لهجه "جناب خان" از کجا آمد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، بحرانی در برنامه «کتاب باز» افزود: شغل مورد علاقه‌اش در کودکی ولگردی بوده است!
محمد بحرانی بازیگر و گوینده در پاسخ به اینکه اهل کدام استان است، گفت: مهم نیست اهل کجا هستی. من همیشه همین را می‌گویم. فرقی نمی‌کند کجایی هستی. پدر و مادرم کازرونی هستند بحرانی یعنی منسوب به دو دریا و به نظر می‌آید از بحرین آمده‌اند و در ایران پخش شدند. خودم به واسطه شغل پدرم در بهشهر مازندران متولد شدم و شناسنامه ام صادره از شیراز است و در شیراز هم بزرگ شدم.
او درباره اینکه با وجود جنوبی نبودن چگونه بر لهجه جنوبی به این زیبایی تسلط یافته است؟ گفت: اولین رفیق زندگی‌ام آبادانی بود و من بیشتر از اینکه کازرونی و شیرازی شنیده باشم آبادانی شنیده بودم. در محله ما خیلی از آبادانی‌ها ساکن بودند. روستای دوان هم در کازرون کارمندان خوزستانی دارد. من وسط این فرهنگ‌ها به دنیا آمدم.
بحرانی با بیان اینکه بهنام رفیق صمیمی کودکی‌اش بوده است، گفت: با بهنام بازی می‌کردیم و من تمام فرهنگ و آوای خوزستان را از بچگی فرا گرفتم. همه دوستانی که جناب خان دارد دوستان حقیقی من هستند و در شکل گیری شخصیت جناب خان تاثیر داشتند.
وی درباره تاثیری که شخصیت جناب خان بر شناساندن مردم جنوب کشور داشته است، افزود: عشق من این بود که به قومیت‌ها بگویم بقیه قومیت‌ها چقدر قشنگ هستند. اینکه قومیت‌ها، جنوبی گوش کنند. کرد‌ها ترکی گوش کنند و همه قومیت‌ها با فرهنگ هم آشنا شوند.
این صداپیشه درباره دوران کودکی‌اش گفت: بچه که بودم وقتی می‌پرسیدند دوست داری چه کاره شوی؟ می‌گفتم دوست دارم ول بگردم. من از صبح تا شب در کوچه بودم و مدینه فاضله‌ای بهتر از آن نبود. وقتی دانشکده هنر‌های زیبا قبول شدم، ترسیدم از آن‌هایی که کاپ و جام داشتند و خیلی چیز‌ها بلد بودند، اما بعد‌ها هر چه به دردم خورد همه‌اش محصول همان ولگردی‌ها و آنچه از دوستانم آموختم، بود. همه حیات زیسته انسان در هنر‌های نمایشی به درد می‌خورد.
بحرانی درباره اینکه چگونه بر مهمان‌های برنامه «خندوانه» تسلط و درباره زندگی آن‌ها اطلاعات داشت، گفت: ما تیمی داشتیم که درباره مهمان حرف می‌زدیم و فکر می‌کردیم که از کجا آمده و چه دوست دارد. اما اینکه دقیقا چه پروسه‌ای اتفاق می‌افتد نمی‌دانم.
وی درباره موسیقی جنوب هم صحبت کرد و از نی‌انبان به عنوان ساز مورد علاقه‌اش نام برد.
بحرانی افزود: اولین ساز جنوب، دست است و من و بهنام همیشه دست می‌زدیم و خیلی وقت‌ها ما را به عروسی می‌بردند تا دست بزنیم! یک خانه بود که به عروسی‌ها کرایه می‌دادند و ما همیشه در عروسی‌ها بودیم. چون خوب هم دست می‌زدیم آنجا مقبول بودیم.