در روش یک مرحله‌ای میله و اتصالاتی که بین پروتز و ایمپلنت متصل میشوند همزمان قرار داده میشوند و بعد از پایان جراحی ضمائم آن در دهان قابل مشاهده است.

در روش دو مرحله‌ای ابتدا میله آن در زیر لثه جایگذاری میشود (شما آن را در دهان خود نمی‌بینید) و مدتی (حدودا دو تا سه ماه) برای بهبود کامل لثه و استخوان صبر می کنیم.

بعد از گذشت زمان طی یک جراحی دیگر که جراحی بسیار سبک تری خواهد بود اتصالات به آن متصل خواهد شد.

در هر دو شیوه پس از گذشت دو تا چهار ماه از جراحی اولیه پروتز نهایی آماده و تحویل خواهد شد. در طول این زمان امکان ساخت انواع پروتز شامل موقت، ثابت یا متحرک بسته به شرایط وجود دارد که میتواند طی این دوران گذار مشکلاتی همانند جویدن غذا و زیبایی که در اثر از دست رفتن دندان ایجاد شده را تا حدودی بهبود ببخشد.

 

 

بعد از انجام ایمپلنت شما ممکن است به استراحت نیاز داشته باشید تا اثر بیحسی کاملا خاتمه یابد، بعد از یک بیحسی موضعی چند ساعت طول میکشد تا دهان و دندان تان به حالت اول خود برگردد. شما ممکن است به مسکن نیاز داشته باشید تا اثر ناراحتی حاصل از بی حسی را برطرف کند.

معمولا بعد از عمل میتوانید به خانه برگردید، اما اگر بیهوشی عمومی داشتید به یک همراه نیاز دارید تا شمارا برای رسیدن به خانه همراهی کند و تا ۲۴ ساعت اول بهتر است دوست یا یکی از اشنایان مراقب شما باشد.

خیلی مهم است که در چند روز بعد از ایمپلنت که به استراحت می‌گذرانید، از غذا‌های نرم استفاده کنید. مراقب باشید تا زمانی که بیحسی کاملا از ناحیه دهانتان برطرف نشده، از غذا‌ها و نوشیدنی‌های داغ استفاده نکنید. در غیر این صورت ممکن است بدون اینکه متوجه شوید خودتان را بسوزانید.

خیلی مهم است که دهان خود را مثل همیشه با مسواک و نخ دندان تمیز نگه دارید. ممکن است برای اینکه تمیز کردن راحت‌تر بین دندان‌ها به مسواک ویژه‌ای نیاز داشته باشید.

 

اگر درد شدیدی دارید، میتوانید مسکن‌های با دوز بالا مانند پاراستامول یا ایپوبروفن مصرف کنید.
متخصص معالج ممکن است با تجویز آنتی بیوتیک و دهانشویه ضد عفونی کننده برای شما بخواهد تا خطر عفونی شدن آن را کاهش دهد. با وجود این دلایل علمی زیادی برای این مسئله وجود ندارد.
در چند ماه پس از انجام عمل بهتر است که به طور مکرر توسط دندانپزشک معالج خود معاینه شوید تا اطمینان یابید که در طول دوره نقاهت مشکل خاصی وجود نداشته باشد.

مدت زمان لازم برای بهبودی با توجه به شرایط دهان و دندان‌ها و همچنین روش درمان دندانپزشک متفاوت است. در این مدت بهتر است که دستورالعمل‌های دندانپزشک را مو به مو رعایت کنید.

بعد از تحویل پروتز‌های نهایی مجموعه ایمپلنت و پروتز‌ها میتواند عملکرد مشابه دندان‌های طبیعی شما را داشته باشند و و قادر خواهید بود به طور عادی غذا بخورید.
شما باید حتما حداقل روزی دو بار از نخ دندان استفاده کنید و مسواک بزنید تا از سالم ماندن دندان‌ها و ایمپلنت‌ها مطمئن شوید و دندانپزشک و متخصص بهداشت خود را به طور منظم ببینید

اگر پروتز‌های متصل به آن اسیب دید دندانپزشک شما احتمالا می‌تواند آن را تعمیر کند در غیر اینصورت پروتز تعویض خواهد شد.
اگر ایمپلنت شما اسیب دید ممکن است دندانپزشک بتواند ان را تعمیر کند اگر نتواند ان را تعمیر کند میتواند یک ایمپلنت دیگر جایگزین کند

 

قرار دادن و جراحی مربوط به آن مانند هر فرآیند دیگری خطرات خاص خود را دارد. پیش از انجام جراحی و کار‌های مرتبط به ایمپلنت از دندانپزشک معالج خود بخواهید که خطرات کار را به طور کامل برایتان توضیح دهد.

ممکن است پس از انجام عمل دچار عوارض جانبی خفیف و موقتی شوید. این عوارض جانبی می‌تواند شامل تورم و احساس ناخوشایند در اطراف آن باشد. اگر قادر به تحمل درد نبودید، می‌توانید از مسکن‌هایی مانند پاراستامول یا ایبوبروفن استفاده کنید که دارای دوز بالایی هستند.

عوارض جانبی مشکلاتی هستند که در طی یا بعد از جراحی اتفاق می‌افتند. بیشترین عارضه‌ای که پس از هر جراحی احتمال وقوع آن می‌رود، خونریزی زیاد و واکنش به بیحسی یا بیهوشی است. عصب‌هایی که به صورت عصب دهی میکنند، رشته‌های عصبی فک پایین را نیز ساپورت می‌کنند. این رشته‌های عصبی دندانها، لثه و لب پایین شما را تحت پوشش قرار می‌دهند. اگر این اعصاب آسیب ببینند ممکن است در این نواحی احساس سوزن سوزن شدن، بیحسی موقت و یا گاهی بیحسی دائمی داشته باشید.

احتمال احساس درد شدید در این نواحی نیز وجود دارد. عکس‌های رادیوگرافی و سی تی اسکن میتواند به متخصص معالج شما کمک کند که جایگاه رشته‌های عصبی در استخوان فک را دیده و خطرات احتمالی را به حداقل برساند.

در صورتی که به درستی با استخوان فک ادغام نشود، ممکن است که ایمپلنت شل شود. این اتفاق معمولا درد ندارد، اما مشکل بزرگ این خواهد بود که ایمپلنت نمی‌تواند پروتز‌ها را ساپورت کند. در این صورت باید دوباره عمل انجام شود.

متخصص معالج شما توصیه می‌کند که به طور منظم ایمپلنت خود را چک کنید تا از سلامت آن مطمئن شوید. از عوارض مهم دیگر آن باید به صدمه دیدن رشته‌های عصبی اشاره کرد.

این اتفاق خیلی نادر است، اما ممکن است دندانپزشک در مواردی هنگام ایجاد حفره در استخوان به اعصاب آسیب برساند و به این ترتیب بیمار دچار بیحسی شود. در اغلب اوقات این بیحسی پس از چند ماه از بین می‌رود. مواردی وجود داشته اند که بیحسی به صورت دائم باقی مانده است، اما این موارد بسیار نادرند.


۳. مزایای این درمان نسبت به درمان‌های دیگر

 

مزایای مهم این درمان عبارتند از:

۱. یکی از مزایای مهم ظاهر بسیار زیبا و طبیعی آنهاست، ایمپلنت‌ها به دندان‌های طبیعی بسیار شبیه اند و از آنجا که در استخوان فک محکم می‌شوند ماندگاری زیادی دارند.

۲. تاثیر گذاری مثبت در گفتار بیمار از دیگر مزیت‌های دیگر آن هستند، دندان‌های لق با حرکت در دهان ممکن است موجب کاستن از کیفیت صحبت کردن افراد شود، و به شما اجازه می‌دهد با اعتماد به نفس بیشتر و به بهترین شکل با دیگران ارتباط برقرار کنید. می‌توانند اعتماد به نفس شما را بسیار بالاتر ببرند و لبخند زیبا تری برای شما بوجود بیاورند.

۳. به این دلیل که یک عضو ثابت هستند ناراحتی پروتز‌های متحرک را بوجود نمی‌آورند و جزئی از دهان شما خواهند بود.

۴. پروتز‌های متحرک میتوانند در هنگام غذا خوردن برای شما ناراحتی‌هایی ایجاد کنند، اما با این درمان به شما اجازه می‌دهد غذا‌های مورد علاقه خودتان را با لذت و بدون درد میل کنید

۶. نیازی به استفاده از دندان‌های دیگر ندارند و حتی از آن‌ها پشتیبانی می‌کنند، از آنجا که دندان‌های مجاور برای حمایت به کار گرفته نشده اند، بیشتر دندان‌های شما دست نخورده باقی می‌ماند

۷. طول عمر آن‌ها بسیار زیاد است و سال‌ها قابل مصرف خواهند بود. با مراقبت خوب، بسیاری از آن‌ها یک عمر قابل استفاده خواهند بود.

۸. تنها مزیت پروتز‌های متحرک، همان قابلیت جا به جایی آنهاست، اما ایمپلنت‌ها با پایه‌های محکم، نه نیاز به چسب‌های آلوده دارند و نه آزار دهنده هستند.

 

 

این که هزینه کاشت دندان چقدر است، سوالی است که تنها با ویزیت پزشک پاسخ داده می‌شود. در نتیجه در ابتدای کار پاسخ به این سوال بسیار پیچیده خواهد بود. دندانپزشک برای پاسخ به این سوال باید نیاز واقعی بیمار را ارزیابی کند و تنها در این صورت قادر به براورد هزینه حقیقی خواهد بود. اما بطور کلی بسته به نوع ایمپلنت و کمپانی سازنده از ۳.۵ میلیون تا ۷ میلیون هزینه متغیر هست.

اما قیمت بستگی به عوامل بسیاری دارد که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

کیفیت، مقدار و محل استخوان: در صورتی که عرض و ارتفاع استخوان در محلی که قرار می‌گیرد کافی باشد، نیازی به هزینه اضافی نیست، اما در صورتی که استخوان دچار تحلیل شده باشد و یا شکل و اندازه آن کافی نباشد نیاز به پیوند استخوان خواهد بود. این مسئله میتواند هزینه درمان را افزایش دهد.

 

تعداد دندان‌های جایگزین شده و نوع پروتز: روکش، بریج ثابت، و پروتز متحرک مبتنی بر ایمپلنت (که اصطلاحا به نام over denture نامیده میشود) از مواردی هستند که میتوانند برای جایگزینی دندان‌ها ساخته شوند. بسته به اینکه کدامیک از این پروتز‌ها ساخته شود، قیمت آن متفاوت خواهد بود. پروتز متحرک از نوع ثابت کم هزینه‌تر است.

نوعی که مناسب خواهد بود: ایمپلنت‌های استاندارد بین ۳ تا ۶ میلی متر قطر و ۶ تا ۱۴ میلی متر طول دارند انواعی از مینی ایمپلنت وجود دارند که حدود ٢ میلی متر قطر دارند و گاهی اوقات برای جایگزینی دندان بسیار کوچک یا در ترکیب با یک گروه برای حمایت از پروتز متحرک می‌توانتد مورداستفاده قرار بگیرند.

 

 

 

کاربرد اولیه این درمان جایگزینی دندان طبیعی است

تکیه گاه دندان‌های مصنوعی: در برخی از موارد، کاشت دندان برای کمک به انجام یک فرآیند یا روش دیگر نیز استفاده می‌شود. به دلیل ثبات و استحکام آنها، از آن‌ها به عنوان تکیه گاه برای دندان‌های مصنوعی نیز استفاده می‌شود.

جایگزینی همه دندان‌ها: برای بیمارانی که همه دندان هایشان را به دلیل پوسیدگی یا بیماری لثه از دست داده اند، راه‌هایی وجود دارد که پروتز راحت و باثباتی را با به کارگیری حداقل تعداد استفاده کنند. از جمله این راه‌ها می‌توان به تکنیک “All-On-۴” اشاره کرد که توسط کمپانی سازنده آن نوبل بیوکر (Nobel Biocare) نام گذاری شده است. این تکنیک نامش را از این ایده گرفته است که تنها چهار ایمپلنت برای نگهداری همه دندان‌ها در فک بالا یا فک پایین کافی است.

مینی ایمپلنت در ارتودنسی: علاوه بر این، در درمان‌های ارتودنسی، می‌توانند به عنوان انکوریج (نقطه اتکا جهت اعمال نیرو به دندانها) موقت عمل کرده تا به جابجایی دندان به جایگاه دلخواه کمک کنند. این مینی ایمپلنت‌ها که کوچک هستند، برای کمک به جابجایی دندان‌ها به استخوان آرواره متصل می‌شوند و پس از آنکه درمان به نتیجه رسید، از فک خارج می‌شوند.

 

 

در این شیوه ایمپلنت‌ها به طور استراتژیک در مناطقی قرار می‌گیرند که استخوان استحکام کافی داشته باشد. پس از آن پروتز دندان کوچکی به آن پیچ می‌شود. تکنیک “All-On-۴” جایگزین دندان مستحکم (غیر متحرک) را برای فرد به وجود می‌آورد که در مقایسه با جایگزین‌های قدیمی (دندان‌های مصنوعی متحرک)، احساسی همانند دندان طبیعی می‌دهد. بدون شک، این درمان در دندانپزشکی سبب شده است که گزینه‌های درمانی بیشتری برای جایگزین کردن یک یا چند دندان از دست رفته وجود داشته باشد که استحکام بیشتری در طول زمان دارند.