محبوب و موجه میان حوزه و دانشگاه، مرحوم محمد تقی جعفری

به گزارش خبرنگار حوزه فرهنگ و هنر گروه علمی فرهنگی هنری خبرگزاری صدا و سیما، هنوز هم گاهی وقتی بریده‌هایی از سخنرانی هایش را در فضای مجازی می‌بینیم از این وسعت فهم و میزان درک او از مساٸل به وجد می‌اییم.
مردی که به واقع زیاد می‌دانست و دانسته هایش را به زبان ساده و روان برای مخاطب عام هجی می‌کرد و به او می‌اموخت.
محمد تقی جعفری که گر چه زندگیش مثل قصه است، اما افسانه نیست.
محمد تقی جعفری در چهارمین سال قرن ۱۳ شمسی در تبریز به دنیا امد. دبستان اعتماد نقطه اغاز علم اموزیش بود البته به دلیل فقر مالی تنها تا کلاس پنجم مهما ن انجا بود.
هنوز یک دهه از عمرش نگذشته بود که نیمی از روز را کار می‌کرد و نیم دیگر را به مدرسه طالبیه می‌رفت.
کم کم تصمیم گرفت به تهران بیاید تا در مدرسه مروی جدی‌تر پای درس بزرگانی، چون ایت الله شیخ محمد رضا تنکابنی و میرزا مهدی اشتیانی بنشیند.
قم مقصد بعدی محمد تقی جعفری بود. شهری که پلی شد بین تهران و نجف؛
اقای محمد تقی جعفری در سال ۱۳۲۷ رهسپار نجف شد تا درس خارج را مشق کند.
انجابود که با ایات عظام شیخ محمد کاظم شیرازی، سید ابو الحسن خوٸی، سید محمود شاهرودی، سید محسن طباطبایی حکیم، سید عبدالهادی شیرازی، سید هادی میلانی، و سید جمال گلپایگانی اشنا شد و برگ جدیدی از کتاب زندگیش ورق خورد.
محمد تقی جعفری نگاهی متفاوت به فلسفه و عرفان همچنین اندیشه‌ها و معارف شرق و غرب داشت، دروسی که نزد شیخ صدرای قفقازی و شیخ مرتضی طالقانی فراگرفته بود.
محمد تقی جعفری با کوله باری از علم و تجربه تدریس را به شکل جدی اغاز کرد. درس خارج وفقه و اصول را از کتاب هایی، چون مکاسب و کفایه اراٸه می‌داد و بخش‌هایی از تقریرات درسی ایت الله خوٸی و ایت الله سید عبد الهادی شیرازی را به رشته تحریر در اورد.
محمد تقی جعفری در سال ۱۳۳۷ به وطن بازگشت و ایت الله بروجردی از او خواست در قژم بماند، اما او به دلیل شرایط زندگی از جمله اب شور قم مشهد را برای سکونت انتخاب کرد.
پس از یک سال سکونت در مشهد محمد تقی جعفری به مدرسه مروی تهران امد. هر چه افرادی، چون ایات عظام شیخ محمد تقی املی و سید احمد خوانساری از او خواستند تا مسٸولیت امام جماعت مسجد را بپذیرد نپذیرفت وتحقیق، تدریس و تالیف را در اولویت کاری خود قرار داد.
علامه جعفری همواره برای اتصال حوزه و دانشگاه همچنین علوم جدید و قدیم تلاش زیادی می‌کرد. با اهالی هر دو بخش اشنایی زیادی داشت و همین سبب میشد ارتباط خوبی با ان‌ها بگیرد و اثار ماندگاری برایشان به یادگار بگذارد.
اشراف کاملش به فقه فلسفه هنر و زیبایی شناسی در اسلام را می‌شود در ۱۰۰ جلد کتاب و رساله‌ای که تالیف کرده دید.
افزون بر این ۲۷ جلد کتاب در زمینه شرح و تفسیر نهج البلاغه ۱۵ جلد کتاب در زمینه تفسیر مثنوی معنوی مولوی و نقد و تحلیل مثنوی و شرح و تفسیر نهج البلاغه از اثار خواندنی این عالم است
از دریا به دریا، افرینش و انسان، مفسر در کوچه پاییز و فیلسوف زندگی نام تعدادی از اثار اوست که هنر و فلسفه با هم در ان‌ها پدیدار می‌شود.
از رساٸل فقهی، جبر و اختیار، و امید و انتظار تا زیبایی وهنر از دیدگاه اسلام و موسیقی از دیدگاه فلسفی و روانی و سه شاعر و تحلیل شخصیت خیام و ده‌ها کتاب دیگر علامه جعفری گواه اندیشه ژرف این عالم هستند.
این عالم بیش از ۷۰ جلسه بحث و گفتگو با شخصیت‌های برجسته بین المللی از جمله برتراند راسل، روژه گارودی، پروفسور عبد السلام و پروفسور روزنتال داشت و مورد تحسین افرادی، چون شهید مطهری، بدیع الزمان فروزانفر و دکتر محمد ابراهیم ایتی قرار گرفت و شاگردان برجسته‌ای چو ایت الله صدر داشت.
این عالم شاعر که بیش از ۱۰۰ هزار شعر فارسی و عربی از خود به یادگار گذاشته ۲۵ ابان ۱۳۷۷بر اثر سکته مغزی در لندن بدرود حیات گفت، اما پیکر این عالم فیلسوف و اندیشمند جهان اسلام در جوار حرم امام رضا ع ارام گرفت.