«سندرم لازاروس» چیست؟

طی احیای قلبی ریوی ممکن است مشکلی ایجاد شود که قلب را از آغاز دوباره فعالیت خود باز می‌دارد. سندرم لازاروس زمانی رخ می‌دهد که مشکل کمی پس از توقف احیای قلبی ریوی خودبخود حل شده و ضربان قلب دوباره آغاز می‌شود.

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما، طی احیای قلبی ریوی ممکن است مشکلی ایجاد شود که قلب را از آغاز دوباره فعالیت خود باز می‌دارد. سندرم لازاروس زمانی رخ می‌دهد که مشکل کمی پس از توقف احیای قلبی ریوی خودبخود حل شده و ضربان قلب دوباره آغاز می‌شود.
سندرم لازاروس به بازگشت خودبخود گردش خون پس از توقف ضربان قلب و عدم فعالیت دوباره به رغم احیای قلبی ریوی (CPR) گفته می‌شود. به طور خلاصه، این بازگشتی دوباره به زندگی پس آن است که به نظر می‌رسد فرد جان خود را از دست داده است.

به گزارش "هلث لاین"، لازاروس شخصیتی در کتاب مقدس انجیل است که پس از گذشت چهار روز از مرگ خود، زنده از گور خارج شد.

سندرم لازاروس نام خود را از این شخصیت گرفته است، زیرا گردش خون خودبخود دوباره آغاز می‌شود و این گونه به نظر می‌رسد که فرد از مرگ بازگشته است.
سندرم لازاروس به نام‌های پدیده لازاروس، قلب لازاروس، احیای خودکار، احیای خودکار پس از CPR ناموفق، و بازگشت با تاخیر گردش خون خودبخود پس از CPR ناموفق نیز شناخته می‌شود.

اگرچه به نظر می‌رسد که فرد از مرگ بازگشته است، اما در سندرم لازاروس فرد هرگز به واقع نمی‌میرید.

 

 

قلب وظیفه پمپاژ خون به سراسر بدن را از طریق رگ‌های خونی بر عده دارد. زمانی که ضربان قلب متوقف می‌شود، گردش خون متوقف شده و روند از کار افتادن اندام‌ها آغاز می‌شود، زیرا دیگر اکسیژن دریافت نمی‌کنند.

به طور معمول، دلیل متوقف شدن ضربان قلب قابل اصلاح یا معکوس شدن نیست و به رغم احیای قلبی ریوی، مرگ خیلی زود در پی آن رخ می‌دهد. گاهی اوقات، احیای قلبی ریوی موفق است و فعالیت قلب دوباره آغاز می‌شود، به ویژه اگر دلیل آن یک مشکل برگشت‌پذیر باشد.

طی احیای قلبی ریوی ممکن است مشکلی ایجاد شود که قلب را از آغاز دوباره فعالیت خود باز می‌دارد. سندرم لازاروس زمانی رخ می‌دهد که مشکل کمی پس از توقف احیای قلبی ریوی خودبخود حل شده و ضربان قلب دوباره آغاز می‌شود.

سندرم لازاروس شرایطی بسیار نادر است.

 

 

طبق آنچه در انجیل آمده است، از مرگ لازاروس پیش از آن که توسط حضرت عیسی به زندگی بازگردد، چهار روز سپری شده بود. در سندرم لازاروس، مرگ به این اندازه ادامه نمی‌یابد.

بنابر یک بررسی پژوهشی که در سال ۲۰۲۰ انجام شد، در بیشتر موارد مستند سندرم لازاروس، گردش خون به طور معمول طی ۱۰ دقیقه پس از توقف احیای قلبی ریوی باز می‌گردد.

افراد بسیاری فکر می‌کنند که مرگ بلافاصله پس از توقف ضربان قلب و قطع تنفس رخ می‌دهد.

اما در حقیقت، مرگ فرایندی است که طی آن تمام اندام‌های حیاتی برای زندگی به تدریج از کار می‌افتند. تا زمانی که فعالیت تمام اندام‌های حیاتی، از جمله مغز به طور برگشت ناپذیر متوقف نشود، شما در واقع فردی مرده در نظر گرفته نمی‌شوید.
اعلام فوری مرگ پس از توقف احیای قلبی ریوی فضا را برای وقوع سندرم لازاروس باز می‌گذارد. پزشکان می‌توانند با مد نظر قرار دادن موارد زیر از این امر جلوگیری کنند:

- انتظاری ۱۰ دقیقه‌ای پس از توقف احیای قلبی ریوی پیش از اعلام مرگ فرد

- اتصال دستگاه نظارت بر عملکرد قلب به فرد برای ۱۰ دقیقه یا بیشتر برای تایید توقف ضربان قلب

- قطع کردن دستگاه تنفس مصنوعی برای ۱۰ ثانیه، در صورت مشکوک بودن به گیر افتادن هوا

مهم‌ترین نکته این است که پزشک باید توقف فعالیت چندین اندام را پیش از اعلام مرگ تایید کند. این شامل موارد زیر می‌شود:

- فقدان صدای قابل شنیدن قلب

- فقدان نبض قابل احساس

- ثابت و گشاد شدن مردمک‌های چشم که به نور واکنش نشان نمی‌دهند

- واکنش نشان ندادن به درد

 

 

دلیل دقیق بروز سندرم لازاروس مشخص نیست، اما برخی نظریه‌ها در این زمینه وجود دارند که ممکن است آن را توضیح دهند.

 

به دام افتادن هوا رایج‌ترین توضیح برای سندرم لازاروس است. احتمال بروز این شرایط در صورت ابتلای فرد به بیماری مزمن انسدادی ریه بیشتر می‌شود.

زمانی که هوا حین احیای قلبی ریوی خیلی سریع وارد ریه‌ها می‌شود، فرصتی برای خروج نمی‌یابد، از این رو، در ریه‌ها انباشته می‌شود. این شرایط به دام افتادن هوا گفته می‌شود.

با انباشته شدن هوا، فشار درون سینه افزایش می‌یابد. در نهایت، فشار چنان زیاد می‌شود که خون برای عبور از سیاهرگ‌های موجود در سینه که به قلب منتهی می‌شوند با دشواری مواجه شده و قلب برای پمپاژ خون به سراسر بن دچار مشکل می‌شود. این می‌تواند:

- موجب توقف گردش خون شود

- موجب ایست قلبی شود

- قلب را از آغاز دوباره ضربان حین احیای قلبی ریوی باز دارد

زمانی که احیای قلبی ریوی متوقف می‌شود، هوای به دام افتاده می‌تواند به قلب جریان یافته و به دیگر قسمت‌های بدن پمپاژ شود. گردش خون می‌تواند دوباره آغاز شده و این گونه به نظر برسد که قلب دوباره شروع به کار کرده است.

 

 

دارو‌هایی که حین احیای قلبی ریوی استفاده می‌شوند باید به قلب برسند تا اثرگذاری خود را نشان دهند. زمانی که به دام افتادن هوا خون را از بازگشت به قلب باز می‌دارد، هر چیزی در خون، از جمله دارویی که درون سیاهرگ تزریق شده است، به محل مورد نظر نمی‌رسد.

زمانی که به دام افتادن هوا برطرف می‌شود و فشار در سینه کاهش می‌یابد، خون بار دیگر به قلب جریان یافته و دارو نیز همراه آن وارد قلب می‌شود. اگر دارو موثر باشد، گردش خون خودبخود باز می‌گردد.

 

 

حین احیای قلبی ریوی، یک دفیبریلاتور ممکن است برای ارسال شوک الکتریکی به قلب برای بازگشت دوباره ضربان آن یا تنظیم ریتم نامنظم قلب یا آریتمی استفاده شود.

گاهی اوقات بین شوک و بروز اثر آن تاخیر وجود دارد. اگر این تاخیر به اندازه کافی طولانی باشد، این گونه به نظر می‌رسد که گردش خون خودبخود و نه به خاطر شوک الکتریکی بازگشته است.

 

 

برخی شرایط مانند سطوح بالای پتاسیم یا اسید بیش از حد در خون می‌توانند موجب توقف ضربان قلب شوند.

به طور معمول، به این شرایط حین احیای قلبی ریوی رسیدگی می‌شود، اما برطرف شدن آن‌ها ممکن است مدتی طول بکشد. اگر شرایط تا زمانی که احیای قلبی ریوی متوقف می‌شود، بهبود نیابد، ممکن است این گونه به نظر برسد که گردش خون خودبخود دوباره آغاز شده است.