امیر کبیر، مرد تمام قامت تاریخ ایران

حوالی بیستم دی ماه هر سال که فرا می رسد سخن از مردی به میان می آید که تمام قامت اقتصاد ، سیاست و میهن دوستی و دین مداری است ، مردی که چون کمر همت برای آبادانی کشور بست جان داد و ردای شهادت به تن پوشید .

روایت مردی از میان مفاخر استان مرکزی
میرزا محمد تقی‌خان فراهانی مشهور به امیرکبیر، یکی از صدراعظمهای دربار ناصری است که با وجود اندک زمان صدارت که به چهار ماه نمی رسد تواسن تحولی عظیم در ایران فلک زده از بی درایتی پادشاهان قاجاری ایجاد کند و کشور را که می رفت ثروت و عزت کشور برای همیشه در به کام استعمار و استکبار جهانی شود کشور را نجات داد .
مرد تمام قامت تاریخ ایران در 39 ماه صدرات درخشانش منشا خدمات زیادی در کشور شد که نام و اوازه ی آن تاکنون به گوش و چشم می رسد .

صدرات پسر محمد قربان آشپزباشی

محمد تقی فرزند کربلایی محمد قربان آشپزباشی است که در زمان میرزا ابوالقاسم قائم مقام دوم و صدر اعظم محمدشاه مقام نظارت در آشپزخانه را داشته است .
محمد تقی از آنجا که دارای هوش سرشار بوده در زمان بردن غذا به صورت فالگوش پشت در کلاس فرزندان ابوالقاسم فراهانی می ایستاده و این گونه توانست با مساعدت ابوالقاسم وارد کلاس نیز شود و محضر استاد را ببیند . مداومت و پشتکار محمد تقی مسیر پیشرفتش را فراهم کرد تا قبای صدارت را بر تن بپوشد .

اقدامات تاریخ ساز امیر

زمامداری امیرکبیر وارث وضعی کاملا نامساعد و مملو از مشکلات و موانع برای خدمت و کار بود او موقعی مصدر کار شد که همه چیز و همه جای مملکت را فساد فرا گرفته بود از این رو نیازمند همتی عظیم برای سامان دادن به امورات کشور بود .
مدرسه دارالفنون در زمان صدارت امیرکبیر، در هفت شعبه به عنوان اولین مدرسه جدید ایران بنا نهاده شد .
اولین شماره روزنامه وقایع اتفاقیه در سال سوم سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار در ۱۸ بهمن ۱۲۲۹ خورشیدی و با تلاش امیرکبیر منتشر شد.
این مرد بزرگ در صدارتش با رشوه خواری مبارزه کرد و دستور داد دریافتی‌های بی‌حساب و مواجب بی‌جهتی که از دستگاه‌های دولتی می‌گرفتند، قطع شود و حقوق شاه و عمالش را کاهش داد .
امیرکبیر، القاب و عناوین فرمایشی را موجب زیان‌های اجتماعی می‌دانست از این رو آنان را حذف کرد .
اصلاحات اجتماعی امیرکبیر نیز فراوان است او رسم قمه کشی و لوطی‌بازی از شهرها و راه‌ها برداشته شود. وی حمل اسلحه سرد و سلاح گرم را منسوخ کرد.
وی دستور داد ۴۰ قراولخانه در نقاط مختلف تهران دایر شود و برای هر قراولخانه، ۱۲ نگهبان تعیین کرد.
او به اصلاح وضع چاپارخانه دولتی پرداخت به صورتی‌که آماده حمل و نقل محصولات پستی به اقصی نقاط کشور گردید.
سر و سامان دادن به ارتش اقدام مهم دیگر امیر کبیر است که در خدمت مرزها و مردم باشند .
او برای تأمین باروت ارتش تعدادی کارگاه تولید باروت در کشور ایجاد کرد و خود نیز چند بار برای سرکشی به این کارگاه‌ها به این نقاط سفر کرد.
مطالعه تاریخ نشان می دهد، امیرکبیر دستگاه وزارت امور خارجه را توسعه داد. محور سیاست خارجی امیر کبیر عزت ایران بود و خواستار قطع حضور و دخالت بیگانگان در امور ایران بود و شاید مهمترین دلیل قتل و شهادت وی همین موضوع بود.
امیر از بی سوادی مردم در رنج بود و آن را عاملی برای عقب نگهداشتن ایران از پیشرفت می دانست و بیش از اینکه شاهزادگان قجری دوستدار امیر باشند مردم او را دوست می داشتند و او را از خود می دانستند و همین عوامل باعث بروز حسادتهایی در اطرافیان شد و نسخه امیر را پیچاند و شهادت فرزندی لایق دیگری از این مرز و بوم را رقم زد.

هراس از اقدامات امیر

هراس از اقدامات راهگشای امیر در توسعه ایران به حدی بود که مزدوران داخلی و دست های خارجی برای کشتن وی متحد شدند.
روحیه اصلاح گری و عشق عمیق وی به استقلال و آزادی و اقتدار ملت مسلمان ایران، باعث شد از حسادتها، دسیسه ها و خیانت های اطرافیان دور نماند و دشمنی امثال آقاخان نوری و مهدعلیا و... و نادانی ناصرالدین شاه باعث شد تا در 20 محرم 1268 هجری قمری، امیرکبیر از صدارت معزول شود و در 25 محرم از امارت نظام و از تمام مشاغل دولتی برکنار و چند روز بعد به کاشان تبعید شود.

صبحگاه خیانت
حسادتها و دسیسهای اطرافیان شاه تاریخ پایان حیات مرد سیاستمدار و اقتصاددان زبردست ایران زمین که هدفی جز سربلندی ایران و خودکفایی کشور نداشت را رقم زد و سرانجام به فرمان ناصرالدین شاه به دست نالایقی چون حاج علیخان مراغه‌یی معروف به حاجب‌الدوله به طرز فیجعی در حمام فین کاشان به لقاء حق برسد.
صبحگاهی که قاصد خیانت به کاشان، تبعیدگاه امیررسید و رگ های دست او را باز کرد ، آخرین نفسهای یک مرد نیود که کشته می شد بلکه تمام رخ تلاش ، هوش و غیرت ایرانی بود که به کام مزدوران داخلی و استعمار و مستکبرین خارجی خوش نمی آمد.

اکنون خانه امیرکبیر در هزاوه قرار دارد که مزین بخش روستای هدف گردشگری هزواه است.

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق

گرچه بسیاری از شاهزادگان قجری به مردی که از آشپزخانه به صدارت رسیده حسادت می کردند وپس از مرگ امیر به فرصتی تازه ای برای فاسدان و بیگانه پرستان برای دست اندازی بیشتر به دارایی های کشور تبدیل شد. اما گذشت روزگار نشان داد ماندگارترین آثاری که از دوران قاجار در تاریخ این مرز و بوم بر جای ماند خدمات اوست و هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق.

فردی که موفقیت ها و اصلاحاتش در ایران را به مدد هوش خدادادی و همتی که داشت کسب کرد واکنون در کناربارگاه ملکوتی امام سوم شیعیان در اتاقى که در آن به سوى صحن امام حسین(ع) باز مى شود آرمیده است...