چین چطور کرونا را کنترل کرد؟

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ در شرایطی که کشور‌های دیگر دنیا از جمله ایران با کرونا دست و پنجه نرم می‌کنند و آمار مبتلایان و همچنین جان باختگان هم روز به روز در حال افزایش است مروری بر چگونگی کنترل ویروس کرونا در چین به عنوان کشوری که نخستین بار این ویروس از آنجا شناسایی شد می‌تواند مفید باشد.

در حال حاضر حدود یک سال از ثبت نخستین مورد مربوط به شیوع ویروس کرونا در چین می‌گذرد، اما این کشور با بکارگیری تدابیری، در کنار همراهی مردم توانست به عنوان نخستین کشور جهان بر کرونا غلبه کند و زندگی در این کشور یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون نفری تا حدودی به روال عادی بازگردد.

به عنوان یکی از شاخص‌های کنترل کرونا در چین می‌توان گفت که آمار جان باختگان در این کشور برای بیش از ۹ ماه است که صفر شده و دیگر کسی در این کشور به دلیل ابتلا به کرونا فوت نمی‌کند از نظر تعداد مبتلایان نیز می‌توان گفت در ۹ ماه گذشته غیر از موارد وارداتی که اکثرا چینی‌های بازگشتی به این کشور یا خارجی‌های مقیم چین هستند که به این کشور بازگشته اند تعداد انگشت شماری از افراد بومی به این ویروس مبتلا شده اند که آن هم در کمترین زمان و به سرعت کنترل شده است.

دولت چین با آگاهی از خطر شیوع کرونا و حتی عواقب و آثار منفی اجتماعی و سیاسی این ویروس در آینده، از همان روز‌های نخست سعی کرد با تمام قدرت به مبارزه با این ویروس برخیزد.

جدا از مسایلی مانند بیمارستان سازی، رعایت فاصله اجتماعی، دعوت مردم به شستن دست‌ها و زدن ماسک، قرنطینه شهر‌ها و استان‌های چین از جمله شهر ۱۱ میلیون نفری ووهان و استان ۵۰ میلیونی هوبی، قرنطینه خانگی هم در تمامی شهر‌ها و استان‌های دیگر چین اعمال شد در جا‌هایی مانند ووهان و استان هوبی ورود و خروج به شهر‌ها ممنوع بود، اما در سایر استان ها، قرنطینه نه به شکل کلی و عمومی بلکه به صورت موردی و گا‌ها محله به محله یا خیابان به خیابان انجام می‌شد.
یکی از عوامل موفقیت چین در کنترل ویروس کرونا، جدیت دولت و همراهی مردم بود در این کشور نه با خواهش و تمنا بلکه با دستور و جدیت، تمامی قوانین مربوط به قرنطینه و همچنین سایر محدودیت‌های کرونایی اعمال و با متخلفین به شدت برخورد می‌شد.

برای مثال در خیابان‌های پکن که کمترین تعداد مبتلایان و همچنین جان باختگان را گزارش کرده بود هیچ کس حق نداشت به هیچ وجه بدون ماسک تردد کند، ورود و خروج از تمامی مجتمع‌ها و ساختمان‌ها کنترل شده و از روی کارت شناسایی بود.

به محض خروج هر شهروند چینی از محوطه ساختمان‌ها یا ورود او به داخل وسایل نقلیه عمومی یا مجتمع‌های مسکونی و حتی تجاری، تب افراد سنجیده می‌شد و به محض اینکه تب یک فرد بالای ۳۷.۲ درجه می‌شد فرد مشکوک از طریق آمبولانس و با رعایت تدابیر بهداشتی به بیمارستان منتقل می‌شد.

در چین برخلاف ایران که گا‌ها با خواهش و تمنا از مردم خواسته می‌شود پروتکل‌های بهداشتی را رعایت کنند دولت در اجرای این پروتکل‌ها با کسی شوخی و یا تعارف نداشت و این قوانین برای کوچک و بزرگ و مسئول و غیر مسئول به صورت یکسان انجام می‌شد.

چین اگرچه به محض شیوع این ویروس پروزا‌های هوایی خود را با کشور‌های دیگر قطع کرد، اما فرودگاه‌ها و مسافران چینی و خارجی که به این کشور سفر می‌کردند همواره یکی از موارد انتقال کرونا به داخل چین بودند به همین دلیل چین قوانین سفت و سختی را برای این دسته از افراد در نظر گرفت که هنوز هم رعایت می‌شود.

بر این اساس یک مسافر ورودی به چین - چه چینی چه خارجی - بعد از نشستن هواپیما حق ورود به داخل فرودگاه را نداشت بلکه از طریق یک کانال سبز ضد عفونی شده به یک مرکز درمانی که برای همین کار در محوطه فرودگاه در نظر گرفته بودند راهنمایی می‌شد و از او در آنجا علاوه بر تب سنجی و معاینات اولیه، تست "پی سی آر " کرونا گرفته می‌شد.

با توجه به اینکه نتیجه این تست‌ها روز بعد مشخص می‌شد فرد مسافر با استفاده از یک دستگاه آمبولانس و با رعایت تدابیر بهداشتی برای گذراندن قرنطینه ۱۵ روزه به هتل یا منزل خود راهنمایی می‌شد.

در مدت قرنطینه هم فرد مسکوک به هیچ عنوان حق خروج از خانه را نداشت و جلو درب ورودی هم یک حسگر کار گذاشته بودند که به محض باز شدن درب، آژیر می‌کشید و مدیریت ساختمان، مجتمع یا هتل فورا مطلع می‌شد و به فرد خاطی تذکر می‌دادند.

یکی دیگر از عوامل موفقیت چین در کنترل و مهار ویروس کرونا، بکار گیری سیستم ردیابی اتوماتیک و ردیابی دستی بیماران و ارتباط آن‌ها با دیگران بود. برای مثال وقتی یک زن چینی قبل از اتمام قرنطینه ۱۴ روزه خود و با فریب مدیریت مجتمع مسکونی از منزل خارج شد مقامات بهداشتی با همکاری پلیس و خود این زن توانستند ۷۷ نفر را که در چند بار خروج از منزل با آن‌ها ارتباط گرفته بود شناسایی و قرنطینه کنند.

انجام آزمایش‌های کرونا در سطح وسیع از دیگر اقدامات دولت چین برای مهار این ویروس بود. در شهر پکن وقتی کرونا خرداد امسال دو باره شیوع پیدا کرد و پس از دو ماه پاکی دوباره آلوده شد، شهر در هراسی بزرگ فرو رفت. در خلال ۲۶ روز نزدیک به ۱۱ میلیون نفر معادل نیمی از جمعیت پایتخت آزمایش کرونا دادند.

رایگان بودن آزمایش‌ها در بیشتر موارد در چین و دستور دولت برای گرفتن آزمایش بدون هزینه از جمله اقدامات مهم دولت مرکزی چین بود. در صورتی که در بسیاری از کشور‌ها این کار هزینه بر است و دولت‌های مرکزی در این زمینه مبالغی را اختصاص نداده اند و همین باعث می‌شود تا شمار آزمایش‌ها بسیار پایین باشد و ویروس باسرعت بیشتری بین مردم شیوع پیدا کند.

یکی دیگر از عوامل موفقیت چین در مهار کرونا، روی آوردن مردم به سیستم‌های آنلاین و دیجیتال بود. مردم بجای اینکه به بیمارستان بروند به صورت آنلاین با پزشکان در ارتباط بودند و به مردم اعلام شد که نیازی نیست در این شرایط به بیمارستان و کلینیک بروند. پزشکان یا به خانه هایشان می‌رفتند و یا افراد را به صورت آنلاین می‌دیدند و برایشان دارو تجویز می‌کردند. این باعث شد تا مردم در مراکز پزشکی کمتر در رفت و آمد باشند.

استفاده از فناوری هایی، چون شبکه‌های اجتماعی، اطلاع رسانی دیجیتالی و رسانه‌ای سریع، تقسیم اطلاعات بین دولت و شبکه‌های اجتماعی، در نظر گرفتن بارکد‌های بهداشتی روی تلفن‌های هوشمند و ثبت نام همه ورود و خروج‌ها به محوطه‌ها از جمله اقدامات علمی و فنی بود که دولت برای شیوع کرونا در نظر گرفت.

هر فردی به هر منطقه‌ای مراجعه می‌کرد از طریق تلفن همراه کنترل می‌شد. اگرچه برخی از کشور‌های غربی این مورد را نقض موارد حقوق بشری و خصوصی فردی می‌دانند، اما در چین دولت مرکزی فقط برای اینکه بتواند همه بیماران را کنترل کند و اجازه تردد خودسرانه به آن‌ها ندهد، چنین اقدامی را اعمال کرد.

بارکد‌های بهداشتی اصولا سبز رنگ است، اما زمانی که فرد به محله‌های آلوده به کرونا و یا محوطه‌های قرنطینه شده رفت و آمد کرده باشد این بارکد‌ها قرمز می‌شود و باید تحت آزمایش کرونا قرار گیرد. اگر افرادی از این برنامه تخطی کنند و امنیت ملی را به خطر بیندازند برای آن‌ها مجازات‌هایی از جمله زندان در نظر گرفته می‌شود.

شبکه‌های اطلاع رسانی اجتماعی، چون ویبو، ویچت و تنسنت بسیار سریع با طراحی نرم افزارهایی، اطلاع رسانی را برای مردم و دولت هموارتر کردند و مخابرات چین هر روز پیام‌های الکترونیکی برای مردم ارسال می‌کرد و درباره وضعیت کرونا به آن‌ها توضیح می‌داد.

حتی در خود محله ها، ساکنان مجتمع ها، گروه‌های رسانه‌ای و شبکه‌ای تشکیل می‌دادند و به صورت داوطلبانه تمام رفت و آمد‌های خود به مناطق را به اطلاع یکدیگر می‌رساندند و همرسانی این پیام‌ها از جمله اقدامات مردمی بسیار مهم همراه با تلاش‌های دولت چین به حساب می‌آید.

در کنار این اقدامات کمک رسانی وسیع دولت به مردم در زمان قرنطینه، تامین آذوقه و مایحتاج برای آنها، اعزام پزشکان و پرستاران به نقاط بیشتر آلوده، بکارگیری توانایی‌های بالقوه مردم برای کمک رسانی و همچنین استفاده از کمک آن‌ها برای پیشگیری از کرونا، در نظر گرفتن برخی از مجازات‌ها برای خاطیان از پروتکل‌های بهداشتی و تاکید بر اینکه هر شهروند باید مانند یک پلیس بر رفتار و اقدامات و عملکرد خود در دوران کرونا نظارت داشته باشد و با تدابیر دولت مرکزی و دولت‌های محلی همکاری کند، از دیگر اقداماتی بود که به دولت چین امکان داد تا موج‌های اول و دوم کرونا را کنترل کند.