بریم به غار ایوب!

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ در شرایط کرونایی این روزها؛ گردشگری مجازی فرصت مغتنمی است برای علاقمندان به طبیعت گردی و اینبار تماشای غار ایوب!

استان کرمان دارای جاذبه‌های طبیعی و تاریخی بسیاری می‌باشد که بسیار ارزشمند هستند، غار ایوب یکی از این جاذبه‌های دیدنی کرمان است، غار و زیارتگاه ایوب در جنوب شرقی شهر دهج، در شهرستان شهربابک استان کرمان قرار دارد.

در جنوب شرقی شهر دِهَج در میان رشته‌ای از کوه‌های سر به فلک کشیده، کوه ایوب با ارتفاع ۳۲۰۰ متر از دل زمین سر بر آورده است. در میانه این کوه آذرین و در ارتفاع ۲۸۷۶ متری، غار ایوب همچون چشمی سیاه خودنمایی می‌کند. عمق غار ایوب را در حدود ۲۰۰ متر تخمین زده‌اند. در دیواره‌های غار اشکال لانه زنبوری زیبایی به چشم می‌خورد که وزش باد به همراه دانه‌های ماسه فرسایشی به این شکل ایجاد کرده است. غار ایوب به دلیل ویژگی‌های منحصر به فردش به عنوان عبادتگاهی شناخته می‌شود که زایرین بسیاری برای دیدن آن راهی سفر می‌شوند و شهر بابک را مقصدی برای سفر خود انتخاب می‌کنند.
دهانه بزرگ غار با عرض ۶۸ متر و ارتفاع ۹۸ متر که از فاصله دور دیده می‌شود، شما را به سوی خود فرا می‌خواند. برای رسیدن به غار ایوب می‌توانید از جاده بندرعباس به تهران بعد از دوراهی جوزم و با ۳۵ کیلومتر رانندگی به سنگ بارانداز برسید. اینجا جاده به پایان می‌رسد و باید برای رسیدن به دهانه غار مسیر کوه‌پیمایی را در پیش بگیرید. غار ایوب بزرگترین غار آذرین در ایران و جز غار‌هایی با دهانه‌ای بسیار بزرگ محسوب می‌شود که آثار دوران اشکانی در آن مشهود است. در قسمت شرقی غار باریکه‌ای از آب جریان دارد که در حوضچه کوچک پای آن جمع می‌شود. نوشیدن آب حوضچه خستگی و کوه پیمایی را از تن زایرین می‌زداید. کمی بالاتر از حوضچه آب، مکانی مسطح وجود دارد که در مرکز آن چاله‌ای به چشم می‌خورد که محلی‌ها به آن حوض آرزو‌ها می‌گویند. در قسمت جنوب غربی غار سوراخی کوچک به نام سوراخ حلال و حرام دیده می‌شود. مابین حوضچه و سوراخ حلال و حرام، مکانی به نام منزلگاه وجود دارد که برای استراحت زائرین مکان مناسبی به شمار می‌آید. محلی‌ها بر این عقیده‌اند که زمانی حضرت ایوب در این غار زندگی می‌کرده است. کمی بالاتر از منزلگاه، زیارتگاه با محلی گود شده شبیه رد پای انسان را می‌بینید که محلی‌ها معقدند همان ردپای حضرت ایوب است.

یکی از جاذبه‌های دیدنی غار ایوب، حوضچه‌ی کوچک و زیباییست که در گوشه‌ی دیواره شرقی قرار دارد. این حوضچه از جوی باریک آبی که از سقف غار جاری میباشد پر میشود و آبی خنک – زلال و گوارا دارد.

در صحن مرکزی غار ایوب منزل‌گاهی وجود دارد که برای نشستن و رفع خستگی به وجود آمده و در ۱۵۰ متر بالاتر از آن جایگاهی وجود دارد که “جایگاه بچه مهتابی” نامیده می‌شود. یک گودی مانند در این محل وجود دارد که شبیه رد پای یک انسان قوی هیکل است و مردم محلی آن را رد پای حضرت ایوب می‌دانند. غار ایوب با شگفتی‌های داخل و بیرونش بسیار جذاب و مسحور کننده است.

دهانه غار ایوب بزرگترین دهانه غار در جهان است. طول دهانه غار ایوب ۶۰ متر و ارتفاع آن ۸۰ متر است. این غار که بزرگ‌ترین غار آذرین کشور است، بر اثر گدازه‌های آتش فشانی شکل گرفته و منشاء پیدایششان نیز همین می‌باشد. غار ایوب بر اثر انفجار و به هم پیوستن آب‌های موجود در زیر گدازه‌های داسیتی به وجود آمده است. پس از شکل گرفتن تنه اصلی غار، با گذشت سالیان دراز بر اثر عوامل طبیعی همچون هوای سرد و رطوبت درون غار، جدا شدن تکه سنگ‌های بزرگ و انقباض و انبساط یافتن دیواره‌های غار وسعت غار رفته رفته افزایش یافته است.

همچنین، علاوه بر عوامل ذکر شده، باد نیز تأثیر چشمگیری در به وجود آمدن غار ایوب داشته است. به این صورت که باد با سرعت زیاد دانه‌های ماسه و شن را به بدنه اصلی غار که از سنگ‌های داسیت تشکیل شده است، می‌کوبیده و بر اثر آن لانه‌های زنبوری شکل که امروزه در بیرون غار مشاهده می‌کنید، به وجود آمده‌اند. بنابر بررسی‌های باستان شناسی صورت گرفته در این غار، در گذشته غار ایوب محل سکونت بوده و آثاری از دوره اشکانیان در آن به چشم می‌خورد. کوه ایوب که غار به روی آن واقع شده، بخشی از رشته کوه‌های مرکزی ایران بوده و ۳۲۰۰ متر ارتفاع دارد.

برای آنکه به غار ایوب بروید باید از جاده اصلی تهران – بندرعباس خود را به دوراهی جوزم برسانید و با طی کردن مسافتی حدود سی و پنج کیلومتر به غار برسید.

از یزد تا غار ایوب ۲۵۰ کیلومتر و از کرمان تا غار حدود ۲۴۰ کیلومتر راه را باید پیمود.