فرشتگان رحمت

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز کرمان، روزی که برای تو نامگذاری شده، نشان از اهمیت و سختی کارت دارد و نقشی که برایت در نظر گرفته شده، مراقبت از بیمار است.

تو فرشته نجات بیمارانی هستی که با تیمارداری تو، جانی به سلامت می‌برند و گاهی هم دست تقدیر، جانی از آنها می‌گیرد، اما در هر حال تو کارت را به خوبی انجام می‌دهی.

 

 

بیهوده نیست به شما لقب مدافع سلامت داده‌اند، چرا که جان خود را برای نجات دیگری به خطر افکنده و در سنگر اولین رزم قرار گرفته‌ای.

پرستاری
پرستاری از همان صدر اسلام به صورت حرفه‌ای و مقدس مطرح بود و بزرگانی، چون: ام سَلَمه:رَبیع، ام سَنان والگوی همه آنها حضرت زینب(س) را می‌توان نام برد که با اخلاص و عفاف جانانه به پرستاری مجروحان می‌پرداختند.

اما تاریخ کشور ما هم شاهد جانفشانی و از خودگذشتگی عاشقانی بود که وظیفه امدادی رزمندگان زخمی را بر عهده داشتند و شجاعانه و بی ادعا در میدان رزم حاضر می‌شدند و انصافاً هم خوش درخشیدند.

دوش به دوش رزمندگان در هشت سال دفاع مقدس در صحنه نبرد حضور داشتند و برای مداوای آنها بسیار تلاش کردند.

 

آنان جان‌های زیادی را نجات دادند، اگر چه در این راه جان‌هایی نیز تقدیم انقلاب شد.

 

هر که آزاده بود عاشق این کار شود
آقا صابر فرزند هشت ساله پرستاری است که سه ماهه پدرش را از دست داده، علت مشخص است "کرونا "‌
می‌پرسم در این مدت چند بارپدر به خانه آمده؟‌
می‌گوید: از فروردین تا مهر ۷یا۸ بار، اما هر روز با او ارتباط تصویری داشتم.

 

عکس پدرش را در آغوش گرفته، می‌گوید: کلی ویدئو از محل کارش برایم فرستاده و هر روز آن‌ها را می‌بینم.
غم نبود پدر را به خوبی در چهره‌اش حس می‌کنم.

مادر آقا صابر می‌گوید:من شرایط کاری شوهرم را درک می‌کردم و سختی کارش را می‌دیدم، اما نمی‌دانستم که با شیوع کرونا ما هفته‌ها قادر به دیدن او نباشیم.

گاهی با این بچه برای دیدنش به بیمارستان می‌رفتم و از پشت شیشه و نرده‌ها او را در لباس چند لایه مخصوص می‌دیدیم.

عاشق کارش بود و می‌گفت: صبر کنید شرایط بهتر می‌شود، اما در همان بخش کرونایی که کار می‌کرد، این ویروس به جانش افتاد و بچه ام را یتیم کرد.

زوج‌های پرستار
کادر پزشکی مهم‌ترین حلقه درمان و بازگرداندن سلامت بیماران است و سربازان خستگی ناپذیر ایثار به قیمت جان لقب گرفته اند و در هیاهوی شلوغ و خانه خراب کن کرونا جلوه‌های زیبایی از خود گذشتگی و عشق به نمایش گذاشته اند.

در این میان زوج‌های پرستار بسیاری هستند که در شیفت‌های کاری قرار دارند و این در حالی است که اکثر آنها دارای چند فرزند نیز می‌باشند.

از دغدغه و نگرانی هایش می‌پرسم؟‌
می‌گوید چند ماه گذشته برایم مثل ۱۰سال گذشت، باور کنید گاهی متوجه گذر زمان هم نمی‌شدم.

فشردگی کار آنقدر بالا بود که تمام رمق و توان ما را گرفته، هم خودم درگیر کار بودم و هم همسرم.

بچه‌ها را خانه مادرم برده بودیم و هر ماه چند روزی بیشتر فرصت دیدن آنها را نداشتم.

 

عکسی از دختر کوچکش را از گوشی همراهش نشان می‌دهد و می‌گوید: چند هفته‌ای است که دخترم تازه به راه افتاده و می‌تواند روی پایش راه برود، خیلی دلم می‌خواهد که تو این روز‌ها کنارش باشم، دستش را بگیرم و با او راه بروم، اما دو هفته است که هنوز به خانه نرفته ام.

او و همرزمانش با همه توان ایستاده‌اند و خستگی را شرمسار استقامت خود کرده‌اند، دست مریزاد.

بیان دوران کرونا از زبان سفیدپوشان
بخش کرونایی بیمارستان افضلی پور کرمان برای بسیاری از مردم آشناست.

 

 

توصیف وضعیت موجود از زبان سوپروایزر این بخش چنین است: کنترل استرس در این شرایط بسیار مهم است، اسم کرونا و قرنطینه خودش به تنهایی بار روانی منفی دارد و بیمارداری و رضایتمندی برای بیماران ده‌ها برابر سخت‌تر از هر کاری در این شرایط است.

از همه مهمتر اینکه جان یک انسان همواره در دست تو است و مسئولیتت را سنگین‌تر می‌کند.
خانم میرزایی پرستار دیگری می‌گوید: در هشت ماه گذشته فشار کار آن چنان بود که هر وقت همکاران خوابشان می‌آمد، هر کجا بود، همانجا شرطی می‌زدند و چشمهایشان را لحظه‌ای می‌بستند.

چرا که می‌دانستند هر لحظه باید دوباره آماده کار باشند.

اقایی اسدی پرستار دیگری می‌گوید: در این مدت شاهد مرگ صد‌ها نفر بوده، از کودک شش ماهه گرفته تا فرد ۹۰ساله، روحیه ام حسابی به هم ریخته است.

راست می‌گوید: رنگ رخسار نشان می دهد از سِر ضَمیر
او اضافه می‌کند: فرسایش در این شغل زیاد است، شیفت‌های کاری بالا، خستگی مزمن، درد مفاصل و دوری از خانواده و نگرانی از وضعیت زن و فرزند دائم با تو هستند.

خانم اخلاصی پرستار دیگری است که در مورد وضعیت موجود چنین می‌گوید: وقتی مردم یکی از نزدیکانشان را به این بخش منتقل می‌کنند بسیاری از آن‌ها از ترس نزدیک این بخش هم نمی‌شوند و این در حالی است که ما شبانه روز با افراد بسیار بد حال داریم زندگی می‌کنیم.

اما باید روحیه را قوی نگه داشت، ترخیص یک بیمار کرونایی بدحال، حال ما را خوب و امیدوار‌تر می‌کند.

ماندگاری تلاش کادر درمان در ذهن مردم
ویروس کرونا تا کنون جان ۲۲۵۱کرمانی را گرفته و ده‌ها نفر نیز هنوز در شرایط حاد به سر می‌برند.

 

از آقای مولایی که به مدت یک ماه در بیمارستان افضلی پور کرمان بستری بوده در مورد نقش پرستاران در این شرایط نفسگیر پرسیدم؟‌
می‌گوید: تا کسی در آنجا بستری نشود سختی کار و مشکلات را درک نخواهد کرد.

پس از بهبودی به خانه آمدم، اما تا دو هفته بچه‌های من به خانه ما نمی‌آمدند و این در حالی است که پرستاران در بد‌ترین شرایط هر لحظه نزد من بودند که شرمنده آنها هستم.

باور کنید، هر کسی حاضر نمی‌شود جان خودش را به خطر بیاندازد. اما ماندگار ماندن جانفشانی آنها تنها به کرونا نیست.

آقای معین الدینی که چند ماه پیش عمل قلب انجام داده می‌گوید: واقعاً پرستاران صبور هستند، برخی مواقع به علت درد زیاد، با آنها بدرفتاری می‌کردم، اما آنها با روی خوش و مهربان برخورد می‌کردند.
در یک هفته‌ای که در بیمارستان بودم با چشمان خودم دیدم که با تمام توان برای بهبودی و نجاتم تلاش می‌کنند و در برابر غُرغُر زدن‌ها و پرخاشگریها، اخمی هم برچهره آنها ندیدم.

سال پرستار و ماما
در روز‌هایی که جهان با همه گیری بیماری کرونا دست و پنجه نرم می‌کند، پرستاران در خط اول مبارزه قرار گرفته‌اند.

سالی که نقش و اهمیت پرستاران بیشتر مورد توجه قرار گرفته و سازمان بهداشت جهانی سال۲۰۲۰ را سال "پرستارو ماما" نامگذاری کرده است.

بر اساس اعلام این سازمان، پرستاری بزرگترین گروه شغلی در بخش‌های مراقبت‌های بهداشتی است و حدود ۲۸میلیون پرستار در جهان مشغول به کار هستند و اعلام شده که به پنج و نیم میلیون پرستار دیگر نیاز است تا از جمعیت جهان مراقبت شود.

در استان کرمان هم به گفته آقای رشیدی رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمان، از حدود ۷۵۰۰پرستاری که مشغول به خدمت هستند ۳۵درصد آنها به کرونا مبتلا شده و ۸نفر نیز به علت این بیماری جان خود را از دست دادند.

 

حالا پرستاران ما با تجاربی که به دست آورده‌اند نقش بزرگی در مدیریت ویروس کرونا دارند.

آنها با آموزش و کمک‌های مراقبتی و حمایتی توانسته‌اند خارج از محیط بیمارستان نیز مددکار مردمی باشند که هنوز گاهی به علت غفلت یا بی خیالی، جان خودشان و دیگران را به خطر می‌اندازند.